Pasaje seleccionado
Mishnah Meilah 3:1
וְלַד חַטָּאת וּתְמוּרַת חַטָּאת וְחַטָּאת שֶׁמֵּתוּ בְעָלֶיהָ, יָמוּתוּ. שֶׁעָבְרָה שְׁנָתָהּ, וְשֶׁאָבְדָה וְשֶׁנִּמְצֵאת בַּעֲלַת מוּם, אִם מִשֶּׁכִּפְּרוּ הַבְּעָלִים, תָּמוּת, וְאֵינָהּ עוֹשָׂה תְמוּרָה, וְלֹא נֶהֱנִים, וְלֹא מוֹעֲלִין. וְאִם עַד שֶׁלֹּא כִפְּרוּ הַבְּעָלִים, תִּרְעֶה עַד שֶׁתִּסְתָּאֵב, וְתִמָּכֵר, וְיָבִיא בְדָמֶיהָ אַחֶרֶת, וְעוֹשָׂה תְמוּרָה, וּמוֹעֲלִים בָּהּ:
La cría de una jatat, el animal que fue designado como sustituto de una jatat y una jatat cuyos propietarios murieron deben morir. Una jatat que sobrepasó su primer año, que se perdió y después fue encontrada, o que fue hallada con un defecto: si los propietarios ya obtuvieron expiación mediante otra, debe morir; no genera temurá, está prohibido obtener beneficio de ella, pero no está sujeta a me’ilá. Si los propietarios todavía no habían obtenido expiación, debe pastar hasta que adquiera un defecto, ser vendida y utilizarse su dinero para comprar otra jatat. En ese caso, genera temurá y está sujeta a me’ilá.
Atajos: ← → cambian de capítulo · ↑ ↓ recorren pasajes.