Rashi on Leviticus 12
Rashi on Leviticus 12:1
אשה כי תזריע. אָ"רַ שִׂמְלַאי: כְּשֵׁם שֶׁיְּצִירָתוֹ שֶׁל אָדָם אַחַר כָּל בְּהֵמָה חַיָּה וָעוֹף בְּמַעֲשֵׂה בְרֵאשִׁית, כָּךְ תּוֹרָתוֹ נִתְפָּרְשָׁה אַחַר תּוֹרַת בְּהֵמָה חַיָּה וָעוֹף (ויקרא רבה יד):
Cuando una mujer conciba. Rabí Simlai dijo: así como en la Creación el ser humano fue formado después de todos los animales domésticos, salvajes y aves, también las leyes referentes al ser humano fueron explicadas después de las leyes de los animales y las aves.
Rashi on Leviticus 12:2
כי תזריע. לְרַבּוֹת שֶׁאֲפִלּוּ יְלָדַתּוּ מָחוּי — שֶׁנִּמְחָה וְנַעֲשָׂה כְּעֵין זֶרַע — אִמּוֹ טְמֵאָה לֵידָה (נדה כ"ז):
Cuando conciba. Incluye el caso en que dé a luz una masa disuelta, semejante al semen; también entonces su madre adquiere la impureza del parto.
Rashi on Leviticus 12:3
כימי נדת דותה תטמא. כְּסֵדֶר כָּל טֻמְאָה הָאֲמוּרָה בְנִדָּה מִטַּמְּאָה בְטֻמְאַת לֵידָה, וַאֲפִלוּ נִפְתַּח הַקֶּבֶר בְּלֹא דָם (שם כ"א):
Será impura como durante los días de su menstruación. Adquiere toda la impureza mencionada respecto de una nidá, incluso si se abrió el útero sin que apareciera sangre.
Rashi on Leviticus 12:4
דותה. לְשׁוֹן דָּבָר הַזָּב מִגּוּפָהּ; לָשׁוֹן אַחֵר לְשׁוֹן מַדְוֶה וְחֹלִי, שֶׁאֵין אִשָּׁה רוֹאָה דָם שֶׁלֹּא תֶחֱלֶה וְרֹאשָׁהּ וְאֵבָרֶיהָ כְבֵדִין עָלֶיהָ (שם ט'):
Su flujo. Puede referirse a algo que fluye de su cuerpo. Otra explicación lo relaciona con enfermedad y malestar, pues una mujer no ve sangre sin sentirse enferma, con pesadez en la cabeza y los miembros.
Rashi on Leviticus 12:5
תשב. אֵין תֵּשֵׁב אֶלָּא לְשׁוֹן עַכָּבָה, כְּמוֹ וַתֵּשְׁבוּ בְקָדֵשׁ (דברים א'), וַיֵּשֶׁב בְּאֵלֹנֵי מַמְרֵא (בראשית י"ג):
Permanecerá. «Permanecer» significa demorarse o quedarse, como en: «Permanecisteis en Kadesh» y «habitó en las encinas de Mamré».
Rashi on Leviticus 12:6
בדמי טהרה. אַעַ"פִּי שֶׁרוֹאָה טְהוֹרָה:
En la sangre de purificación. Aunque vea sangre durante esos días, permanece pura.
Rashi on Leviticus 12:7
בדמי טהרה. לֹא מַפִּיק הֵ"א, וְהוּא שֵׁם דָּבָר כְּמוֹ טֹהַר:
En la sangre de purificación. La letra he final no se pronuncia como posesiva; es un sustantivo equivalente a «pureza».
Rashi on Leviticus 12:8
ימי טהרה. מַפִּיק הֵ"א — יְמֵי טֹהַר שֶׁלָּהּ:
Los días de su purificación. Aquí la he sí es posesiva: los días de la pureza de ella.
Rashi on Leviticus 12:9
בכל קדש. לְרַבּוֹת אֶת הַתְּרוּמָה, לְפִי שֶׁזּוֹ טְבוּלַת יוֹם אָרֹךְ, שֶׁטָּבְלָה לְסוֹף שִׁבְעָה וְאֵין שִׁמְשָׁהּ מַעֲרִיב לְטַהֲרָהּ עַד שְׁקִיעַת הַחַמָּה שֶׁל יוֹם אַרְבָּעִים שֶׁלְּמָחָר תָּבִיא אֶת כַּפָּרַת טָהֳרָתָהּ:
No tocará ninguna cosa sagrada. Incluye la terumá. Esta mujer es semejante a alguien que ha realizado una inmersión cuyo proceso de purificación se prolonga durante mucho tiempo: se sumerge al concluir los siete días, pero el sol que completa su pureza no se pone hasta el final del día cuarenta; al día siguiente presenta el sacrificio que completa su expiación.
Rashi on Leviticus 12:10
לא תגע. אַזְהָרָה לָאוֹכֵל וְכוֹ' כְּמוֹ שֶׁשְּׁנוּיָה בִיבָמוֹת (דף ע"ה):
No tocará. Es una advertencia contra comer alimento sagrado, como se enseña en Yevamot.
Rashi on Leviticus 12:11
והקריבו. לִמֶּדְךָ שֶׁאֵין מְעַכְּבָהּ לֶאֱכֹל בְּקָדָשִׁים אֶלָּא אֶחָד מֵהֶם, וְאֵי זֶה הוּא? זֶה חַטָּאת, שֶׁנֶּאֱמַר וְכִפֶּר עָלֶיהָ הַכֹּהֵן וְטָהֵרָה, מִי שֶׁהוּא בָא לְכַפֵּר, בּוֹ הַטָּהֳרָה תְלוּיָה:
Lo ofrecerá. Enseña que, de los dos sacrificios, solamente uno le impide comer alimentos sagrados mientras no sea ofrecido. ¿Cuál? La ofrenda por el pecado, pues dice: «El kohén expiará por ella y quedará pura». Su pureza depende del sacrificio que produce la expiación.
Rashi on Leviticus 12:12
וטהרה. מִכְּלָל שֶׁעַד כָּאן קְרוּיָה טְמֵאָה:
Quedará pura. Esto implica que hasta ese momento todavía se la denomina impura.
Rashi on Leviticus 12:13
אחד לעלה ואחד לחטאת. לֹא הִקְדִּימָהּ הַכָּתוּב אֶלָּא לְמִקְרָאָהּ, אֲבָל לְהַקְרָבָה חַטָּאת קוֹדֵם לָעוֹלָה, כָּךְ שָׁנִינוּ בִּזְבָחִים בְּפֶרֶק כָּל הַתָּדִיר (זבחים צ ע"א):
Uno como holocausto y otro como ofrenda por el pecado. La Escritura menciona primero el holocausto únicamente al leerlos. Respecto del orden de presentación, la ofrenda por el pecado precede al holocausto, como se enseña en Zevajim.