Pasaje seleccionado
Kitzur Shulchan Arukh 38:1
אָסְרוּ חֲכָמִים לֶאֱכֹל פַּת שֶׁל עוֹבֵד כּוֹכָבִים. וְיֵשׁ מְקוֹמוֹת שֶׁמְּקִילִין וְלוֹקְחִין פַּת מִנַּחְתֹּם עוֹבֵד כּוֹכָבִים בְּמָקוֹם שֶׁאֵין שָׁם נַחְתֹּם יִשְֹרָאֵל, אוֹ אֲפִלּוּ יֵשׁ, אֶלָּא שֶׁאֵין הַפַּת יָפֶה כְּמוֹ זֶה. אֲבָל בְּפַת שֶׁל בַּעַל הַבּיִת עוֹבֵד כּוֹכָבִים, לֹא הָיוּ מְקִלִּין. אַךְ בִּשְׁעַת הַדְּחַק, וּמִי שֶׁהוּא בַּדֶּרֶךְ, אִם יָכוֹל לְהַשִּׂיג פַּת כָּשֵׁר, צָרִיךְ לְהַמְתִּין עַד פַּרְסָה. וְלֹא מִקְרֵי פַּת בַּעַל הַבַּיִת, אֶלָּא אִם עֲשָׂאוֹ בִּשְׁבִיל בְּנֵי בֵּיתוֹ. אֲבָל אִם עֲשָׂאוֹ לִמְכּוֹר מִקְרֵי נַחְתּוֹם, אַף עַל פִּי שֶׁאֵין דַּרְכּוֹ בְּכָךְ. וְכֵן נַחְתּוֹם שֶׁעֲשָׂאוֹ לִבְנֵי בֵּיתוֹ, מִקְרֵי בַּעַל הַבַּיִת. וְיֵשׁ מִי שֶׁאוֹמֵר, דִּבְמָקוֹם שֶׁאֵין נַחְתּוֹם מָצוּי, מֻתָּר אֲפִלּוּ בְּפַת שֶׁל בַּעַל הַבַּיִת, וְאֵינוֹ צָרִיךְ לְהַמְתִּין עַל פַּת כָּשֵׁר. וְכֵן נוֹהֲגִין.
Los Sabios prohibieron comer pan elaborado por un no judío. En algunos lugares se acostumbra ser indulgente y comprar pan de un panadero no judío cuando no hay allí un panadero judío, o incluso cuando lo hay, si su pan no es tan bueno como el del no judío.
Sin embargo, no acostumbraban permitir el pan elaborado por un particular no judío para su propia casa. En una situación apremiante o durante un viaje, si es posible conseguir pan permitido, se debe esperar hasta una distancia de una parsá.
Solo se considera «pan de un particular» cuando fue preparado para los miembros de su casa. Si fue preparado para venderlo, se considera pan de panadero, aunque normalmente esa persona no se dedique a ello. Del mismo modo, si un panadero lo preparó para su propia familia, se considera pan de un particular.
Hay quien opina que cuando no hay panadero disponible se permite incluso el pan de un particular no judío, sin necesidad de esperar para conseguir pan permitido. Así se acostumbra.
Atajos: ← → cambian de capítulo · ↑ ↓ recorren pasajes.