Pasaje seleccionado
Mishná Shevuot 4:1
שְׁבוּעַת הָעֵדוּת נוֹהֶגֶת בַּאֲנָשִׁים וְלֹא בְנָשִׁים, בִּרְחוֹקִין וְלֹא בִקְרוֹבִין, בִּכְשֵׁרִים וְלֹא בִפְסוּלִין. וְאֵינָהּ נוֹהֶגֶת אֶלָּא בָרְאוּיִין לְהָעִיד, בִּפְנֵי בֵית דִּין וְשֶׁלֹּא בִּפְנֵי בֵית דִּין, מִפִּי עַצְמוֹ, וּמִפִּי אֲחֵרִים, אֵין חַיָּבִין עַד שֶׁיִּכְפְּרוּ בָהֶן בְּבֵית דִּין, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, בֵּין מִפִּי עַצְמוֹ וּבֵין מִפִּי אֲחֵרִים, אֵינָן חַיָּבִין עַד שֶׁיִּכְפְּרוּ בָהֶן בְּבֵית דִּין:
El juramento relativo al testimonio se aplica a los hombres, pero no a las mujeres; a quienes no son parientes, pero no a los parientes; a quienes son aptos para testificar, pero no a quienes están descalificados. Solamente se aplica a quienes son legalmente aptos para dar testimonio.
Si los testigos pronuncian el juramento por iniciativa propia, pueden hacerlo delante o fuera del tribunal. Si fueron juramentados por otros, según Rabí Meír no incurren en responsabilidad hasta que nieguen el testimonio ante el tribunal.
Los Sabios dicen: tanto si juraron por sí mismos como si fueron juramentados por otros, solamente incurren en responsabilidad cuando niegan el testimonio ante el tribunal:
Atajos: ← → cambian de capítulo · ↑ ↓ recorren pasajes.