Pasaje seleccionado
Menachot 13a:1
הא תו למה לי אי לאכול ולאכול דבר שאין דרכו לאכול קמ"ל דמצטרף מרישא (דסיפא) שמעת מינה (דקתני כחצי זית בחוץ כחצי זית למחר פסול הא כחצי זית למחר וכחצי זית למחר פיגול)
Entonces, ¿para qué necesito esta enseñanza adicional? Si fuera para enseñarnos que dos intenciones de comer, una de ellas respecto de algo cuya forma habitual no es ser comido, se combinan, esto ya puede inferirse del comienzo [o del final]: al enseñar que medio *kezait* fuera y medio *kezait* mañana vuelve la ofrenda inválida, se deduce que medio *kezait* para mañana y otro medio *kezait* para mañana constituyen *pigul*.
Atajos: ← → cambian de capítulo · ↑ ↓ recorren pasajes.