Pasaje seleccionado
Mishnah Menachot 9:1
שְׁתֵּי מִדּוֹת שֶׁל יָבֵשׁ הָיוּ בַמִּקְדָּשׁ, עִשָּׂרוֹן, וַחֲצִי עִשָּׂרוֹן. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, עִשָּׂרוֹן, עִשָּׂרוֹן, וַחֲצִי עִשָּׂרוֹן. עִשָּׂרוֹן מֶה הָיָה מְשַׁמֵּשׁ, שֶׁבּוֹ הָיָה מוֹדֵד לְכָל הַמְּנָחוֹת. לֹא הָיָה מוֹדֵד, לֹא בְשֶׁל שְׁלשָׁה לְפַר, וְלֹא בְשֶׁל שְׁנַיִם לְאַיִל, אֶלָּא מוֹדְדָן עֶשְׂרוֹנוֹת. חֲצִי עִשָּׂרוֹן מֶה הָיָה מְשַׁמֵּשׁ, שֶׁבּוֹ הָיָה מוֹדֵד חֲבִתֵּי כֹהֵן גָּדוֹל, מֶחֱצָה בַּבֹּקֶר וּמֶחֱצָה בֵּין הָעַרְבָּיִם:
En el Mikdash había dos medidas para productos secos: un isarón y medio isarón. Rabí Meír dice que había tres: dos recipientes diferentes de un isarón y uno de medio isarón.
¿Para qué servía el isarón? Con él se medía la harina de todas las ofrendas vegetales. No se utilizaba un recipiente de tres isaronim para la ofrenda de un toro ni uno de dos para la de un carnero; se medía cada isarón por separado.
¿Para qué servía el medio isarón? Con él se medían las tortas diarias del Kohén Gadol: medio isarón por la mañana y medio por la tarde.
Atajos: ← → cambian de capítulo · ↑ ↓ recorren pasajes.