Menachot 25b:1
לא הורצה
no obtiene aceptación.
לא הורצה
no obtiene aceptación.
ורמינהי על מה הציץ מרצה על הדם ועל הבשר ועל החלב שנטמא בין בשוגג בין במזיד בין באונס בין ברצון בין ביחיד בין בציבור
Pero se contradice con otra baraita: ¿sobre qué obtiene aceptación el tzitz? Sobre la sangre, la carne y la grasa sacrificial que se impurificaron, tanto involuntaria como deliberadamente, tanto por fuerza mayor como voluntariamente, tanto en una ofrenda individual como comunitaria.
אמר רב יוסף לא קשיא הא ר' יוסי הא רבנן דתניא אין תורמין מן הטמא על הטהור ואם תרם בשוגג תרומתו תרומה במזיד אין תרומתו תרומה ר' יוסי אומר בין בשוגג בין במזיד תרומתו תרומה
Rav Yosef dijo: no hay dificultad. Una enseñanza sigue la opinión de Rabí Yosi y la otra la de los Sabios. Pues se enseñó: no debe separarse terumá de producto impuro para eximir producto puro. Si lo hizo involuntariamente, su terumá es válida; si lo hizo deliberadamente, no es válida. Rabí Yosi dice: tanto involuntaria como deliberadamente, su terumá es válida.
אימר דשמעת ליה לר' יוסי דלא קניס דמרצה ציץ על אכילות מי שמעת ליה והתניא ר' אליעזר אומר הציץ מרצה על אכילות רבי יוסי אומר אין הציץ מרצה על אכילות
Puedes haber oído que Rabí Yosi no impone una sanción rabínica, pero ¿has oído que sostenga que el tzitz obtiene aceptación incluso respecto de la carne destinada al consumo? Se enseñó precisamente lo contrario: Rabí Eliezer dice que el tzitz obtiene aceptación respecto de aquello destinado al consumo; Rabí Yosi dice que el tzitz no obtiene aceptación respecto de aquello destinado al consumo.
איפוך רבי אליעזר אומר אין הציץ מרצה על אכילות רבי יוסי אומר הציץ מרצה על אכילות
Invierte las opiniones: Rabí Eliezer dice que el tzitz no obtiene aceptación respecto de aquello destinado al consumo, y Rabí Yosi dice que sí obtiene aceptación.
מתקיף לה רב ששת ומי מצית אפכת לה והתניא יכול בשר שנטמא לפני זריקת דמים יהו חייבין עליהן משום טומאה
Rav Sheshet objetó: ¿puedes realmente invertir las opiniones? Pues se enseñó: ¿podría pensarse que quien come carne que se impurificó antes de la aspersión de la sangre es culpable por consumir carne sagrada en estado de impureza?
ת"ל (ויקרא ז, יט) כל טהור יאכל בשר והנפש אשר תאכל בשר מזבח השלמים אשר ליי' וטומאתו עליו ונכרתה הניתר לטהורין חייבין עליו משום טומאה
La Torá enseña (Levítico 7:19): «Todo puro podrá comer carne», y: «La persona que coma carne del sacrificio de paz perteneciente a Hashem teniendo su impureza sobre él será extirpada». De aquí se aprende que solamente aquello que quedó permitido para los puros genera responsabilidad por impureza.
ושאינו ניתר לטהורין אין חייבין עליו משום טומאה
Pero aquello que no quedó permitido para los puros no genera responsabilidad por comerlo en estado de impureza.
או אינו אלא נאכל לטהורין חייבין עליו משום טומאה ושאינו נאכל לטהורין אין חייבין עליו משום טומאה אוציא אני את הלן ואת היוצא שאינן נאכלין לטהורים
O quizá el significado es que aquello que efectivamente puede ser comido por los puros genera responsabilidad por impureza, mientras que aquello que no puede ser comido por los puros no. Según esto excluiría carne que pasó la noche y carne que salió fuera de su área permitida, pues ya no pueden ser comidas por personas puras.
ת"ל אשר ליי' ריבה
Por eso el versículo dice: «perteneciente a Hashem», ampliando la prohibición.
יכול שאני מרבה את הפיגולין ואת הנותרות
¿Podría entonces incluir también pigul y notar?
נותרות היינו לן אלא אף הפיגולין כנותרות ת"ל מזבח השלמים מיעט
«Notar» es precisamente aquello que permaneció hasta después de su tiempo. Más bien: incluso pigul, al igual que notar. Por ello el versículo dice «del sacrificio de paz», limitando la inclusión.
ומה ראית לרבות את אלו ולהוציא את אלו אחר שריבה הכתוב ומיעט אמרת מרבה אני את אלו שהיתה להן שעת הכושר ומוציא אני את אלו שלא היתה להן שעת הכושר
¿Por qué incluyes unos casos y excluyes otros, después de que el versículo primero amplió y luego limitó? Incluyo aquellos que tuvieron un momento en el que eran aptos, y excluyo aquellos que nunca tuvieron un momento de aptitud.
וא"ת בשר שנטמא לפני זריקת דמים ואכלו לאחר זריקת דמים מפני מה חייבין עליו משום טומאה מפני שהציץ מרצה
Y si preguntas: carne que se impurificó antes de la aspersión de la sangre y fue comida después de la aspersión, ¿por qué se incurre en responsabilidad por impureza? Porque el tzitz obtiene aceptación por ella.
נטמא אין יוצא לא
Esto se aplica si se impurificó; pero si salió fuera, no.
מאן שמעת ליה דאמר אין זריקה מועלת ליוצא רבי אליעזר וקתני דמרצה ציץ על אכילות
¿A quién hemos oído sostener que la aspersión de la sangre no beneficia a carne que salió fuera? A Rabí Eliezer. Y, sin embargo, la baraita enseña que el tzitz obtiene aceptación incluso respecto de aquello destinado al consumo.
אלא אמר רב חסדא לא קשיא הא רבי אליעזר הא רבנן
Por tanto, Rav Jisda dijo: no hay dificultad. Una baraita sigue la opinión de Rabí Eliezer y la otra la de los Sabios.
אימר דשמעת ליה לר' אליעזר דמרצה ציץ על אכילות דלא קניס מי שמעת ליה אין כי היכי דשמעת ליה לר' יוסי שמעת ליה לרבי אליעזר דתניא רבי אליעזר אומר בין בשוגג בין במזיד תרומתו תרומה
Puedes haber oído que Rabí Eliezer sostiene que el tzitz obtiene aceptación respecto de alimentos, pero ¿has oído que no imponga una sanción por una acción deliberada? Sí, pues del mismo modo que lo has oído respecto de Rabí Yosi, también lo hemos oído respecto de Rabí Eliezer, pues se enseñó: Rabí Eliezer dice que tanto si separó terumá impura deliberadamente como involuntariamente, su terumá es válida.
אימר דשמעת ליה לרבי אליעזר בתרומה דקילא בקדשים דחמירי מי שמעת ליה א"כ הא אמאן תרמייה
Pero quizá solamente has oído a Rabí Eliezer respecto de terumá, cuya santidad es más leve; ¿lo has oído respecto de cosas sagradas, que son más severas? Si no fuera así, ¿a quién atribuiríamos esta enseñanza?
רבינא אמר טומאתו בין בשוגג בין במזיד הורצה זריקתו בשוגג הורצה במזיד לא הורצה
Ravina dijo: respecto de que la ofrenda se vuelva impura, tanto si ocurrió involuntariamente como deliberadamente, el tzitz obtiene aceptación; pero respecto de la aspersión de sangre impura, si la aspersión fue involuntaria obtiene aceptación, y si fue deliberada no.
ורב שילא אמר זריקתו בין בשוגג בין במזיד הורצה טומאתו בשוגג הורצה במזיד לא הורצה
Rav Sheila dijo: respecto de la aspersión, tanto involuntaria como deliberadamente obtiene aceptación; pero respecto de haber causado la impureza, si ocurrió involuntariamente obtiene aceptación, y si ocurrió deliberadamente no.
ולרב שילא [הא] דקתני שנטמא בין בשוגג בין במזיד ה"ק נטמא בשוגג וזרקו בין בשוגג בין במזיד
Según Rav Sheila, cuando la baraita enseña «que se impurificó tanto involuntaria como deliberadamente», debe entenderse así: se impurificó involuntariamente y luego fue rociada tanto involuntaria como deliberadamente.
מנחות כ״ה ב
22 pasajes·100% en español
Toca un pasaje para subrayarlo, comentarlo o abrir sus mefarshim.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 18 de agosto de 2026.