Pasaje seleccionado
Mishná Shabat 2:1
בַּמֶּה מַדְלִיקִין וּבַמָּה אֵין מַדְלִיקִין. אֵין מַדְלִיקִין לֹא בְלֶכֶשׁ, וְלֹא בְחֹסֶן, וְלֹא בְכָלָךְ, וְלֹא בִפְתִילַת הָאִידָן, וְלֹא בִפְתִילַת הַמִּדְבָּר, וְלֹא בִירוֹקָה שֶׁעַל פְּנֵי הַמָּיִם. וְלֹא בְזֶפֶת, וְלֹא בְשַׁעֲוָה, וְלֹא בְשֶׁמֶן קִיק, וְלֹא בְשֶׁמֶן שְׂרֵפָה, וְלֹא בְאַלְיָה, וְלֹא בְחֵלֶב. נַחוּם הַמָּדִי אוֹמֵר, מַדְלִיקִין בְּחֵלֶב מְבֻשָּׁל. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֶחָד מְבֻשָּׁל וְאֶחָד שֶׁאֵינוֹ מְבֻשָּׁל, אֵין מַדְלִיקִין בּוֹ:
¿Con qué materiales se puede encender la lámpara de Shabat y con cuáles no? No se enciende con lejesh, con fibras de lino sin peinar, con cálaj, con una mecha de sauce, con una mecha del desierto ni con las algas que flotan sobre el agua. Tampoco se enciende con brea, cera, aceite de ricino, aceite de terumá impura destinado a ser quemado, grasa de la cola ni sebo. Najum el Medo dice: Se puede encender con sebo cocido. Los Sabios dicen: Tanto si está cocido como si no está cocido, no se enciende con él.
Atajos: ← → cambian de capítulo · ↑ ↓ recorren pasajes.