Mishnah Kelim 20
Mishnah Kelim 20:1
הַכָּרִים וְהַכְּסָתוֹת וְהַשַּׂקִּין וְהַמַּרְצוּפִין שֶׁנִּפְחֲתוּ, הֲרֵי אֵלּוּ טְמֵאִים מִדְרָס. הַקְּלוּסְטָר, אַרְבָּעָה קַבִּין, הַתּוּרְמֵל חֲמֵשֶׁת קַבִּין, הַכְּרֵיתִית סְאָה. הַחֵמֶת שֶׁל שִׁבְעַת קַבִּין, רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף הָרִבְצָל וְהַמִּזְוָדָה כָּל שֶׁהֵן, הֲרֵי אֵלּוּ טְמֵאִין מִדְרָס. וְכֻלָּם שֶׁנִּפְחֲתוּ, טְהוֹרִים, מִפְּנֵי שֶׁבָּטַל הָעִקָּר, וּבָטְלָה הַטְּפֵלָה:
Las almohadas, cojines, sacos y grandes bolsas que se rompieron continúan pudiendo recibir impureza de midrás mientras conserven tamaño suficiente para sentarse sobre ellos.
El recipiente denominado kelostar conserva esa función hasta una capacidad de cuatro kav.
Una mochila, hasta cinco kav.
Una gran bolsa, hasta una seá.
Un odre, hasta siete kav.
Rabí Yehudá dice: también el ribzal y la maleta, cualquiera que sea su tamaño, pueden recibir impureza de midrás.
Cuando todos estos recipientes se rompen de modo que pierden su función principal, quedan puros, porque al desaparecer la función principal también desaparece la secundaria.
Mishnah Kelim 20:2
חֵמֶת חֲלִילִין, טְהוֹרָה מִן הַמִּדְרָס. עֲרֵבַת פִּיסוֹנוֹת, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, מִדְרָס. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, טְמֵא מֵת. עֲרֵבָה מִשְּׁנֵי לֹג וְעַד תִּשְׁעָה קַבִּין שֶׁנִּסְדְּקָה, טְמֵאָה מִדְרָס. הִנִּיחָהּ בַּגְּשָׁמִים וְנִתְפְּחָה, טְמֵאָה טְמֵא מֵת. בַּקָּדִים וְנִסְדְּקָה, מְקַבֶּלֶת מִדְרָס. זֶה חֹמֶר בִּשְׁיָרֵי כְלֵי עֵץ מִבִּתְחִלָּתָן. וְחֹמֶר בִּשְׁיָרֵי כְלֵי נְצָרִים מִבִּתְחִלָּתָן, שֶׁמִּתְּחִלָּתָן אֵינָם מְקַבְּלִים טֻמְאָה עַד שֶׁיִּתְחַסֵּמוּ. נִתְחַסְּמוּ, אַף עַל פִּי שֶׁנָּשְׁרוּ שִׂפְתוֹתֵיהֶן כָּל שֶׁהֵן, טְמֵאִין:
Un odre de gaitas es puro de impureza de midrás, porque no está destinado a sentarse sobre él.
Respecto de una gran artesa denominada pisonot, Bet Shamai dice que puede recibir impureza de midrás.
Bet Hilel dice que solamente puede recibir impureza por contacto con un cadáver.
Una artesa con capacidad desde dos log hasta nueve kav que se agrietó puede recibir impureza de midrás porque puede utilizarse como asiento.
Si fue dejada bajo la lluvia, se hinchó y volvió a cerrar la grieta, puede recibir impureza de cadáver como recipiente.
Si después el viento seco la abre nuevamente, vuelve a ser susceptible de midrás.
Esta es una severidad de los fragmentos de utensilios de madera respecto de los utensilios nuevos.
Existe también una severidad en los fragmentos de recipientes tejidos respecto de su estado inicial: al principio no reciben impureza hasta que sus bordes son cerrados. Una vez terminados, aunque después pierdan parcialmente sus bordes, continúan impuros.
Mishnah Kelim 20:3
מַקֵּל שֶׁעֲשָׂאוֹ בֵּית יָד לְקֻרְדֹּם, חִבּוּר לַטֻּמְאָה בִּשְׁעַת מְלָאכָה. הַדְּיוּסְטָר, חִבּוּר לַטֻּמְאָה בִּשְׁעַת מְלָאכָה. קְבָעוֹ בִכְלוֹנָס, טָמֵא, וְאֵינוֹ חִבּוּר לָהּ. עָשָׂה לוֹ דְיוּסְטָר, אֵין טָמֵא אֶלָּא צָרְכּוֹ. כִּסֵּא שֶׁקְּבָעוֹ בִכְלוֹנָס, טָמֵא, וְאֵינוֹ חִבּוּר לוֹ. עָשָׂה בוֹ כִסֵּא, אֵין טָמֵא אֶלָּא מְקוֹמוֹ. קְבָעוֹ בְקוֹרַת בֵּית הַבַּד, טָמֵא, וְאֵינוֹ חִבּוּר לָהּ. עָשָׂה בְרֹאשָׁהּ כִּסֵּא, טָהוֹר, מִפְּנֵי שֶׁאוֹמְרִין לוֹ, עֲמֹד וְנַעֲשֶׂה אֶת מְלַאכְתֵּנוּ:
Un palo convertido en mango de un hacha se considera conectado al hacha durante el trabajo respecto de la impureza.
El utensilio denominado diostar también se considera conectado durante el trabajo.
Si se fija un diostar a un poste, puede recibir impureza por sí mismo, pero no transmite su condición a todo el poste.
Si se fabrica una parte del poste para servir de diostar, solamente la sección necesaria para esa función es impura.
Una silla fijada a un poste puede recibir impureza por sí misma, pero no vuelve impuro todo el poste.
Si el propio poste fue tallado para formar una silla, solamente el área del asiento es impura.
Si se fija una silla a la viga de una prensa de aceite, puede recibir impureza por sí misma, pero no se considera unida a la viga.
Si se talla un asiento en el extremo de la propia viga, es puro, porque el trabajador puede ser obligado a levantarse cuando la viga debe utilizarse.
Mishnah Kelim 20:4
עֲרֵבָה גְדוֹלָה שֶׁנִּפְחֲתָה מִלְּקַבֵּל רִמּוֹנִים, וְהִתְקִינָהּ לִישִׁיבָה, רַבִּי עֲקִיבָא מְטַמֵּא. וַחֲכָמִים מְטַהֲרִין, עַד שֶׁיְּקַצֵּעַ. עֲשָׂאָהּ אֵבוּס לַבְּהֵמָה, אַף עַל פִּי שֶׁקְּבָעָהּ בַּכֹּתֶל, טְמֵאָה:
Si una gran artesa se rompió hasta no poder contener granadas y fue preparada para sentarse sobre ella, Rabí Akiva la declara susceptible de impureza de midrás.
Los Sabios la declaran pura hasta que sea cepillada o modificada físicamente para convertirla en asiento.
Si se convirtió en pesebre para un animal, aunque se fije a una pared, puede recibir impureza mientras continúe siendo un utensilio móvil.
Mishnah Kelim 20:5
כֹּפֶת שֶׁקְּבָעוֹ בְנִדְבָּךְ, קְבָעוֹ וְלֹא בָנָה עָלָיו, בָּנָה עָלָיו וְלֹא קְבָעוֹ, טָמֵא. קְבָעוֹ וּבָנָה עָלָיו, טָהוֹר. מַפָּץ שֶׁנְּתָנוֹ עַל גַּבֵּי הַקּוֹרוֹת, קְבָעוֹ וְלֹא נָתַן עָלָיו אֶת הַמַּעֲזִיבָה, נָתַן עָלָיו אֶת הַמַּעֲזִיבָה וְלֹא קְבָעוֹ, טָמֵא. קְבָעוֹ וְנָתַן עָלָיו אֶת הַמַּעֲזִיבָה, טָהוֹר. קְעָרָה שֶׁקְּבָעָהּ בְּשִׁדָּה תֵּבָה וּמִגְדָּל, כְּדֶרֶךְ קַבָּלָתָהּ, טְמֵאָה. שֶׁלֹּא כְדֶרֶךְ קַבָּלָתָהּ, טְהוֹרָה:
Si un banco o bloque fue colocado en una hilada de construcción:
Si fue fijado pero todavía no se construyó encima, continúa impuro.
Si se construyó encima pero no fue fijado, continúa impuro.
Si fue fijado y además se construyó encima, queda puro como parte del edificio.
Si una estera fue colocada sobre las vigas de un techo:
Si fue fijada pero todavía no se colocó encima el revestimiento del techo, continúa impura.
Si se colocó el revestimiento pero no fue fijada, continúa impura.
Si fue fijada y cubierta con el revestimiento, queda pura.
Si un cuenco fue fijado dentro de un armario, cofre o torre en la posición habitual en la que recibe objetos, continúa impuro.
Si fue fijado invertido o de una manera en la que no puede recibir, queda puro.
Mishnah Kelim 20:6
סָדִין שֶׁהוּא טְמֵא מִדְרָס וַעֲשָׂאוֹ וִילוֹן, טָהוֹר מִן הַמִּדְרָס, אֲבָל טָמֵא טְמֵא מֵת. מֵאֵימָתַי הִיא טָהֳרָתוֹ. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, מִשֶּׁיִּתָּבֵר. בֵּית הִלֵּל אוֹמְרִים, מִשֶּׁיִּקָּשֵׁר. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, מִשֶּׁיִּקָּבֵעַ:
Si una sábana era impura de midrás y fue convertida en cortina, queda pura de la impureza de midrás, aunque continúa impura como objeto que tocó midrás o como objeto susceptible de impureza de cadáver.
¿Desde cuándo pierde su condición de sábana?
Bet Shamai dice: desde que es modificada o rota para adaptarla como cortina.
Bet Hilel dice: desde que se ata como cortina.
Rabí Akiva dice: desde que queda instalada en su lugar.
Mishnah Kelim 20:7
מַחֲצֶלֶת שֶׁעָשָׂה לָהּ קָנִים לְאָרְכָּהּ, טְהוֹרָה. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, עַד שֶׁיַּעֲשֶׂה כְמִין כִי. עֲשָׂאָם לְרָחְבָּהּ וְאֵין בֵּין קָנֶה לַחֲבֵרוֹ אַרְבָּעָה טְפָחִים, טָהוֹר. נֶחְלְקָה לְרָחְבָּהּ, רַבִּי יְהוּדָה מְטַהֵר. וְכֵן הַמַּתִּיר רָאשֵׁי הַמַּעֲדַנִּין, טְהוֹרָה. נֶחְלְקָה לְאָרְכָּהּ וְנִשְׁתַּיְּרוּ בָהּ שְׁלֹשָׁה מַעֲדַנִּים שֶׁל שִׁשָּׁה טְפָחִים, טְמֵאָה. מַחֲצֶלֶת, מֵאֵימָתַי מְקַבֶּלֶת טֻמְאָה. מִשֶּׁתִּקָּנֵב, וְהִיא גְמַר מְלַאכְתָּהּ:
Si a una estera se le colocaron cañas a lo largo, queda pura al perder su función original.
Los Sabios dicen: solamente queda pura cuando se forma con ellas una estructura semejante a una gran letra griega ji.
Si las cañas fueron colocadas a lo ancho y hay menos de cuatro tefajim entre una y otra, queda pura.
Si la estera se dividió a lo ancho, Rabí Yehudá la declara pura.
De la misma manera, si se soltaron los extremos de sus cuerdas de unión, queda pura.
Si se dividió a lo largo y en ella quedaron tres bandas, cada una de seis tefajim, continúa impura.
¿Desde cuándo una estera comienza a recibir impureza? Desde que sus bordes son recortados, porque ese es el final de su fabricación.
Ficha editorial de este texto