Mishnah Niddah 4
Mishnah Niddah 4:1
בְּנוֹת כּוּתִים, נִדּוֹת מֵעֲרִיסָתָן. וְהַכּוּתִים מְטַמְּאִים מִשְׁכָּב תַּחְתּוֹן כָּעֶלְיוֹן, מִפְּנֵי שֶׁהֵן בּוֹעֲלֵי נִדּוֹת, וְהֵן יוֹשְׁבוֹת עַל כָּל דָּם וָדָם. וְאֵין חַיָּבִין עָלֶיהָ עַל בִּיאַת מִקְדָּשׁ, וְאֵין שׂוֹרְפִין עֲלֵיהֶם אֶת הַתְּרוּמָה, מִפְּנֵי שֶׁטֻּמְאָתָן סָפֵק:
Las hijas de los kutim son consideradas nidot desde la cuna. Los hombres kutim transmiten a aquello que está debajo de ellos una impureza semejante a la de los objetos situados encima de un zav, porque mantienen relaciones con mujeres nidot y sus mujeres consideran impuro cualquier tipo de sangrado. Sin embargo, no se incurre por esta impureza en responsabilidad por entrar al Mikdash, ni se quema terumá debido al contacto con ellos, porque su impureza es dudosa.
Mishnah Niddah 4:2
בְּנוֹת צְדוֹקִין, בִּזְמַן שֶׁנָּהֲגוּ לָלֶכֶת בְּדַרְכֵי אֲבוֹתֵיהֶן, הֲרֵי הֵן כְּכוּתִיּוֹת. פֵּרְשׁוּ לָלֶכֶת בְּדַרְכֵי יִשְׂרָאֵל, הֲרֵי הֵן כְּיִשְׂרְאֵלִית. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, לְעוֹלָם הֵן כְּיִשְׂרָאֵל, עַד שֶׁיִּפְרְשׁוּ לָלֶכֶת בְּדַרְכֵי אֲבוֹתֵיהֶן:
Las hijas de los tzedokim, cuando siguen las prácticas de sus antepasados, tienen la misma condición que las mujeres kutim. Si abandonan esas prácticas y siguen las normas de Israel, tienen la misma condición que una israelita. Rabí Yosí dice: siempre se las presume como israelitas, hasta que se sepa que siguen las prácticas de sus antepasados.
Mishnah Niddah 4:3
דַּם נָכְרִית וְדַם טָהֳרָה שֶׁל מְצֹרַעַת, בֵּית שַׁמַּאי מְטַהֲרִים. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, כְּרֻקָּהּ וּכְמֵימֵי רַגְלֶיהָ. דַּם יוֹלֶדֶת שֶׁלֹּא טָבְלָה, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, כְּרֻקָּהּ וּכְמֵימֵי רַגְלֶיהָ. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, מְטַמֵּא לַח וְיָבֵשׁ. וּמוֹדִים בְּיוֹלֶדֶת בְּזוֹב, שֶׁהִיא מְטַמְּאָה לַח וְיָבֵשׁ:
Respecto a la sangre de una mujer no judía y la sangre pura posterior al parto de una mujer metzorá, Bet Shamai las considera puras. Bet Hilel dice que transmiten impureza como su saliva y su orina. Respecto a la sangre de una mujer que dio a luz y todavía no se sumergió, Bet Shamai dice que transmite impureza como su saliva y su orina. Bet Hilel dice que transmite impureza tanto húmeda como seca. Ambos reconocen que, si la parturienta tiene también condición de zavá, su sangre transmite impureza tanto húmeda como seca.
Mishnah Niddah 4:4
הַמַּקְשָׁה, נִדָּה. קִשְּׁתָה שְׁלשָׁה יָמִים בְּתוֹךְ אַחַד עָשָׂר יוֹם וְשָׁפְתָה מֵעֵת לְעֵת וְיָלְדָה, הֲרֵי זוֹ יוֹלֶדֶת בְּזוֹב, דִּבְרֵי רַבִּי אֱלִיעֶזֶר. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, לַיְלָה וָיוֹם, כְּלֵילֵי שַׁבָּת וְיוֹמוֹ. שֶׁשָּׁפְתָה מִן הַצַּעַר, וְלֹא מִן הַדָּם:
Una mujer que sangra durante dolores de parto tiene la condición de nidá. Si tuvo dolores y sangrado durante tres días dentro de los once días de zivá, después descansó completamente durante veinticuatro horas y dio a luz, se considera una parturienta con zivá; estas son las palabras de Rabí Eliezer. Rabí Yehoshúa dice: debe haber descansado durante una noche y un día completos, como la noche de Shabat y su día. El descanso requerido se refiere a la desaparición de los dolores, no a la interrupción de la sangre.
Mishnah Niddah 4:5
כַּמָּה הוּא קִשּׁוּיָהּ. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אֲפִלּוּ אַרְבָּעִים וַחֲמִשִּׁים יוֹם. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, דַּיָּהּ חָדְשָׁהּ. רַבִּי יוֹסֵי וְרַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמְרִים, אֵין קִשּׁוּי יוֹתֵר מִשְּׁתֵּי שַׁבָּתוֹת:
¿Durante cuánto tiempo puede el sangrado considerarse relacionado con los dolores del parto? Rabí Meír dice: incluso durante cuarenta o cincuenta días. Rabí Yehudá dice: solamente durante el último mes del embarazo. Rabí Yosí y Rabí Shimón dicen: no puede considerarse sangre causada por el parto durante más de dos semanas.
Mishnah Niddah 4:6
הַמַּקְשָׁה בְתוֹךְ שְׁמוֹנִים שֶׁל נְקֵבָה, כָּל דָּמִים שֶׁהִיא רוֹאָה, טְהוֹרִים, עַד שֶׁיֵּצֵא הַוָּלָד. וְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר מְטַמֵּא. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר, וּמַה בִּמְקוֹם שֶׁהֶחְמִיר בְּדַם הַשֹּׁפִי, הֵקֵל בְּדַם הַקֹּשִׁי, מְקוֹם שֶׁהֵקֵל בְּדַם הַשֹּׁפִי, אֵינוֹ דִין שֶׁנָּקֵל בְּדַם הַקֹּשִׁי. אָמַר לָהֶן, דַּיּוֹ לַבָּא מִן הַדִּין לִהְיוֹת כַּנִּדּוֹן, מִמַּה הֵקֵל עָלֶיהָ, מִטֻּמְאַת זִיבָה, אֲבָל טְמֵאָה טֻמְאַת נִדָּה:
Si una mujer experimenta dolores de parto dentro de los ochenta días de sangre pura posteriores al nacimiento de una niña, toda sangre que vea es pura hasta que nazca el nuevo feto. Rabí Eliezer la considera impura. Le dijeron a Rabí Eliezer: en un período en el que la sangre sin dolores es impura, la sangre acompañada por dolores fue tratada con indulgencia; en un período en que la sangre sin dolores es pura, con mayor razón debería ser pura la sangre acompañada de dolores. Él respondió: aquello que se aprende mediante un razonamiento no puede ser más indulgente que el caso del que se aprendió. La Torá solamente la eximió de la impureza de zivá, pero puede seguir estando impura con tumá de nidá.
Mishnah Niddah 4:7
כָּל אַחַד עָשָׂר יוֹם בְּחֶזְקַת טָהֳרָה. יָשְׁבָה לָהּ וְלֹא בָדְקָה, שָׁגְגָה, נֶאֶנְסָה, הֵזִידָה וְלֹא בָדְקָה, טְהוֹרָה. הִגִּיעַ שְׁעַת וִסְתָּהּ וְלֹא בָדְקָה, הֲרֵי זוֹ טְמֵאָה. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אִם הָיְתָה בְמַחֲבֵא וְהִגִּיעַ שְׁעַת וִסְתָּהּ, וְלֹא בָדְקָה, הֲרֵי זוֹ טְהוֹרָה, מִפְּנֵי שֶׁחֲרָדָה מְסַלֶּקֶת אֶת הַדָּמִים. אֲבָל יְמֵי הַזָּב וְהַזָּבָה וְשׁוֹמֶרֶת יוֹם כְּנֶגֶד יוֹם, הֲרֵי אֵלּוּ בְּחֶזְקַת טֻמְאָה:
Durante los once días de zivá se presume que la mujer está pura. Si permaneció sin examinarse, ya fuera por error, por una circunstancia inevitable o deliberadamente, permanece pura. Si llegó el momento de su veset y no se examinó, se considera impura. Rabí Meír dice: si estaba escondida por miedo cuando llegó su veset y no se examinó, permanece pura, porque el temor puede detener el sangrado. Sin embargo, durante los días de un zav, de una zavá o de una mujer que guarda un día puro por el día de sangrado, se presume que la persona está impura.
Ficha editorial de este texto