Mishná Nazir 2
Mishná Nazir 2:1
הֲרֵינִי נָזִיר מִן הַגְּרוֹגָרוֹת וּמִן הַדְּבֵלָה, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, נָזִיר, וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אֵינוֹ נָזִיר. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, אַף כְּשֶׁאָמְרוּ בֵית שַׁמַּאי, לֹא אָמְרוּ אֶלָּא בְאוֹמֵר הֲרֵי הֵן עָלַי קָרְבָּן:
Quien dice: «Seré nazir respecto de los higos secos y de las tortas de higos», según Bet Shamai se convierte en nazir, mientras que según Bet Hilel no se convierte en nazir. Rabí Yehudá dijo: incluso cuando Bet Shamai dijeron que sus palabras tienen validez, solamente se refirieron al caso en que dijo: «Estos alimentos serán para mí como una ofrenda».
Mishná Nazir 2:2
אָמַר, אָמְרָה פָרָה זוֹ הֲרֵינִי נְזִירָה אִם עוֹמֶדֶת אָנִי. אָמַר, הַדֶּלֶת הַזֶּה הֲרֵינִי נָזִיר אִם נִפְתָּח אָנִי. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, נָזִיר, וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אֵינוֹ נָזִיר. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, אַף כְּשֶׁאָמְרוּ בֵית שַׁמַּאי, לֹא אָמְרוּ אֶלָּא בְאוֹמֵר הֲרֵי פָרָה זוֹ עָלַי קָרְבָּן אִם עוֹמֶדֶת הִיא:
Si alguien dice: «Esta vaca dijo: “Seré nazir si consigo ponerme de pie”», o dice acerca de una puerta: «Esta puerta dijo: “Seré nazir si consigo abrirme”», Bet Shamai dicen que quien formuló esas palabras se convierte en nazir; Bet Hilel dicen que no se convierte en nazir. Rabí Yehudá dijo: incluso cuando Bet Shamai lo declararon obligado, solamente se refirieron al caso en que dijo: «Esta vaca será para mí como una ofrenda si consigue ponerse de pie».
Mishná Nazir 2:3
מָזְגוּ לוֹ אֶת הַכּוֹס, וְאָמַר הֲרֵינִי נָזִיר מִמֶּנוּ, הֲרֵי זֶה נָזִיר. מַעֲשֶׂה בְאִשָּׁה אַחַת שֶׁהָיְתָה שִׁכּוֹרָה וּמָזְגוּ לָהּ אֶת הַכּוֹס, וְאָמְרָה הֲרֵינִי נְזִירָה מִמֶּנּוּ, אָמְרוּ חֲכָמִים, לֹא נִתְכַּוְּנָה אֶלָּא לוֹמַר הֲרֵי הוּא עָלַי קָרְבָּן:
Si le sirvieron una copa de vino y dijo: «Seré nazir respecto de ella», se convierte en nazir. Sucedió con una mujer que estaba ebria: le sirvieron otra copa y ella dijo: «Seré nezirá respecto de ella». Los Sabios determinaron que únicamente quiso decir: «Esta copa queda prohibida para mí como una ofrenda».
Mishná Nazir 2:4
הֲרֵינִי נָזִיר עַל מְנָת שֶׁאֱהֵא שׁוֹתֶה יַיִן וּמִטַּמֵּא לְמֵתִים, הֲרֵי זֶה נָזִיר וְאָסוּר בְּכֻלָּן. יוֹדֵעַ אֲנִי שֶׁיֵּשׁ נְזִירוּת אֲבָל אֵינִי יוֹדֵעַ שֶׁהַנָּזִיר אָסוּר בְּיַּיִן, הֲרֵי זֶה אָסוּר. וְרַבִּי שִׁמְעוֹן מַתִּיר. יוֹדֵעַ אֲנִי שֶׁהַנָּזִיר אָסוּר בְּיַּיִן אֲבָל סָבוּר הָיִיתִי שֶׁחֲכָמִים מַתִּירִים לִי מִפְּנֵי שֶׁאֵין אֲנִי יָכוֹל לִחְיוֹת אֶלָּא בְיַּיִן, אוֹ מִפְּנֵי שֶׁאֲנִי קוֹבֵר אֶת הַמֵּתִים, הֲרֵי זֶה מֻתָּר. וְרַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹסֵר:
Quien dice: «Seré nazir con la condición de que pueda beber vino y volverme impuro por los muertos», se convierte en nazir y todas las prohibiciones de la nezirut se aplican sobre él. Si dice: «Sé que existe la nezirut, pero no sabía que al nazir le estaba prohibido el vino», la prohibición se aplica sobre él; Rabí Shimón lo exime de la nezirut. Si dice: «Sabía que el vino estaba prohibido al nazir, pero pensaba que los Sabios me lo permitirían porque no puedo vivir sin vino», o «porque me dedico a enterrar a los muertos», no queda obligado por la nezirut; Rabí Shimón lo considera obligado.
Mishná Nazir 2:5
הֲרֵינִי נָזִיר וְעָלַי לְגַלֵּחַ נָזִיר, וְשָׁמַע חֲבֵרוֹ וְאָמַר וַאֲנִי וְעָלַי לְגַלֵּחַ נָזִיר, אִם הָיוּ פִקְּחִים, מְגַלְּחִים זֶה אֶת זֶה. וְאִם לָאו, מְגַלְּחִים נְזִירִים אֲחֵרִים:
Si una persona dice: «Seré nazir y asumo la obligación de pagar las ofrendas necesarias para que otro nazir se afeite», y su compañero lo escucha y dice: «También yo seré nazir y asumiré las ofrendas para que otro nazir se afeite», si actúan con inteligencia, cada uno paga las ofrendas del otro. De lo contrario, cada uno deberá pagar las ofrendas de otros nazirs.
Mishná Nazir 2:6
הֲרֵי עָלַי לְגַלֵּחַ חֲצִי נָזִיר, וְשָׁמַע חֲבֵרוֹ וְאָמַר וַאֲנִי עָלַי לְגַלֵּחַ חֲצִי נָזִיר, זֶה מְגַלֵּחַ נָזִיר שָׁלֵם וְזֶה מְגַלֵּחַ נָזִיר שָׁלֵם, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, זֶה מְגַלֵּחַ חֲצִי נָזִיר וְזֶה מְגַלֵּחַ חֲצִי נָזִיר:
Si una persona dice: «Asumo la obligación de pagar la mitad de las ofrendas de un nazir», y su compañero lo escucha y dice: «También yo asumo la obligación de pagar la mitad de las ofrendas de un nazir», según Rabí Meír cada uno debe pagar todas las ofrendas de un nazir completo. Los Sabios dicen: uno paga la mitad de las ofrendas y el otro paga la otra mitad.
Mishná Nazir 2:7
הֲרֵינִי נָזִיר לִכְשֶׁיִּהְיֶה לִי בֵן, וְנוֹלַד לוֹ בֵן, הֲרֵי זֶה נָזִיר. נוֹלַד לוֹ בַת, טֻמְטוּם, וְאַנְדְּרוֹגִינוֹס, אֵינוֹ נָזִיר. אִם אָמַר, כְּשֶׁאֶרְאֶה, כְּשֶׁיִּהְיֶה לִי וָלָד, אֲפִלּוּ נוֹלַד לוֹ בַת, טֻמְטוּם, וְאַנְדְּרוֹגִינוֹס, הֲרֵי זֶה נָזִיר:
Quien dice: «Seré nazir cuando tenga un hijo varón», y posteriormente le nace un hijo varón, se convierte en nazir. Si le nace una hija, un niño de sexo indeterminado o un andrógino, no se convierte en nazir. Si dijo: «Seré nazir cuando vea que me ha nacido un descendiente», incluso si le nace una hija, un niño de sexo indeterminado o un andrógino, se convierte en nazir.
Mishná Nazir 2:8
הִפִּילָה אִשְׁתּוֹ, אֵינוֹ נָזִיר. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, יֹאמַר, אִם הָיָה בֶן קְיָמָא, הֲרֵי אֲנִי נְזִיר חוֹבָה. וְאִם לָאו, הֲרֵי אֲנִי נְזִיר נְדָבָה. חָזְרָה וְיָלְדָה, הֲרֵי זֶה נָזִיר. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, יֹאמַר, אִם הָרִאשׁוֹן בֶּן קְיָמָא, הָרִאשׁוֹן חוֹבָה וְזוֹ נְדָבָה. וְאִם לָאו, הָרִאשׁוֹן נְדָבָה וְזוֹ חוֹבָה:
Si su esposa sufrió un aborto, no se convierte en nazir. Rabí Shimón dice que debe declarar: «Si el feto era viable, soy nazir en cumplimiento de mi obligación; si no era viable, seré nazir como voto voluntario». Si posteriormente la mujer vuelve a concebir y da a luz, el esposo se convierte en nazir. Rabí Shimón dice que debe declarar: «Si el primer niño era viable, la primera nezirut era obligatoria y esta segunda es voluntaria; si no era viable, la primera era voluntaria y esta es obligatoria».
Mishná Nazir 2:9
הֲרֵינִי נָזִיר, וְנָזִיר כְּשֶׁיִּהְיֶה לִי בֵן, הִתְחִיל מוֹנֶה אֶת שֶׁלּוֹ וְאַחַר כָּךְ נוֹלַד לוֹ בֵן, מַשְׁלִים אֶת שֶׁלּוֹ וְאַחַר כָּךְ מוֹנֶה אֶת שֶׁל בְּנוֹ. הֲרֵינִי נָזִיר כְּשֶׁיִּהְיֶה לִי בֵן וְנָזִיר, הִתְחִיל מוֹנֶה אֶת שֶׁלּוֹ וְאַחַר כָּךְ נוֹלַד לוֹ בֵן, מַנִּיחַ אֶת שֶׁלּוֹ וּמוֹנֶה אֶת שֶׁל בְּנוֹ, וְאַחַר כָּךְ מַשְׁלִים אֶת שֶׁלּוֹ:
Quien dice: «Seré nazir y además seré nazir cuando tenga un hijo», comienza a contar primero su propia nezirut. Si posteriormente le nace un hijo, completa su nezirut y después cuenta la nezirut que asumió por su hijo. Si dijo: «Seré nazir cuando tenga un hijo y además seré nazir», comienza a contar su propia nezirut; pero si después le nace un hijo, interrumpe su cómputo, cuenta primero la nezirut asumida por su hijo y posteriormente completa su propia nezirut.
Mishná Nazir 2:10
הֲרֵינִי נָזִיר לִכְשֶׁיְּהֵא לִי בֵן, וְנָזִיר מֵאָה יוֹם. נוֹלַד לוֹ בֵן עַד שִׁבְעִים, לֹא הִפְסִיד כְּלוּם. לְאַחַר שִׁבְעִים, סוֹתֵר שִׁבְעִים, שֶׁאֵין תִּגְלַחַת פָּחוֹת מִשְּׁלשִׁים יוֹם:
Quien dice: «Seré nazir cuando tenga un hijo y también seré nazir durante cien días»: si el hijo nace antes del día setenta, no pierde nada de lo ya contado. Si nace después del día setenta, pierde setenta días de su cómputo, porque no puede existir un período previo al afeitado inferior a treinta días.
Ficha editorial de este texto