Mishnah Bekhorot 4
Mishnah Bekhorot 4:1
עַד כַּמָּה יִשְׂרָאֵל חַיָּבִים לְהִטַּפֵּל בַּבְּכוֹר. בִּבְהֵמָה דַקָּה, עַד שְׁלשִׁים יוֹם. וּבַגַּסָּה, חֲמִשִּׁים יוֹם. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, בַּדַּקָּה שְׁלשָׁה חֳדָשִׁים. אָמַר לוֹ הַכֹּהֵן בְּתוֹךְ זְמַן זֶה תְּנֵהוּ לִי, הֲרֵי זֶה לֹא יִתְּנוֹ לוֹ. אִם הָיָה בַעַל מוּם, אָמַר לוֹ תֶּן לִי שֶׁאוֹכְלֶנּוּ, מֻתָּר. וּבִשְׁעַת הַמִּקְדָּשׁ, אִם הָיָה תָמִים, אָמַר לוֹ תֶּן לִי שֶׁאַקְרִיבֶנּוּ, מֻתָּר. הַבְּכוֹר נֶאֱכָל שָׁנָה בְשָׁנָה בֵּין תָּמִים בֵּין בַּעַל מוּם, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים טו), לִפְנֵי ה' אֱלֹהֶיךָ תֹאכְלֶנּוּ שָׁנָה בְשָׁנָה:
¿Durante cuánto tiempo está obligado un israelita a cuidar al primogénito antes de entregarlo al kohén?
En ganado menor, treinta días.
En ganado mayor, cincuenta días.
Rabí Yosí dice: en ganado menor, tres meses.
Si el kohén le dice dentro de ese período: «Entrégamelo», el propietario no debe entregárselo todavía.
Si el animal tiene un defecto y el kohén le dice: «Dámelo para que pueda comerlo», puede entregárselo.
En la época del Templo, si el animal era íntegro y el kohén decía: «Dámelo para ofrecerlo», podía entregárselo.
El primogénito debe comerse dentro de su primer año, tanto si es íntegro como si tiene defecto, como está escrito: «Delante de Hashem, tu Dios, lo comerás año tras año».
Mishnah Bekhorot 4:2
נוֹלַד לוֹ מוּם בְּתוֹךְ שְׁנָתוֹ, מֻתָּר לְקַיְּמוֹ כָּל שְׁנֵים עָשָׂר חֹדֶשׁ. לְאַחַר שְׁנָתוֹ, אֵינוֹ רַשַּׁאי לְקַיְּמוֹ אֶלָּא עַד שְׁלשִׁים יוֹם:
Si al primogénito le aparece un defecto durante su primer año, puede conservarse hasta completar los doce meses.
Si el defecto aparece después de cumplido el año, solamente puede conservarse durante treinta días.
Mishnah Bekhorot 4:3
הַשּׁוֹחֵט הַבְּכוֹר וּמַרְאֶה אֶת מוּמוֹ, רַבִּי יְהוּדָה מַתִּיר. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, הוֹאִיל וְהוּא נִשְׁחַט שֶׁלֹּא עַל פִּי מֻמְחֶה, אָסוּר:
Si alguien sacrifica un primogénito y solamente después muestra su defecto a un experto:
Rabí Yehudá permite el animal.
Rabí Meír dice que, puesto que fue sacrificado sin autorización previa de un experto, está prohibido.
Mishnah Bekhorot 4:4
מִי שֶׁאֵינוֹ מֻמְחֶה וְרָאָה אֶת הַבְּכוֹר וְנִשְׁחַט עַל פִּיו, הֲרֵי זֶה יִקָּבֵר, וִישַׁלֵּם מִבֵּיתוֹ. דָּן אֶת הַדִּין, זִכָּה אֶת הַחַיָּב וְחִיֵּב אֶת הַזַּכַּאי, טִמֵּא אֶת הַטָהוֹר וְטִהֵר אֶת הַטָּמֵא, מַה שֶּׁעָשָׂה עָשׂוּי וִישַׁלֵּם מִבֵּיתוֹ. וְאִם הָיָה מֻמְחֶה לְבֵית דִּין, פָּטוּר מִלְּשַׁלֵּם. מַעֲשֶׂה בְפָרָה שֶׁנִּטְּלָה הָאֵם שֶׁלָּהּ, וְהֶאֱכִילָהּ רַבִּי טַרְפוֹן לַכְּלָבִים, וּבָא מַעֲשֶׂה לִפְנֵי חֲכָמִים וְהִתִּירוּהָ. אָמַר תוֹדוֹס הָרוֹפֵא, אֵין פָּרָה וַחֲזִירָה יוֹצְאָה מֵאֲלֶכְּסַנְדְּרִיָּא עַד שֶׁהֵם חוֹתְכִין אֶת הָאֵם שֶׁלָּהּ, בִּשְׁבִיל שֶׁלֹּא תֵלֵד. אָמַר רַבִּי טַרְפוֹן, הָלְכָה חֲמוֹרְךָ טַרְפוֹן. אָמַר לוֹ רַבִּי עֲקִיבָא, רַבִּי טַרְפוֹן, פָּטוּר אַתָּה, שֶׁאַתָּה מֻמְחֶה לְבֵית דִּין, וְכָל הַמֻּמְחֶה לְבֵית דִּין פָּטוּר מִלְּשַׁלֵּם:
Si una persona que no es experta examina un primogénito y, basándose en su dictamen, el animal es sacrificado, debe enterrarse y el supuesto experto debe pagar su valor de sus propios bienes.
Si un juez emitió una sentencia, declaró inocente al culpable o culpable al inocente, declaró impuro lo puro o puro lo impuro, su decisión permanece ejecutada, pero debe pagar de sus propios bienes.
Si era un experto autorizado por el tribunal, está exento de pagar.
Ocurrió que a una vaca se le había extraído el útero y Rabí Tarfón la declaró prohibida, por lo que se la dio de comer a los perros.
Posteriormente el caso fue presentado ante los Sabios y ellos declararon que la vaca era permitida.
Todos el médico dijo:
—Ninguna vaca ni cerda sale de Alejandría sin que le corten el útero para impedir que vuelva a parir.
Rabí Tarfón dijo:
—Tu asno se ha perdido, Tarfón; es decir, tendré que pagar el valor de la vaca.
Rabí Akivá le dijo:
—Rabí Tarfón, estás exento, porque eres un experto autorizado por el tribunal, y todo experto autorizado por el tribunal está exento de pagar.
Mishnah Bekhorot 4:5
הַנּוֹטֵל שְׂכָרוֹ לִהְיוֹת רוֹאֶה בְכוֹרוֹת, אֵין שׁוֹחֲטִין עַל פִּיו, אֶלָּא אִם כֵּן הָיָה מֻמְחֶה כְּאִילָא בְיַבְנֶה, שֶׁהִתִּירוּ לוֹ חֲכָמִים לִהְיוֹת נוֹטֵל אַרְבָּעָה אִסָּרוֹת בִּבְהֵמָה דַקָּה, וְשִׁשָּׁה בַּגַּסָּה, בֵּין תָּמִים בֵּין בַּעַל מוּם:
Si una persona cobra por examinar primogénitos, no se permite sacrificar basándose en su dictamen, salvo que sea un experto reconocido, como Ilá de Yavne.
Los Sabios permitieron que Ilá cobrara cuatro isar por examinar ganado menor y seis por ganado mayor, tanto si finalmente encontraba al animal íntegro como si encontraba un defecto.
Mishnah Bekhorot 4:6
הַנּוֹטֵל שְׂכָרוֹ לָדוּן, דִּינָיו בְּטֵלִים. לְהָעִיד, עֵדוּתָיו בְּטֵלִין. לְהַזּוֹת וּלְקַדֵּשׁ, מֵימָיו מֵי מְעָרָה וְאֶפְרוֹ אֵפֶר מִקְלֶה. אִם הָיָה כֹהֵן וְטִמְּאָהוּ מִתְּרוּמָתוֹ, מַאֲכִילוֹ וּמַשְׁקוֹ וְסָכוֹ. וְאִם הָיָה זָקֵן, מַרְכִּיבוֹ עַל הַחֲמוֹר. וְנוֹתֵן לוֹ שְׂכָרוֹ כַּפּוֹעֵל:
Quien cobra por juzgar, sus sentencias son inválidas.
Quien cobra por testificar, sus testimonios son inválidos.
Quien cobra por rociar las aguas de purificación o por consagrarlas con las cenizas de la vaca roja, sus aguas se consideran agua común de una cueva y sus cenizas, cenizas ordinarias.
Sin embargo, si el encargado es un kohén y el servicio lo vuelve impuro, impidiéndole comer terumá, quien solicita el servicio debe proporcionarle comida, bebida y aceite para ungirse.
Si es anciano, debe transportarlo sobre un asno.
También puede pagarle una compensación equivalente a lo que habría ganado como trabajador durante ese tiempo.
Mishnah Bekhorot 4:7
הֶחָשׁוּד עַל הַבְּכוֹרוֹת, אֵין לוֹקְחִין מִמֶּנּוּ בְּשַׂר צְבָאִים וְלֹא עוֹרוֹת שֶׁאֵינָן עֲבוּדִין. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, לוֹקְחִים מִמֶּנּוּ עוֹרוֹת שֶׁל נְקֵבָה, וְאֵין לוֹקְחִין מִמֶּנּוּ צֶמֶר מְלֻּבָּן וְצוֹאִי, אֲבָל לוֹקְחִין מִמֶּנּוּ טָווּי וּבְגָדִים:
De una persona sospechosa de infringir las leyes de los primogénitos no se compra carne de ciervo ni pieles sin curtir.
Rabí Eliezer dice que pueden comprarse de él pieles de hembras.
No se le compra lana lavada ni peinada, pero sí hilo ya hilado y prendas terminadas.
Mishnah Bekhorot 4:8
הֶחָשׁוּד עַל הַשְׁבִיעִית אֵין לוֹקְחִין מִמֶּנּוּ פִשְׁתָּן וַאֲפִלּוּ סֶרֶק, אֲבָל לוֹקְחִין מִמֶּנּוּ טָווּי וְאָרִיג:
De una persona sospechosa de infringir las leyes del año sabático no se compra lino, ni siquiera lino peinado.
Sin embargo, se le puede comprar hilo de lino ya hilado y tejido terminado.
Mishnah Bekhorot 4:9
הֶחָשׁוּד לִהְיוֹת מוֹכֵר תְּרוּמָה לְשֵׁם חֻלִּין, אֵין לוֹקְחִין מִמֶּנּוּ אֲפִלּוּ מַיִם אוֹ מֶלַח, דִּבְרֵי רַבִּי יְהוּדָה. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, כּל שֶׁיֵּשׁ בּוֹ זִקַּת תְּרוּמוֹת וּמַעַשְׂרוֹת, אֵין לוֹקְחִין מִמֶּנּוּ:
De quien es sospechoso de vender terumá haciéndola pasar por producto profano no se compra ni siquiera agua o sal. Estas son las palabras de Rabí Yehudá.
Rabí Shimón dice: solamente está prohibido comprarle productos sujetos a terumot y diezmos.
Mishnah Bekhorot 4:10
הֶחָשׁוּד עַל הַשְּׁבִיעִית, אֵינוֹ חָשׁוּד עַל הַמַּעַשְׂרוֹת. הֶחָשׁוּד עַל הַמַּעַשְׂרוֹת, אֵינוֹ חָשׁוּד עַל הַשְּׁבִיעִית. הֶחָשׁוּד עַל זֶה וְעַל זֶה, חָשׁוּד עַל הַטָּהֳרוֹת. וְיֵשׁ שֶׁהוּא חָשׁוּד עַל הַטָּהֳרוֹת, וְאֵינוֹ חָשׁוּד לֹא עַל זֶה וְלֹא עַל זֶה. זֶה הַכְּלָל, כָּל הֶחָשׁוּד עַל הַדָּבָר, לֹא דָנוֹ וְלֹא מְעִידוֹ:
Quien es sospechoso respecto del año sabático no es necesariamente sospechoso respecto de los diezmos.
Quien es sospechoso respecto de los diezmos no es necesariamente sospechoso respecto del año sabático.
Quien es sospechoso respecto de ambos también es sospechoso respecto de las leyes de pureza.
Puede existir una persona sospechosa respecto de la pureza que no sea sospechosa respecto del año sabático ni de los diezmos.
Esta es la regla general: quien es sospechoso respecto de un asunto no puede juzgarlo ni testificar sobre él.
Ficha editorial de este texto