Mishnah Tahorot 4
Mishnah Tahorot 4:1
הַזּוֹרֵק טֻמְאָה מִמָּקוֹם לְמָקוֹם, כִּכָּר לְבֵין הַמַּפְתְּחוֹת, מַפְתֵּחַ לְבֵין הַכִּכָּרוֹת, טָהוֹר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, כִּכָּר לְבֵין הַמַּפְתְּחוֹת, טָמֵא. מַפְתֵּחַ לְבֵין הַכִּכָּרוֹת, טָהוֹר:
Si una fuente de impureza es arrojada de un lugar a otro —por ejemplo, un pan impuro entre llaves puras o una llave impura entre panes puros—, los objetos permanecen puros por duda. Rabí Yehudá dice: si se arrojó un pan impuro entre llaves, las llaves quedan impuras; si se arrojó una llave impura entre panes, los panes permanecen puros.
Mishnah Tahorot 4:2
הַשֶּׁרֶץ בְּפִי הַחֻלְדָּה וּמְהַלֶּכֶת עַל גַּבֵּי כִכָּרוֹת שֶׁל תְּרוּמָה, סָפֵק נָגַע סָפֵק לֹא נָגַע, סְפֵקוֹ טָהוֹר:
Si una comadreja lleva un sheretz en la boca y camina sobre panes de terumá, y existe duda de si el sheretz los tocó, la duda se resuelve como pura.
Mishnah Tahorot 4:3
הַשֶּׁרֶץ בְּפִי הַחֻלְדָּה, וְהַנְּבֵלָה בְּפִי הַכֶּלֶב, וְעָבְרוּ בֵין הַטְּהוֹרִים, אוֹ שֶׁעָבְרוּ טְהוֹרִים בֵּינֵיהֶן, סְפֵקָן טָהוֹר, מִפְּנֵי שֶׁאֵין לַטֻּמְאָה מָקוֹם. הָיוּ מְנַקְּרִין בָּהֶן עַל הָאָרֶץ וְאָמַר, הָלַכְתִּי לַמָּקוֹם הַלָּז וְאֵינִי יוֹדֵעַ אִם נָגַעְתִּי אִם לֹא נָגַעְתִּי, סְפֵקוֹ טָמֵא, מִפְּנֵי שֶׁיֵּשׁ לַטֻּמְאָה מָקוֹם:
Si una comadreja lleva un sheretz en la boca, o un perro lleva una nevelá, y pasan entre personas u objetos puros, o estos pasan entre los animales, la duda es pura, porque la fuente de impureza no se encuentra fija en un lugar. Si, en cambio, los animales mordisquean la impureza mientras está sobre el suelo, y una persona dice: «Pasé por aquel lugar y no sé si la toqué», la duda es impura, porque la fuente de impureza estaba fija.
Mishnah Tahorot 4:4
כַּזַּיִת מִן הַמֵּת בְּפִי הָעוֹרֵב, סָפֵק הֶאֱהִיל עַל הָאָדָם וְעַל הַכֵּלִים בִּרְשׁוּת הַיָּחִיד, סְפֵק אָדָם, טָמֵא, סְפֵק כֵּלִים, טָהוֹר. הַמְמַלֵּא בַעֲשָׂרָה דְלָיִים וְנִמְצָא שֶׁרֶץ בְּאַחַד מֵהֶן, הוּא טָמֵא וְכֻלָּן טְהוֹרִין. הַמְעָרֶה מִכְּלִי לִכְלִי וְנִמְצָא שֶׁרֶץ בַּתַּחְתּוֹן, הָעֶלְיוֹן טָהוֹר:
Si un cuervo lleva en el pico un kezait de un cadáver y existe duda de si formó un óhel sobre una persona o sobre utensilios dentro de un dominio privado, cuando la duda afecta a una persona se considera impura; cuando afecta a utensilios, se consideran puros. Si alguien llena diez baldes y se encuentra un sheretz en uno de ellos, solamente ese balde es impuro y los demás son puros. Si vierte de un recipiente a otro y se encuentra un sheretz en el recipiente inferior, el superior permanece puro.
Mishnah Tahorot 4:5
עַל שִׁשָּׁה סְפֵקוֹת שׂוֹרְפִין אֶת הַתְּרוּמָה. עַל סְפֵק בֵּית הַפְּרָס, וְעַל סְפֵק עָפָר הַבָּא מֵאֶרֶץ הָעַמִּים, עַל סְפֵק בִּגְדֵי עַם הָאָרֶץ, עַל סְפֵק כֵּלִים הַנִּמְצָאִין, עַל סְפֵק הָרֻקִּין הַנִּמְצָאִין, עַל סְפֵק מֵי רַגְלֵי אָדָם שֶׁהֵן כְּנֶגֶד מֵי רַגְלֵי בְהֵמָה. עַל וַדַּאי מַגָּעָן שֶׁהוּא סְפֵק טֻמְאָתָן, שׂוֹרְפִין אֶת הַתְּרוּמָה. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, אַף עַל סְפֵק מַגָּעָן בִּרְשׁוּת הַיָּחִיד. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, בִּרְשׁוּת הַיָּחִיד, תּוֹלִין. וּבִרְשׁוּת הָרַבִּים, טָהוֹר:
Por seis clases de duda se quema terumá: duda relacionada con un beit haprás; duda sobre tierra procedente de las tierras de los pueblos; duda acerca de la ropa de un am haáretz; duda sobre utensilios encontrados; duda sobre saliva encontrada; y duda sobre orina humana que se encuentra junto a orina de animal. Cuando el contacto con alguna de estas cosas fue seguro, aunque su propia impureza sea dudosa, se quema la terumá. Rabí Yosí dice: también cuando el contacto mismo es dudoso dentro de un dominio privado. Los Sabios dicen: en dominio privado se deja la terumá en suspenso; en dominio público se considera pura.
Mishnah Tahorot 4:6
שְׁנֵי רֻקִּין, אֶחָד טָמֵא וְאֶחָד טָהוֹר, תּוֹלִין עַל מַגָּעָן וְעַל מַשָּׂאָן וְעַל הֶסֵּטָן בִּרְשׁוּת הַיָּחִיד, וְעַל מַגָּעָן בִּרְשׁוּת הָרַבִּים בִּזְמַן שֶׁהֵן לַחִין, וְעַל מַשָּׂאָן בֵּין לַחִין וּבֵין יְבֵשִׁין. הָיָה רֹק יְחִידִי וְנָגַע בּוֹ וּנְשָׂאוֹ וְהִסִּיטוֹ בִּרְשׁוּת הָרַבִּים, שׂוֹרְפִין עָלָיו אֶת הַתְּרוּמָה, וְאֵין צָרִיךְ לוֹמַר בִּרְשׁוּת הַיָּחִיד:
Si hay dos manchas de saliva, una impura y otra pura, en dominio privado se deja en suspenso la terumá que tuvo contacto, fue transportada o desplazada por una de ellas. En dominio público también se deja en suspenso por contacto cuando las salivas están húmedas, y por transporte tanto si están húmedas como secas. Si había una única saliva encontrada y una persona la tocó, transportó o desplazó en dominio público, se quema por ello la terumá; con mayor razón en dominio privado.
Mishnah Tahorot 4:7
אֵלּוּ סְפֵקוֹת שֶׁטִּהֲרוּ חֲכָמִים. סְפֵק מַיִם שְׁאוּבִים לַמִּקְוֶה. סְפֵק טֻמְאָה צָפָה עַל פְּנֵי הַמָּיִם. סְפֵק מַשְׁקִין, לִטָּמֵא, טָמֵא, וּלְטַמֵּא, טָהוֹר. סְפֵק יָדַיִם, לִטָּמֵא וּלְטַמֵּא וְלִטַּהֵר, טָהוֹר. סְפֵק רְשׁוּת הָרַבִּים. סְפֵק דִּבְרֵי סוֹפְרִים. סְפֵק הַחֻלִּין. סְפֵק שְׁרָצִים. סְפֵק נְגָעִים. סְפֵק נְזִירוּת. סְפֵק בְּכוֹרוֹת. וּסְפֵק קָרְבָּנוֹת:
Estas son las dudas que los Sabios declararon puras: duda de agua extraída que pudo haber caído en un mikvé; duda de una fuente de impureza que flotaba sobre el agua; duda referente a líquidos, cuando se discute si ellos adquirieron impureza o si transmitieron impureza; duda sobre las manos, sea para adquirir, transmitir o eliminar impureza; duda ocurrida en dominio público; duda de una norma rabínica; duda relativa a julín; duda sobre sheratzim; duda sobre negaim; duda sobre nezirut; duda sobre primogénitos; y duda sobre sacrificios.
Mishnah Tahorot 4:8
סְפֵק טֻמְאָה צָפָה עַל פְּנֵי הַמַּיִם, בֵּין בַּכֵּלִים בֵּין בַּקַּרְקַע. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, בַּכֵּלִים, טָמֵא. וּבַקַּרְקַע, טָהוֹר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, סְפֵק יְרִידָתוֹ, טָמֵא. וּסְפֵק עֲלִיָּתוֹ, טָהוֹר. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, אֲפִלּוּ אֵין שָׁם אֶלָּא מְלֹא אָדָם וְטֻמְאָה, טָהוֹר:
La duda sobre una impureza que flota en la superficie del agua es pura, tanto si el agua está dentro de recipientes como si se encuentra sobre el suelo. Rabí Shimón dice: dentro de recipientes es impura; sobre el suelo, pura. Rabí Yehudá dice: si la duda surgió mientras la persona descendía al agua, es impura; si surgió mientras ascendía, es pura. Rabí Yosí dice: aunque el espacio tenga solamente el tamaño justo para contener a la persona y la fuente de impureza, la duda es pura.
Mishnah Tahorot 4:9
סְפֵק מַשְׁקִין לִטָּמֵא, טָמֵא. כֵּיצַד. טָמֵא שֶׁפָּשַׁט אֶת רַגְלוֹ לְבֵין מַשְׁקִין טְהוֹרִין, סָפֵק נָגַע סָפֵק לֹא נָגַע, סְפֵקוֹ טָמֵא. הָיְתָה כִכָּר טְמֵאָה בְּיָדוֹ וּזְרָקָהּ לְבֵין מַשְׁקִין טְהוֹרִין, סָפֵק נָגַע סָפֵק לֹא נָגַע, סְפֵקוֹ טָמֵא. וּלְטַמֵּא, טָהוֹר. כֵּיצַד. הָיְתָה מַקֵּל בְּיָדוֹ וּבְרֹאשָׁהּ מַשְׁקִין טְמֵאִין וּזְרָקָהּ לְבֵין כִּכָּרוֹת טְהוֹרִין, סָפֵק נָגַע סָפֵק לֹא נָגַע, סְפֵקוֹ טָהוֹר:
La duda acerca de si líquidos adquirieron impureza se resuelve como impura. ¿Cómo? Una persona impura extendió el pie entre líquidos puros y no se sabe si los tocó: los líquidos se consideran impuros. Tenía en la mano un pan impuro y lo arrojó entre líquidos puros, y no se sabe si los tocó: se consideran impuros. En cambio, la duda de si líquidos impuros transmitieron impureza se resuelve como pura. ¿Cómo? Tenía una vara con líquidos impuros en la punta y la arrojó entre panes puros; si no se sabe si los tocó, los panes permanecen puros.
Mishnah Tahorot 4:10
רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, סְפֵק מַשְׁקִין, לְאֳכָלִים, טָמֵא, וּלְכֵלִים, טָהוֹר. כֵּיצַד. שְׁתֵּי חָבִיּוֹת, אַחַת טְמֵאָה וְאַחַת טְהוֹרָה, וְעָשָׂה עִסָּה מֵאַחַת מֵהֶן, סָפֵק מִן הַטְּמֵאָה עָשָׂה, סָפֵק מִן הַטְּהוֹרָה עָשָׂה, זֶה הוּא סְפֵק מַשְׁקִין לְאֳכָלִין טָמֵא וּלְכֵלִים טָהוֹר:
Rabí Yosí dice: una duda relativa a líquidos, cuando afecta a alimentos, se resuelve como impura; cuando afecta a utensilios, como pura. ¿Cómo? Había dos tinajas, una de líquido impuro y otra de líquido puro, y se preparó una masa con una de ellas, pero no se sabe cuál. Si la duda afecta a la masa, un alimento, se considera impura; si el líquido dudoso tocó utensilios, estos permanecen puros.
Mishnah Tahorot 4:11
סְפֵק יָדַיִם לִטָּמֵא וּלְטַמֵּא וְלִטָּהֵר, טָהוֹר. סְפֵק רְשׁוּת הָרַבִּים, טָהוֹר. סְפֵק דִּבְרֵי סוֹפְרִים, אָכַל אֳכָלִים טְמֵאִים, שָׁתָה מַשְׁקִים טְמֵאִים, בָּא רֹאשׁוֹ וְרֻבּוֹ בְמַיִם שְׁאוּבִין, אוֹ שֶׁנָּפְלוּ עַל רֹאשׁוֹ וְרֻבּוֹ שְׁלשָׁה לֻגִּין מַיִם שְׁאוּבִים, סְפֵקוֹ טָהוֹר. אֲבָל דָּבָר שֶׁהוּא אַב הַטֻּמְאָה וְהוּא מִדִּבְרֵי סוֹפְרִים, סְפֵקוֹ טָמֵא:
Una duda respecto de las manos, sea sobre si adquirieron impureza, si la transmitieron o si fueron purificadas, se resuelve como pura. Una duda en dominio público es pura. También es pura una duda sobre ciertas impurezas rabínicas: si alguien pudo haber comido alimentos impuros, bebido líquidos impuros, introducido la cabeza y la mayor parte del cuerpo en agua extraída, o recibido sobre la cabeza y la mayor parte del cuerpo tres log de agua extraída. Pero si se trata de una impureza de categoría av hatumá establecida por los Sabios, su duda es impura.
Mishnah Tahorot 4:12
סְפֵק הַחֻלִּין, זוֹ טָהֳרַת פְּרִישׁוּת. סְפֵק שְׁרָצִים, כִּשְׁעַת מְצִיאָתָן. סְפֵק נְגָעִים, בַּתְּחִלָּה טָהוֹר, עַד שֶׁלֹּא נִזְקַק לַטֻּמְאָה. מִשֶּׁנִּזְקַק לַטֻּמְאָה, סְפֵקוֹ טָמֵא. סְפֵק נְזִירוּת, מֻתָּר. סְפֵק בְּכוֹרוֹת, אֶחָד בְּכוֹרֵי אָדָם וְאֶחָד בְּכוֹרֵי בְהֵמָה, בֵּין טְמֵאָה בֵּין טְהוֹרָה, שֶׁהַמּוֹצִיא מֵחֲבֵרוֹ עָלָיו הָרְאָיָה:
La duda relativa a julín se refiere a la pureza observada por quienes practican separación especial. La duda sobre sheratzim se decide según el estado en el que fueron encontrados. Una duda sobre negaim, antes de que la persona haya quedado vinculada a un proceso de impureza, es pura; después de haber quedado vinculada, su duda es impura. Una duda sobre la aceptación de nezirut se resuelve permitiendo. En una duda sobre primogénitos, tanto humanos como animales, de especie pura o impura, quien pretende exigir el pago o la entrega debe presentar la prueba.
Mishnah Tahorot 4:13
סְפֵק קָרְבָּנוֹת, הָאִשָּׁה שֶׁיֵּשׁ עָלֶיהָ סְפֵק חָמֵשׁ לֵידוֹת וּסְפֵק חָמֵשׁ זִיבוֹת, מְבִיאָה קָרְבָּן אֶחָד, וְאוֹכֶלֶת בַּזְּבָחִים, וְאֵין הַשְּׁאָר עָלֶיהָ חוֹבָה:
Respecto de una duda sobre sacrificios: una mujer que duda si debe cinco sacrificios por partos y otros cinco por episodios de zivá trae un solo sacrificio. Después de ofrecerlo puede comer de los sacrificios, y los demás sacrificios dudosos no se consideran obligación exigible.