Ketubot 53a
Ketubot 53a:1
חזייה דלא הוה ניחא ליה אמר ליה מאי דעתיך משום דאמר ליה שמואל לרב יהודה שיננא לא תיהוי בעבורי אחסנתא אפילו מברא בישא לברא טבא דלא ידיעא מאי זרעא נפיק מיניה וכל שכן מברא לברתא
Rav Pappa vio que no estaba cómodo y le preguntó: «¿Qué piensas? ¿Te preocupa lo que Shmuel dijo a Rav Yehudá: “Hombre de dientes afilados, no participes en transferir una herencia, ni siquiera de un hijo malo a uno bueno, porque no sabes qué descendencia saldrá de él, y con mayor razón de un hijo a una hija”?».
Ketubot 53a:2
האי נמי תקנתא דרבנן היא דאמר רבי יוחנן משום ר' שמעון בן יוחי אמר ליה ה"מ מדעתיה לעשוייה נמי א"ל אטו מי קאמינא לך דעול ועשייה עול ולא תעשייה קאמינא אמר ליה מעלאי דידי היינו עשייה
Rav Pappa continuó: «Pero esta entrega a una hija es una ordenanza de los Sabios, como dijo Rabí Yojanán en nombre de Rabí Shimón ben Yojai». Yehudá respondió: «Eso se aplica cuando el padre actúa por iniciativa propia. ¿Debes tú presionarlo?». Rav Pappa dijo: «¿Acaso te pido que entres y lo obligues? Solo te pido que entres y no intervengas». Yehudá respondió: «Incluso el simple hecho de entrar contigo es una forma de presión».
Ketubot 53a:3
אכפייה ועול אישתיק ויתיב סבר ההוא מירתח רתח כתביה לכל מאי דהוה ליה לסוף אמר ליה השתא נמי לא מישתעי מר חיי דמר לא שביקי מידי לנפשאי
Rav Pappa lo obligó a entrar. Yehudá guardó silencio y se sentó. El padre de la novia pensó que estaba enojado porque ofrecía poco y escribió todos sus bienes. Finalmente Rav Pappa dijo a Yehudá: «Ahora el Maestro sigue sin hablar. Por la vida del Maestro, el hombre no dejó nada para sí mismo».
Ketubot 53a:4
אמר ליה אי מינאי דידי אפי' האי נמי דכתבת לא ניחא לי א"ל השתא נמי אהדר בי א"ל שוייה נפשך הדרנא לא קאמינא
Yehudá respondió: «Si hubiera sido por mi opinión, ni siquiera estaría cómodo con lo que ya escribió». El padre dijo: «Entonces también ahora me retractaré». Yehudá respondió: «No te dije que te convirtieras en una persona que se retracta de su palabra».
Ketubot 53a:5
בעא מיניה רב יימר סבא מרב נחמן מכרה כתובתה לבעלה יש לה כתובת בנין דכרין או אין לה כתובת בנין דכרין א"ל רבא ותבעי לך מוחלת
Rav Yeimar el Anciano preguntó a Rav Najmán: Si una mujer vendió su *ketubá* a su marido, ¿sus hijos conservan el derecho a la *ketubat benín dijrín* o no? Rava dijo: Deberías plantear la pregunta incluso si ella renunció a la *ketubá*.
Ketubot 53a:6
אמר ליה השתא מוכרת קמיבעיא לי דאע"ג דאיכא למימר זוזי אנסוה דאמינא כמאן דקא מחו לה מאה עוכלי בעוכלא מוחלת מיבעיא
Rav Yeimar respondió: Ahora pregunto por una venta, donde puede decirse que la necesidad de dinero la forzó. En una renuncia, en la que voluntariamente abandona su derecho, ¿es necesario preguntar? Es como si la golpearan cien veces con una pesada medida y aun así renunciara.
Ketubot 53a:7
אמר רבא פשיטא לי מוכרת כתובתה לאחרים יש לה כתובת בנין דכרין מאי טעמא זוזי אנסוה מוחלת כתובתה לבעלה אין לה כתובת בנין דכרין מאי טעמא אחולי אחילתא
Rava dijo: Es evidente para mí que, si vendió su *ketubá* a otras personas, sus hijos conservan la cláusula de los hijos varones. ¿Por qué? La necesidad de dinero la forzó. Si renunció a la *ketubá* en favor de su marido, no poseen ese derecho, porque realmente la perdonó.
Ketubot 53a:8
בעי רבא מוכרת כתובתה לבעלה כמוכרת לאחרים דמי או כמוחלת לבעלה דמי בתר דבעיא הדר פשטא מוכרת כתובה לבעלה כמוכרת לאחרים דמי
Rava preguntó: ¿Una venta de la *ketubá* al propio marido se considera como una venta a terceros o como una renuncia al marido? Después de plantearlo, resolvió que se considera como una venta a terceros.
Ketubot 53a:9
מתיב רב אידי בר אבין מתה אין יורשין של זה ואין יורשין של זה יורשין כתובתה והוינן בה כתובתה מאי עבידתה
Rav Idi bar Avin formuló una objeción a partir de una enseñanza: Si una mujer con dos maridos sucesivos murió, ni los herederos de uno ni los del otro heredan su *ketubá*. Preguntamos: ¿Qué *ketubá* existe en ese caso?
Ketubot 53a:10
ואמר רב פפא כתובת בנין דכרין ואמאי הכא נמי לימא יצר אנסה
Rav Pappa explicó que se refiere a la *ketubat benín dijrín*. ¿Por qué no decir también allí que su deseo o necesidad la forzó y que los hijos deberían conservarla?
Ketubot 53a:11
התם קנסא הוא דקנסוה רבנן
Allí se trata de una multa especial que los Sabios impusieron por su conducta.
Ketubot 53a:12
יתיב רבין בר חנינא קמיה דרב חסדא ויתיב וקאמר משמיה דרבי אלעזר מוחלת כתובתה לבעלה אין לה מזונות אמר ליה אי לאו דקאמרת לי משמיה דגברא רבא הוה אמינא לך (משלי יז, יג) משיב רעה תחת טובה לא תמוש רעה מביתו
Ravin bar Janina estaba sentado delante de Rav Jisda y dijo en nombre de Rabí Elazar: Una mujer que perdona su *ketubá* al marido pierde también la manutención. Rav Jisda le dijo: «Si no me hubieras dicho esto en nombre de un gran hombre, te habría aplicado el versículo: “Quien devuelve mal por bien, el mal no se apartará de su casa”».
Ketubot 53a:13
יתיב ר"נ ועולא ואבימי בר רב פפי ויתיב רב חייא בר אמי גבייהו אתא ההוא גברא דשכיבא ארוסתו אמרי ליה זיל קבר או הב לה כתובתה אמר להו רב חייא תנינא אשתו ארוסה לא אונן ולא מיטמא לה וכן היא לא אוננת ולא מיטמאה לו מתה אינו יורשה מת הוא גובה כתובתה
Rav Najmán, Ulá y Avimi bar Rav Pappi estaban sentados, y Rav Jiyá bar Ami estaba con ellos. Llegó un hombre cuya prometida había muerto. Le dijeron: «Ve, entiérrala o entrega su *ketubá*». Rav Jiyá les dijo: Hemos estudiado que, respecto de una prometida, el hombre no es *onén* ni puede impurificarse por ella, y ella tampoco por él. Si ella muere, él no la hereda; si él muere, ella cobra la *ketubá*.
Ketubot 53a:14
טעמא דמת הוא הא מתה היא אין לה כתובה מאי טעמא אמר רב הושעיא שאין אני קורא בה לכשתנשאי לאחר תטלי מה שכתוב ליכי
La precisión es que, si él muere, ella cobra; pero si ella muere, no tiene derecho a la *ketubá*. ¿Cuál es la razón? Rav Oshaya dijo: Porque no puede aplicarse en ella la cláusula: «Cuando te cases con otro, cobrarás lo escrito para ti».
Ketubot 53a:15
כי אתא רבין אמר ריש לקיש ארוסה שמתה אין לה כתובה אמר להו אביי זילו אמרי ליה
Cuando Ravin llegó de Eretz Israel, dijo en nombre de Reish Lakish: Una prometida que muere no tiene derecho a la *ketubá*. Abayé les dijo: «Id y decidle
Ficha editorial de este texto
