Ketubot 20a:1
וכשם שאין מזימין את העדים אלא בפניהם כך אין מכחישין את העדים אלא בפניהם
Así como no se declara a unos testigos como zomemim sino en su presencia, tampoco se contradice su testimonio sino en su presencia.
וכשם שאין מזימין את העדים אלא בפניהם כך אין מכחישין את העדים אלא בפניהם
Así como no se declara a unos testigos como zomemim sino en su presencia, tampoco se contradice su testimonio sino en su presencia.
אמר ליה רב נחמן אילו הוו קמן ומכחישין להו הוה הכחשה ולא הוה משגיחין בהו דהוי לה עדות מוכחשת השתא דליתנהו דאילו הוו לקמן דלמא הוו מודו להו מהימני
Rav Najmán le dijo: si los testigos originales estuvieran presentes y los otros los contradijeran, la contradicción sería válida y no prestaríamos atención al documento, porque sería un testimonio contradicho. Ahora que no están presentes, también debería creerse a quienes los contradicen, pues si los originales estuvieran aquí quizá admitirían sus palabras.
אלא אמר רב נחמן אוקי תרי להדי תרי ואוקי ממונא בחזקת מריה מידי דהוה אנכסי דבר שטיא דבר שטיא זבין נכסי אתו בי תרי אמרי כשהוא שוטה זבין ואתו בי תרי ואמרי כשהוא חלים זבין
Rav Najmán explicó de otra manera: se colocan dos testigos frente a dos y se mantiene el dinero en posesión de su dueño actual. Es semejante al caso de las propiedades de bar Shatia. Bar Shatia vendió unas propiedades. Dos testigos dijeron que las vendió cuando estaba mentalmente incapacitado; otros dos dijeron que las vendió estando sano.
אמר רב אשי אוקי תרי להדי תרי ואוקי ממונא בחזקת בר שטיא ולא אמרן אלא דאית ליה חזקה דאבהתיה אבל לית ליה חזקה דאבהתיה אמרינן כשהוא שוטה זבן וכשהוא שוטה זבין
Rav Ashi dijo: se colocan dos testigos frente a dos y se mantienen los bienes en posesión de bar Shatia. Esto se aplica únicamente cuando tenía una presunción de propiedad heredada de sus antepasados. Si no tenía tal presunción, puede decirse que compró los bienes cuando estaba mentalmente incapacitado y también los vendió en ese estado, de modo que permanecen en manos del comprador.
א"ר אבהו אין מזימין את העדים אלא בפניהן ומכחישין את העדים שלא בפניהן והזמה שלא בפניהן נהי דהזמה לא הוי הכחשה מיהא הויא
Rabí Abahu dijo: no se declara a unos testigos como zomemim sino en su presencia, pero puede contradecirse su testimonio en su ausencia. Una hazamá realizada en ausencia de los testigos no produce las penas de zomemim, pero sí funciona como contradicción.
אמר מר אם יש עדים שכתב ידם הוא זה או שהיה כתב ידם יוצא ממקום אחר משטר שקרא עליו ערער והוחזק בב"ד אין נאמנין קרא עליו ערער אין לא קרא עליו ערער לא מסייע ליה לרבי אסי דאמר רבי אסי אין מקיימין את השטר אלא משטר שקרא עליו ערער והוחזק בב"ד
El Maestro enseñó: si existen testigos que reconocen las firmas, o estas aparecen en otro documento que fue impugnado y confirmado por un tribunal, los nuevos testigos no son creíbles. Esto implica que solamente se utiliza para autenticar una firma un documento que fue previamente impugnado y después confirmado, pero no uno que nunca fue impugnado. Esto apoya a Rabí Asi, quien dijo que no se autentica un documento sino comparándolo con otro documento que fue impugnado y posteriormente confirmado por un tribunal.
אמרי נהרדעי אין מקיימין את השטר אלא משתי כתובות [או] משתי שדות והוא שאכלום בעליהן ג' שנים ובשופי
Los Sabios de Nehardea dijeron: no se autentica un documento sino comparándolo con dos ketubot o dos documentos de venta de campos, siempre que sus propietarios hayan poseído los campos durante tres años de manera pacífica.
א"ר שימי בר אשי וביוצא מתחת יד אחר אבל מיד עצמו לא מאי שנא תחת יד עצמו דלא דלמא זיופי מזייף מתחת ידי אחר נמי דלמא אזל וחזא אתא וזייף כולי האי לא מצי מכוין
Rabí Shimi bar Ashi dijo: esto se aplica cuando los documentos comparativos se encuentran en manos de otra persona, pero no cuando están en manos de quien pretende autenticar su documento. ¿Por qué no se utilizan los que están en sus propias manos? Porque podría haber falsificado la firma. Pero también podría ir a observar los documentos en manos de otro y después falsificarla. La respuesta es que no podría imitarla con tanta exactitud.
ת"ר כותב אדם עדותו על השטר ומעיד עליה אפילו לאחר כמה שנים אמר רב הונא והוא שזוכרה מעצמו רבי יוחנן אמר אע"פ שאין זוכרה מעצמו אמר רבה ש"מ מדרבי יוחנן הני בי תרי דידעי סהדותא ומנשי חד מנייהו מדכר חד לחבריה
Nuestros Sabios enseñaron: una persona puede escribir en un documento el testimonio que recuerda y declarar sobre él incluso muchos años después. Rav Huna dijo: solamente si recuerda por sí mismo los hechos. Rabí Yojanán dijo: incluso si no los recuerda por sí mismo, sino que el documento despierta su memoria. Rabá dijo: se deduce de Rabí Yojanán que, si dos personas conocen un testimonio y una de ellas lo olvida, la otra puede recordárselo.
איבעיא להו עצמו מאי רב חביבא אמר אפילו עצמו מר בריה דרב אשי אמר עצמו לא והלכתא עצמו לא
Se preguntó: ¿puede una persona recordarse a sí misma mediante la sugerencia de otros? Rav Javiva dijo que sí. Mar, hijo de Rav Ashi, dijo que no. La Halajá es que no.
El estudiante lee sin distracciones; al tocar un pasaje abre comentarios, Rashí, Onkelos, notas privadas, preguntas, tarjetas y progreso guardado.
10
Pasajes
100%
ES
0
Refs
0
Guardado
כתובות כ׳ א
Aula de estudio · Bet Midrash Online
Haz clic sobre cualquier pasaje para subrayar, preguntar, guardar nota, abrir Rashí/Onkelos o crear repaso.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 28 de julio de 2026.