Sforno on Exodus 36
Sforno on Exodus 36:1
אִישׁ אִישׁ מִמְּלַאכְתּוֹ. סִפֵּר אֱמוּנַת כָּל אֶחָד מֵהָאֻמָּנִים וּנְדִיבוּת יִשְׂרָאֵל בְּכָל הַצָּרִיךְ לְכָל אַחַת מֵהַמְּלָאכוֹת.
Cada hombre de su labor. Relató la fidelidad de cada uno de los artesanos y la generosidad de Israel en todo lo necesario para cada una de las labores.
Sforno on Exodus 36:2
לַמְּלָאכָה אֲשֶׁר צִוָּה ה' לַעֲשׂוֹת אֹתָהּ. הִנֵּה נְדָבַת הָעָם הִיא יוֹתֵר מִמָּה שֶׁצָּרִיךְ לְאוֹתָהּ הַמְּלָאכָה שֶׁצִּוָּה ה' לַעֲשׂוֹת אוֹתָהּ בִּלְבַד בְּלִי תּוֹסֶפֶת וְגֵרָעוֹן, שֶׁנָּתַן מִדָּה וְקִצֵּב לַמִּשְׁכָּן וּלְכָל כֵּלָיו, עֲלֵיהֶם אֵין לְהוֹסִיף וּמֵהֶם אֵין לִגְרֹעַ, לֹא כָּעִנְיָן בְּבִנְיַן שְׁלֹמֹה וְהוֹרְדוֹס.
Para la obra que Hashem ordenó hacer. He aquí que la donación del pueblo era más de lo necesario para aquella obra que Hashem ordenó hacer únicamente, sin añadir ni disminuir, pues dio medida y límite al Mishkán y a todos sus utensilios; a ellos no se debe añadir ni de ellos disminuir, no como ocurrió en la construcción de Shelomó y de Herodes.
Sforno on Exodus 36:3
אַל יַעֲשׂוּ עוֹד מְלָאכָה לִתְרוּמַת הַקֹּדֶשׁ. לֹא הִכְרִיז שֶׁלֹּא יָבִיאוּ נְדָבָה כִּרְצוֹנָם, אֲבָל הִכְרִיז שֶׁלֹּא יַעֲשׂוּ עוֹד מְלָאכָה, כְּמוֹ מְלֶאכֶת הַטְּוִיָּה שֶׁאָמַר "וַיָּבִיאוּ מַטְוֶה" (שמות לה:כה), וּמְלֶאכֶת תִּקּוּן הָעֵצִים שֶׁאָמַר "עֲצֵי שִׁטִּים לְכָל מְלֶאכֶת הָעֲבֹדָה הֵבִיאוּ" (שמות לה:כד), וְתִקּוּן הָעוֹרוֹת וְזוּלָתָם.
Que no hagan más labor para la ofrenda del santuario. No proclamó que no trajeran donación según su voluntad, sino que proclamó que no hicieran más labor, como la labor de hilar, sobre la cual dice: “trajeron hilado” (Shemot 35:25), y la labor de preparar las maderas, sobre la cual dice: “maderas de acacia para toda obra del servicio trajeron” (Shemot 35:24), y la preparación de las pieles y otras semejantes.
Sforno on Exodus 36:4
וְהַמְּלָאכָה הָיְתָה דַיָּם. וּמְלֶאכֶת הַמִּתְנַדְּבִים בְּכָל דָּבָר שֶׁהִתְנַדְּבוּ הָיְתָה דַי לְעוֹשֵׂי מְלֶאכֶת הַמִּשְׁכָּן.
Y la labor era suficiente para ellos. Y la labor de los donantes, en cada cosa que habían donado, era suficiente para los que hacían la obra del Mishkán.
Sforno on Exodus 36:5
לְכָל הַמְּלָאכָה. לְכָל מְלָאכָה וּמְלָאכָה שֶׁבּוֹ.
Para toda la obra. Para cada obra particular que había en él.
Sforno on Exodus 36:6
לַעֲשׂוֹת אוֹתָהּ וְהוֹתֵר. לַעֲשׂוֹת אוֹתָהּ הַמְּלָאכָה וּלְהוֹתִיר, בְּאֹפֶן שֶׁלֹּא הָיוּ צְרִיכִים לְצַמְצֵם אֹפֶן עֲשִׂיָּתָם מִדְּאָגָה פֶּן יֶחְסַר הַחֹמֶר.
Para hacerla y sobró. Para hacer aquella obra y dejar sobrante, de modo que no necesitaban limitar la forma de su elaboración por temor a que faltara material.
Sforno on Exodus 36:7
וַיַּעֲשׂוּ כָל חֲכַם לֵב בְּעֹשֵׂי הַמְּלָאכָה. הַיּוֹתֵר חֲכָמִים שֶׁבָּהֶם עָשׂוּ אֶת הַמִּשְׁכָּן שֶׁהָיָה מַעֲשֵׂה חוֹשֵׁב עַל צוּרוֹת שׁוֹנוֹת מִשְּׁנֵי עֲבָרֵיהֶם, כְּמוֹ שֶׁהִזְכִּירוּ זִכְרוֹנָם לִבְרָכָה (יומא עב.), וְלֹא הָיוּ הַיְרִיעוֹת עָבוֹת כְּמוֹ הַפָּרֹכֶת. וְכָפַל בְּפָרָשָׁה זוֹ כָּל הָאָמוּר לְמַעְלָה בַּצִּוּוּי בְּפָרָשַׁת תְּרוּמָה, לְהוֹדִיעַ שֶׁעָשׂוּ הַכֹּל בְּכִוּוּן לַעֲשׂוֹת כִּרְצוֹן מִי שֶׁצִּוָּה וּלְתַכְלִיתוֹ. וְהָאָרוֹן שֶׁהָיָה הַמְיוּחָד שֶׁבַּכֵּלִים נַעֲשָׂה עַל יְדֵי בְּצַלְאֵל שֶׁהָיָה הַגָּדוֹל שֶׁבְּכֻלָּם, כְּאָמְרָם זִכְרוֹנָם לִבְרָכָה (ברכות נה.) יוֹדֵעַ הָיָה בְּצַלְאֵל לְצָרֵף אוֹתִיּוֹת שֶׁבָּהֶם נִבְרְאוּ שָׁמַיִם וָאָרֶץ.
Y todos los sabios de corazón entre los que hacían la obra hicieron. Los más sabios de ellos hicieron el Mishkán, que era obra artística con figuras distintas en sus dos lados, como mencionaron nuestros sabios, de bendita memoria (Yomá 72a), y las cortinas no eran gruesas como el velo. Repitió en esta sección todo lo dicho arriba en el mandato de la sección de Terumá para dar a conocer que hicieron todo con la intención de realizarlo conforme a la voluntad de Quien lo ordenó y para Su propósito. Y el arca, que era el más especial de los utensilios, fue hecha por Betzalel, que era el mayor de todos, como dijeron nuestros sabios, de bendita memoria (Berajot 55a): Betzalel sabía combinar las letras con las cuales fueron creados los cielos y la tierra.