Kinnot for Tisha B'Av (Ashkenaz), Kinot for Tisha B'Av Day 6:1
קינות ליום תשעה באב
Kinot para el día de Tishá BeAv.
קינות ליום תשעה באב
Kinot para el día de Tishá BeAv.
מחבר: רבי אלעזר הקליר.
Autor: Rabí Elazar HaKalir.
שָׁבַת סוּרוּ מֶנִּי שִׁמְעוּנִי עוֹבְרַי (נ"א עוֹכְרַי). סְחִי וּמָאוֹס הֱשִׂימוּנִי בְּעֶדְרֵי חֲבֵרַי. סַכּוֹתָה מִשְׁכָּן מִסְּכוֹת דְּבִירַי. סַכּוֹתָ וְהֻבְלָגוּ גִּבּוֹרַי. סָפְקוּ כַף וּמָעֲדוּ אֵבָרַי. כְּסִלָּה כָל אַבִּירַי:
Cesó todo. «Apartaos de mí», dijeron; escuchadme, vosotros que pasáis —según otra versión: quienes me perturban—. Como inmundicia y objeto despreciable me colocaron entre los rebaños de mis compañeros. Cubriste con una barrera la morada, las cortinas de mi Santuario. Cercaste, y mis guerreros fueron detenidos. Batieron palmas y desfallecieron mis miembros. Aniquilaste a todos mis poderosos.
נָפְלָה עוֹדֵינוּ בְּצוּל דְּכוּיָה. עֵינִי חִכְּתָה לַחֲזוֹן בֶּן בֶּרֶכְיָה. עַד פִּלְאֵי גִּלְגָּל חֲבוּיָה. עֵינִי מְעוֹלֶלֶת בִּיוָנִית נְכוּיָה. עָשָׂה וְנִחַם וַיִּקְרָא לַבְּכִיָּה. וְנָם עַל אֵלֶּה אֲנִי בוֹכִיָּה:
Todavía permanece caída en las profundidades de la aflicción. Mi ojo aguardó la visión del hijo de Berejiá. Hasta que los misterios de la rueda celestial permanezcan ocultos. Mi ojo se consume por la herida causada por Grecia. Él obró, se arrepintió y convocó al llanto; y ella dijo: «Por estas cosas estoy llorando».
עַל פְּנֵי פְרָת נֻפְּצוּ חֲסִידֶיהָ. פַּלְגֵי סוּף זָכְרָה כְּעָרוּ יְסוֹדֶיהָ. פַּחַד חֵטְא שִׁילֹה תָּכַף סוֹדֶיהָ. פָּצוּ חֲזִירֵי יַעַר אַיֵּה חֲסִידֶיהָ. פָּצוּ מַעֲשֵׂה עֶרְיָה לְנִדֶּיהָ. פֵּרְשָׂה צִיּוֹן בְּיָדֶיהָ:
A orillas del Éufrates fueron dispersados sus piadosos. Recordó los brazos del mar de Juncos cuando sus fundamentos quedaron desnudos. El temor por el pecado de Shiló alcanzó a sus asambleas. Los jabalíes del bosque abrieron la boca: «¿Dónde están sus piadosos?». Abrieron la boca por sus actos de inmoralidad y por su impureza. Tzión extendió sus manos.
עַל הַר צִיּוֹן צָדוּ שְׁאוֹנֵי מְדָנַי. צָפוּ עַל רֹאשִׁי זְדוֹנַי. צָמְתוּ בְנֹב לַעֲמֹד זְדוֹנַי. צֹד נָצַרְתָּ לְעוֹרֵר מְדָנַי. צָעַק עַמִּי בִּימֵי בֶן דִּינַי. צַדִּיק הוּא יְיָ:
Sobre el monte Tzión cazaron los estruendosos promotores de mis contiendas. Mis malvados enemigos flotaron sobre mi cabeza. En Nov se reunieron mis adversarios para permanecer en pie. Conservaste la caza para despertar mis disputas. Mi pueblo clamó en los días del hijo de Dinái: «Justo es Hashem».
אַתָּה קַלִּים הִכְבַּדְתָּ וּמֵעֶדְיִי עֵרְמוּנִי. קֵרַבְתָּ בֹּא אֵלַי וַיַּחֲרִימוּנִי. קָרָאתִי לְיוֹשְׁבֵי גִּבְעוֹן עוֹד הֵם זֵרְמוּנִי. קוֹלִי לְהַשְׁמִיעַ בַּעֲרָב הִגְרִימוּנִי. קוּמִי עֲבוֹרִי בְּהָתֵל הֶעֱרִימוּנִי. קָרָאתִי לַמְאַהֲבַי הֵמָּה רִמּוּנִי:
Tú hiciste pesados a los ligeros, y me despojaron de mis ornamentos. Acercaste contra mí al invasor y me consagraron a la destrucción. Llamé a los habitantes de Guivón, pero también ellos me arrollaron. Cuando quise hacer oír mi voz al anochecer, me hicieron callar. «Levántate y pasa», me dijeron con engaño, y tramaron contra mí. Llamé a quienes me amaban, pero ellos me defraudaron.
לָמָּה רוּחַ אַפֵּינוּ לָטֶבַח שָׁמָרוּ. רָאִיתָ כִּי כְתַנּוּר עוֹרֵנוּ כָּמָרוּ. רָאִיתָ כִּי עָמָל וָכַעַס בְּאִוּוּיָךְ גָּמָרוּ. רַבְתָּ בְּיַד יְחֶזְקֵאל לִנְקֹם כְּמוֹ מָרוּ. רְאֵה וְנַכְחִידֵם מִגּוֹי אָמָרוּ. רְאֵה יְיָ כִּי צַר לִי מֵעַי חֳמַרְמָרוּ:
¿Por qué preservaron para el degüello al aliento de nuestras narices? Tú viste que nuestra piel ardía como un horno. Viste que en tus ciudades consumaron sufrimiento y furia. Hablaste por medio de Yejezkel para tomar venganza, como ellos se rebelaron. Dijeron: «Venid, exterminémoslos para que dejen de ser nación». Mira, Hashem, porque estoy angustiada; mis entrañas se estremecen.
הֲשִׁיבֵנוּ שִׂישִׂי שִׁמַּע לְגוֹי צֵאָנִי. שִׁבְתָּם רְמוֹס חֲצֵרַי לְהַדְכִּיאֵנִי. שִׂפְתֵי מְשׁוֹרְרֵי דְבִיר דָּמְמוּ לְהַדְאִיבֵנִי. שָׁמַעְתָּ זְמוֹרוֹת אַף הֵכִין לְטַאְטְאֵנִי. שָׁכְבוּ וְנָדוּ חָצָץ לְהַבְרִיאֵנִי. שָׁמְעוּ כִּי נֶאֱנָחָה אָנִי:
Haznos retornar, Tú que eres mi alegría; escucha a la nación que gime. Su permanencia pisoteando mis patios fue para aplastarme. Los labios de los cantores del Santuario enmudecieron para causarme dolor. Escuchaste sus canciones, y aun así preparaste a quien habría de barrerme. Se acostaron y removieron grava para hacerme padecer. Escucharon que yo gemía.
כִּי תָּם חַקְתָּ בְּכֵס אוֹפַנֶּיךָ. תָּשִׁיב לָהֶם גְּמוּל כְּאָז חֲזוֹת פָּנֶיךָ. תִּרְדּוֹף לְצַלְמוֹן יוֹעֲצֵי (רַע) עַל צְפוּנֶיךָ. תִּתֵּן לְהַבְהַב נוֹתְצֵי פְּנִינֶיךָ. תִּקְרָא לְשַׁכְּרָם כּוֹס כָּמוּס בְּפָנֶיךָ. תָּבֹא כָל רָעָתָם לְפָנֶיךָ:
Cuando llegue el final que decretaste en el trono de tus ruedas celestiales, devuélveles su merecido, como cuando contemplábamos tu presencia. Persigue hasta Tzalmón a quienes aconsejaron el mal contra tus tesoros ocultos. Entrégalos al fuego abrasador, a quienes arrancaron tus perlas. Convócalos para embriagarlos con la copa guardada ante Ti. Que toda su maldad llegue ante tu presencia.
תָּבֹא אֶל צַר אֲשֶׁר כִּלָּנוּ. לִמְבוֹא חֲמָת בְּחֵמָה נִהֲלָנוּ. עַד לַחֲלַח וְחָבוֹר הִגְלָנוּ. זָקֵן וּבָחוּר וּבְתוּלָה כְּבָלָנוּ. רָם הַבֶּט נָא עַמְּךָ כֻּלָּנוּ. זְכוֹר יְיָ מֶה הָיָה לָנוּ:
Que llegue sobre el opresor aquello con lo que nos destruyó. Hacia la entrada de Jamat nos condujo con furia. Hasta Jalaj y Javor nos desterró. Encadenó al anciano, al joven y a la doncella. Altísimo, contempla ahora a todo tu pueblo. Recuerda, Hashem, lo que nos ha sucedido.
El estudiante lee sin distracciones; al tocar un pasaje abre comentarios, Rashí, Onkelos, notas privadas, preguntas, tarjetas y progreso guardado.
11
Pasajes
100%
ES
0
Refs
0
Guardado
קינות לתשעה באב (אשכנז), קינות ליום תשעה באב ו׳
Aula de estudio · Bet Midrash Online
Haz clic sobre cualquier pasaje para subrayar, preguntar, guardar nota, abrir Rashí/Onkelos o crear repaso.
Texto hebreo: Kinnot for Tisha B'Av -- Wikisource — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Kinnot for Tisha B'Av -- Wikisource.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 23 de julio de 2026.