Pasaje seleccionado
Mishnah Niddah 5:1
יוֹצֵא דֹפֶן, אֵין יוֹשְׁבִין עָלָיו יְמֵי טֻמְאָה וִימֵי טָהֳרָה, וְאֵין חַיָּבִין עָלָיו קָרְבָּן. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הֲרֵי זֶה כְיָלוּד. כָּל הַנָּשִׁים מִטַּמְּאוֹת בַּבַּיִת הַחִיצוֹן, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא ט״ו:י״ט), דָּם יִהְיֶה זֹבָהּ בִּבְשָׂרָהּ. אֲבָל הַזָּב וּבַעַל קֶרִי, אֵינָן מִטַּמְּאִים, עַד שֶׁתֵּצֵא טֻמְאָתָן לַחוּץ:
Respecto a un niño nacido mediante una abertura en la pared abdominal, la madre no observa los días de impureza y de sangre pura correspondientes al parto, ni está obligada a traer el sacrificio de parturienta. Rabí Shimón dice: se considera un nacimiento normal. Todas las mujeres adquieren tumá desde que la sangre entra en la parte exterior del canal, como está escrito: «Su flujo será sangre en su carne». Un zav y un hombre que tuvo una emisión seminal, en cambio, no transmiten impureza hasta que la sustancia salga completamente al exterior.
Atajos: ← → cambian de capítulo · ↑ ↓ recorren pasajes.