Mishná Shevuot 8
Mishná Shevuot 8:1
אַרְבָּעָה שׁוֹמְרִין הֵן, שׁוֹמֵר חִנָּם, וְהַשּׁוֹאֵל, נוֹשֵׂא שָׂכָר, וְהַשּׂוֹכֵר. שׁוֹמֵר חִנָּם נִשְׁבָּע עַל הַכֹּל. וְהַשּׁוֹאֵל מְשַׁלֵּם אֶת הַכֹּל. נוֹשֵׂא שָׂכָר וְהַשּׂוֹכֵר נִשְׁבָּעִין עַל הַשְּׁבוּרָה וְעַל הַשְּׁבוּיָה וְעַל הַמֵּתָה, וּמְשַׁלְּמִים אֶת הָאֲבֵדָה וְאֶת הַגְּנֵבָה:
Hay cuatro clases de guardianes: el guardián no remunerado, el prestatario, el guardián remunerado y el arrendatario.
El guardián no remunerado presta juramento y queda exento en todos los casos en que no hubo negligencia.
El prestatario paga por todo.
El guardián remunerado y el arrendatario prestan juramento y quedan exentos cuando el objeto se rompió, fue capturado por la fuerza o murió; pero pagan por pérdida o robo:
Mishná Shevuot 8:2
אָמַר לְשׁוֹמֵר חִנָּם, הֵיכָן שׁוֹרִי, אָמַר לוֹ מֵת, וְהוּא שֶׁנִּשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ נִגְנַב אוֹ אָבַד. נִשְׁבָּר, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ נִגְנַב אוֹ אָבַד. נִשְׁבָּה, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִגְנַב אוֹ אָבַד. נִגְנָב, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ אָבַד. אָבַד, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ נִגְנַב. מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, פָּטוּר:
Si el dueño pregunta al guardián no remunerado: «¿Dónde está mi toro?», y este responde: «Murió», cuando en realidad se rompió una pata, fue capturado, robado o se perdió; o responde: «Se rompió», cuando en realidad murió, fue capturado, robado o se perdió; o responde: «Fue capturado», cuando en realidad murió, se rompió, fue robado o se perdió; o responde: «Fue robado», cuando en realidad murió, se rompió, fue capturado o se perdió; o responde: «Se perdió», cuando en realidad murió, se rompió, fue capturado o robado; y el dueño le dice: «Te hago jurar», y él responde: «Amén», queda exento:
Mishná Shevuot 8:3
הֵיכָן שׁוֹרִי, אָמַר לוֹ אֵינִי יוֹדֵעַ מָה אַתָּה סָח, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ נִגְנַב אוֹ אָבַד. מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, פָּטוּר. הֵיכָן שׁוֹרִי, אָמַר לוֹ אָבַד. מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, וְהָעֵדִים מְעִידִין אוֹתוֹ שֶׁאֲכָלוֹ, מְשַׁלֵּם אֶת הַקֶּרֶן. הוֹדָה מֵעַצְמוֹ, מְשַׁלֵּם קֶרֶן וְחֹמֶשׁ וְאָשָׁם. הֵיכָן שׁוֹרִי, אָמַר לוֹ נִגְנָב. מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, וְהָעֵדִים מְעִידִין אוֹתוֹ שֶׁגְּנָבוֹ, מְשַׁלֵּם תַּשְׁלוּמֵי כֶפֶל. הוֹדָה מֵעַצְמוֹ, מְשַׁלֵּם קֶרֶן וְחֹמֶשׁ וְאָשָׁם:
Si el dueño pregunta: «¿Dónde está mi toro?», y el guardián responde: «No sé de qué hablas», cuando en realidad el toro murió, se rompió, fue capturado, robado o se perdió; después el dueño lo hace jurar y responde «Amén», queda exento.
Si responde: «Se perdió», es juramentado y después unos testigos declaran que él mismo se lo comió, paga el valor principal. Si lo reconoce por iniciativa propia, paga el valor principal, añade una quinta parte y presenta una ofrenda por la culpa.
Si responde: «Fue robado», es juramentado y después unos testigos declaran que él mismo lo robó, paga el doble. Si lo reconoce por iniciativa propia, paga el valor principal, añade una quinta parte y presenta una ofrenda por la culpa:
Mishná Shevuot 8:4
אָמַר לְאֶחָד בַּשּׁוּק הֵיכָן שׁוֹרִי שֶׁגָּנַבְתָּ, וְהוּא אוֹמֵר לֹא גָנַבְתִּי, וְהָעֵדִים מְעִידִים אוֹתוֹ שֶׁגְּנָבוֹ, מְשַׁלֵּם תַּשְׁלוּמֵי כֶפֶל. טָבַח וּמָכַר, מְשַׁלֵּם תַּשְׁלוּמֵי אַרְבָּעָה וַחֲמִשָּׁה. רָאָה עֵדִים שֶׁמְּמַשְׁמְשִׁין וּבָאִין, אָמַר גָּנַבְתִּי אֲבָל לֹא טָבַחְתִּי וְלֹא מָכָרְתִּי, אֵינוֹ מְשַׁלֵּם אֶלָּא קֶרֶן:
Si el dueño dice a una persona cualquiera en el mercado: «¿Dónde está mi toro que robaste?», y esta responde: «No lo robé», pero unos testigos declaran que sí lo robó, paga el doble. Si además lo sacrificó o vendió, paga cuatro o cinco veces su valor.
Si vio que se acercaban testigos y dijo: «Lo robé, pero no lo sacrifiqué ni lo vendí», solamente paga el valor principal:
Mishná Shevuot 8:5
אָמַר לַשּׁוֹאֵל הֵיכָן שׁוֹרִי, אָמַר לוֹ מֵת, וְהוּא שֶׁנִּשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ נִגְנַב אוֹ אָבַד. נִשְׁבָּר, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ נִגְנַב אוֹ אָבַד. נִשְׁבָּה, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִגְנַב אוֹ אָבַד. נִגְנָב, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ אָבַד. אָבַד, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ נִגְנַב. מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, פָּטוּר:
Si el dueño pregunta al prestatario: «¿Dónde está mi toro?», y este responde: «Murió», cuando en realidad se rompió, fue capturado, robado o se perdió; o responde: «Se rompió», cuando en realidad murió, fue capturado, robado o se perdió; o responde: «Fue capturado», cuando en realidad murió, se rompió, fue robado o se perdió; o responde: «Fue robado», cuando en realidad murió, se rompió, fue capturado o se perdió; o responde: «Se perdió», cuando en realidad murió, se rompió, fue capturado o robado; después es juramentado y responde «Amén», queda exento del sacrificio por juramento relativo a un depósito, porque en todos esos casos seguía estando obligado a pagar:
Mishná Shevuot 8:6
הֵיכָן שׁוֹרִי, אָמַר לוֹ אֵינִי יוֹדֵעַ מָה אַתָּה סָח, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה אוֹ נִגְנַב אוֹ אָבַד. מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, חַיָּב. אָמַר לַנּוֹשֵׂא שָׂכָר וְהַשּׂוֹכֵר הֵיכָן שׁוֹרִי, אָמַר לוֹ מֵת, וְהוּא שֶׁנִּשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה. נִשְׁבָּר, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבָּה. נִשְׁבָּה, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר. נִגְנָב, וְהוּא שֶׁאָבַד. אָבַד, וְהוּא שֶׁנִּגְנַב. מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, פָּטוּר. מֵת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה, וְהוּא שֶׁנִּגְנַב אוֹ אָבַד. מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, חַיָּב. אָבַד, אוֹ נִגְנָב, וְהוּא שֶׁמֵּת אוֹ נִשְׁבַּר אוֹ נִשְׁבָּה. מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, פָּטוּר. זֶה הַכְּלָל, כָּל הַמְשַׁנֶּה מֵחוֹבָה לְחוֹבָה וּמִפְּטוֹר לִפְטוֹר וּמִפְּטוֹר לְחוֹבָה, פָּטוּר. מֵחוֹבָה לִפְטוֹר, חַיָּב. זֶה הַכְּלָל, כָּל הַנִּשְׁבָּע לְהָקֵל עַל עַצְמוֹ, חַיָּב. לְהַחְמִיר עַל עַצְמוֹ, פָּטוּר:
Si el dueño pregunta al prestatario: «¿Dónde está mi toro?», y este responde: «No sé de qué hablas», cuando en realidad murió, se rompió, fue capturado, robado o se perdió; después es juramentado y responde «Amén», incurre en responsabilidad, porque mediante su negación pretendió eximirse de una obligación de pago.
Si pregunta al guardián remunerado o al arrendatario: «¿Dónde está mi toro?», y este responde: «Murió», cuando en realidad se rompió o fue capturado; «Se rompió», cuando en realidad murió o fue capturado; «Fue capturado», cuando en realidad murió o se rompió; «Fue robado», cuando en realidad se perdió; o «Se perdió», cuando en realidad fue robado; y después es juramentado y responde «Amén», queda exento.
Si responde que murió, se rompió o fue capturado, cuando en realidad fue robado o se perdió, incurre en responsabilidad.
Si responde que fue robado o se perdió, cuando en realidad murió, se rompió o fue capturado, queda exento.
Esta es la regla general: cuando modifica una causa de obligación por otra causa de obligación, una causa de exención por otra causa de exención, o una causa de exención por una de obligación, queda exento. Cuando modifica una causa de obligación por una de exención, incurre.
En términos generales: quien jura falsamente para reducir su propia obligación incurre; quien jura de manera que aumenta su propia obligación queda exento:
Ficha editorial de este texto