Pasaje seleccionado
Mishnah Kelim 5:1
תַּנּוּר, תְּחִלָּתוֹ אַרְבָּעָה, וּשְׁיָרָיו אַרְבָּעָה, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, בַּמֶּה דְבָרִים אֲמוּרִים, בְּגָדוֹל. אֲבָל בְּקָטָן, תְּחִלָּתוֹ כָּל שֶׁהוּא, וּשְׁיָרָיו רֻבּוֹ, מִשֶּׁתִּגָּמֵר מְלַאכְתּוֹ. אֵיזֶהוּ גְמַר מְלַאכְתּוֹ, מִשֶּׁיַּסִּיקֶנּוּ כְּדֵי לֶאֱפוֹת בּוֹ סֻפְגָּנִין. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, מִשֶּׁיַּסִּיק אֶת הֶחָדָשׁ, כְּדֵי לֶאֱפוֹת בַּיָּשָׁן סֻפְגָּנִין:
Un horno grande comienza a ser susceptible de impureza cuando posee una altura de cuatro tefajim, y sus restos continúan impuros mientras conserven cuatro tefajim. Estas son las palabras de Rabí Meir.
Los Sabios dicen: esto se aplica a un horno grande.
En un horno pequeño, cualquier tamaño inicial puede considerarse utensilio una vez terminada su fabricación, y sus restos conservan impureza mientras permanezca la mayor parte.
¿Cuándo se considera terminada su fabricación? Cuando fue calentado suficientemente para hornear en él pequeños panes.
Rabí Yehudá dice: cuando el horno nuevo fue calentado hasta un grado que habría permitido hornear esos panes en un horno antiguo.
Atajos: ← → cambian de capítulo · ↑ ↓ recorren pasajes.