Pasaje seleccionado
Rashi on Leviticus 2:1
ונפש כי תקריב. לֹא נֶאֱמַר נֶפֶשׁ בְּכָל קָרְבְּנוֹת נְדָבָה אֶלָּא בַּמִּנְחָה, מִי דַּרְכּוֹ לְהִתְנַדֵּב מִנְחָה? עָנִי. אָמַר הַקָּבָּ"ה, מַעֲלֶה אֲנִי עָלָיו כְּאִלּוּ הִקְרִיב נַפְשׁוֹ (מנחות ק"ד):
Y cuando una persona acerque. No se dice “persona” en todas las ofrendas voluntarias sino en la minjá. ¿Quién suele ofrecer voluntariamente una minjá? El pobre. Dijo el Santo, bendito sea: Yo lo considero como si hubiera ofrecido su propia alma (Menajot 104).
Atajos: ← → cambian de capítulo · ↑ ↓ recorren pasajes.