Zohar Bechukotai 1
Zohar, Bechukotai 1:1
אם בחקותי תלכו וגו'. ר' חייא פתח, עמי זכר נא מה יעץ בלק מלך מואב ומה ענה אותו בלעם בן בעור וגו'. עמי זכר נא, זכאה חולקא דעמא דא, דמאריהון אוכח לון הכי. עמי זכר נא, אע"ג דאתון סטאן מאורחי, עמי אתון, דלא בעינא למעבד לכו כעובדייכו.
«Si camináis en Mis estatutos…». Rabí Jiyá abrió diciendo: «Pueblo Mío, recuerda ahora lo que aconsejó Balak, rey de Moav, y lo que le respondió Bilam, hijo de Beor…». «Pueblo Mío, recuerda ahora»: dichosa la porción de este pueblo cuyo Señor lo amonesta de este modo. «Pueblo Mío, recuerda ahora»: aunque os desviéis de Mis caminos, seguís siendo Mi pueblo, pues no deseo trataros conforme a vuestras acciones.
Zohar, Bechukotai 1:2
ר' יצחק אמר, זכאה חולקא דעמא, דמארייהו אמר לון, עמי מה עשיתי לך ומה הלאיתיך ענה בי. מה יעץ בלק מלך מואב. בכמה מלין ועובדין אמר לשיצאה לכו מעלמא, וכמה חרשין אתער לקבלייכו.
Rabí Yitzjak dijo: Dichosa la porción del pueblo a quien su Señor dice: «Pueblo Mío, ¿qué te he hecho y en qué te he fatigado? Responde contra Mí». «Lo que aconsejó Balak, rey de Moav»: con cuántas palabras y acciones procuró exterminaros del mundo, y cuántas artes mágicas despertó contra vosotros.
Zohar, Bechukotai 1:3
א"ר יוסי, אמר לון קב"ה לישראל, זכור נא. ווי דאנן צווחין בכל יומא, וגעינן ובכינן, זכור יי' מה היה לנו. זכור יי' לבני אדום, ולא בעי לאשגחא עלנא, הוא אמר לן בבעו זכור נא, אין נא אלא לשון בעותא, ואנן לא אשגחנא ביה, כגוונא דא אנן צווחין, זכור יי' מה היה לנו, זכור יי' לבני אדום, זכור עדתך קנית קדם, זכרני יי' ברצון עמך, ולא בעי לאשגחא עלן.
Rabí Yosí dijo: El Santo, bendito sea, dijo a Israel: «Recuerda, por favor». ¡Ay! Nosotros clamamos cada día, gemimos y lloramos: «Recuerda, YHVH, lo que nos ha sucedido»; «Recuerda, YHVH, a los hijos de Edom», y parece no querer atendernos. Él nos dijo suplicando: «Recuerda, por favor» —pues «por favor» es lenguaje de súplica—, y nosotros no le prestamos atención. Del mismo modo ahora clamamos: «Recuerda, YHVH, lo que nos ha sucedido»; «Recuerda, YHVH, a los hijos de Edom»; «Recuerda Tu congregación, que adquiriste desde antiguo»; «Recuérdame, YHVH, conforme a la benevolencia hacia Tu pueblo», y parece no querer atendernos.
Zohar, Bechukotai 1:4
רבי יהודה אמר, ודאי קב"ה אשגח עלן תדיר, ודכיר לן, אי לאו דאיהו אשגח בהו בישראל, ודכיר לון, לא יקומון חד יומא בגלותא, הה"ד ואף גם זאת בהיותם בארץ אויביהם וגו'. קב"ה לא עביד לן כעובדנא.
Rabí Yehudá dijo: Ciertamente el Santo, bendito sea, siempre vela por nosotros y nos recuerda. Si Él no velara por Israel ni lo recordara, Israel no podría subsistir ni un solo día en el exilio. Esto es lo que está escrito: «Y aun con todo esto, cuando estén en la tierra de sus enemigos…». El Santo, bendito sea, no nos trata conforme a nuestras acciones.
Zohar, Bechukotai 1:5
ת"ח, בלק חכים הוה, ורב חרשין בעובדי ידוי, יתיר מן בלעם. והכי אוליפנא כל מה דבעי בר נש בהאי עלמא בפולחנא דקב"ה, בעי לאתערא בעובדא לתתא. דבעובדא דלתתא, אתער עובדא לעילא, ועובדא דא בעי בקדושה, והא אוקמוה. ובאתר דלית עובדא, אית מלה, ובמלה דפומא, תליא עובדא, לאתערא לעילא. כמה דבעינן לאתערא קדושה עלאה, בעובדא ובמלה. הכי נמי אינון דאתיין מסטרא דמסאבותא, בעיין לאתערא סטרא דלהון, בעובדא ובמלה דפומא.
Ven y observa: Balak era sabio y un gran hechicero en las obras de sus manos, incluso más que Bilam. Así hemos aprendido: todo lo que un hombre desea obtener en este mundo mediante el servicio del Santo, bendito sea, debe despertarlo con una acción abajo, porque mediante la acción de abajo se despierta la acción arriba. Esa acción debe realizarse en santidad, como ya explicaron. Donde no hay acción, está la palabra; y de la palabra de la boca depende el acto que despierta arriba. Así como nosotros debemos despertar la santidad suprema mediante acción y palabra, quienes proceden del lado de la impureza deben despertar su propio lado mediante acción y palabra de la boca.
Zohar, Bechukotai 1:6
ואע"ג דבלעם חרשא הוה רב מכל חרשין דעלמא, חרשא עלאה מניה הוה בלק. בקסם הוה בלק רב מכל חכימין. ובלעם בנחש. קסם ונחש תרין דרגין אינון, קסם תליא בעובדא. נחש לא תליא בעובדא אלא באסתכלותא, ובמלה דפומא. וכדין מתערין עלייהו רוחא מסאבא, לאתלבשא בהו, ועביד מה דעביד.
Aunque Bilam era un hechicero mayor que todos los hechiceros del mundo, Balak era un hechicero superior a él. En el arte de la adivinación, Balak era mayor que todos los sabios; Bilam lo era en la observación augural. Adivinación y augurio son dos grados: la adivinación depende de una acción; el augurio no depende de una acción, sino de la observación y de la palabra de la boca. Entonces un espíritu impuro se despierta sobre ellos, se reviste en ellos y realiza lo que realiza.
Zohar, Bechukotai 1:7
וישראל קדישין לאו הכי, אלא כלהו קדישין, וכל עובדייהו לאתערא עלייהו רוחא קדישא. כד"א, עד יערה עלינו רוח ממרום. וע"ד כתיב, כי לא נחש ביעקב ולא קסם בישראל, דהא אינון בסטרא דקדושה עלאה אחידן. ועובדייהו בקדושה אתו, וקדושה מתערי עלייהו ומתלבשן בה.
Pero los santos de Israel no son así. Todos son santos, y todas sus acciones buscan despertar sobre ellos un espíritu santo, como está escrito: «Hasta que sea derramado sobre nosotros un espíritu desde lo Alto». Por eso está escrito: «No hay augurio en Yaakov ni adivinación en Israel», pues están aferrados al lado de la santidad suprema. Sus acciones proceden de la santidad, y la santidad despierta sobre ellos y se reviste en ellos.
Zohar, Bechukotai 1:8
ות"ח, בקסם הוה בלק רב מכל חכימין, ובלעם בנחש. וע"ד בשעתא דבעא בלק לאתחברא עמיה, מה כתיב וילכו זקני מואב וזקני מדין וקסמים בידם. ת"ח, במלה דפומא הוה בלעם רב מכל חרשין דעלמא, ובאסתכלותא דההוא נחש, הוה ידע לכוונא שעתא. וע"ד בעא בלק לאשלמא מלה קסם ונחש.
Ven y observa: en la adivinación, Balak era mayor que todos los sabios; Bilam, en el augurio. Por eso, cuando Balak quiso unirse a él, está escrito: «Y fueron los ancianos de Moav y los ancianos de Midián, llevando en sus manos los instrumentos de adivinación». Ven y observa: Bilam superaba a todos los hechiceros del mundo mediante la palabra de su boca y, observando aquel augurio, sabía determinar la hora exacta. Por eso Balak quiso completar el asunto uniendo adivinación y augurio.
Zohar, Bechukotai 1:9
א"ל קב"ה, רשע, הא קדמוך בני. עובדא אית בגווייהו, דכל סטרין בישין וזינין בישין וחרשין דעלמא לא יכלין לקרבא בהדייהו, דכלהו ערקין מקמיה. ומאי איהו. אהל מועד, ומאני קודשא, ושמושי מקדשא, וקטרת בוסמין, דקא מבטל כל רתחא ורוגזא דעלמא, דלעילא ותתא, ועלוון וקרבנין בכל יומא, ותרי מזבחות, למעבד עובדא מזבחות, ושלחן ולחם הפנים, ואת הכיור ואת כנו, וכמה שמושין לעובדא, למלה דפומא, הארן ותרי לוחייא דאורייתא, ואהרן לכפרא על עמא בצלותא בכל יומא. כיון דאשגח ההוא רשע בהאי, אמר כי לא נחש ביעקב ולא קסם בישראל. מ"ט. יי' אלהיו עמו ותרועת מלך בו.
El Santo, bendito sea, le dijo: «Malvado, Mis hijos ya se te han anticipado. En medio de ellos existe una obra ante la cual ningún lado maligno, especie maligna ni hechicero del mundo puede acercarse; todos huyen de ella». ¿Cuál es? La Tienda de Reunión, los utensilios sagrados, el servicio del Santuario, el incienso aromático que anula toda ira y todo enojo del mundo, arriba y abajo; las ofrendas de ascensión y los sacrificios cotidianos; los dos altares y el servicio que se realiza en ellos; la mesa y el pan de la Presencia; la fuente y su base, y los muchos utensilios destinados a la acción. Y respecto de la palabra de la boca: el Arca y las dos tablas de la Torá, y Aharón, que cada día expiaba por el pueblo mediante la plegaria. Cuando aquel malvado contempló todo esto, dijo: «No hay augurio en Yaakov ni adivinación en Israel». ¿Por qué? Porque «YHVH su Elohim está con él, y la aclamación del Rey está en él».
Zohar, Bechukotai 1:10
וע"ד עמי זכר נא, בבעו מנייכו, הוו דכירין ההוא זמנא דאתחברו בלק ובלעם לשיצאה לכו, ולא יכילו, דאנא אחידנא בכו, כאבא דאחיד בבריה, ולא שביק ליה בידא דאחרא. מן השטים ועד הגלגל, מאי דא לקביל דא. אלא אמר קב"ה לישראל, בבעו מנייכו, הוו דכירין כל זמנא דהויתון אחידן בי, ולא יכיל ההוא רשע בחרשוי וקסמוי לשלטאה עלייכו. כיון דשבקתון ידייכו לאחדא בי, והויתון בשטים, מה כתיב. ויאכל העם וישתחוו לאלהיהן. בגלגל, כד"א בגלגל שורים זבחו, וכדין שליטו בכו שנאיכון. וכל דא אמאי. למען דעת צדקות יי' כל אינון צדקות, דעבדנא לכו, בזמנא דאתון אחידן בי, ולא שביקנא מלה דעלמא לשלטאה בכו, ורוגזא דלעילא ותתא, וזינין בישין, לא יכלין לקרבא בכו.
Por eso: «Pueblo Mío, recuerda ahora». Os suplico que recordéis aquel tiempo en que Balak y Bilam se unieron para exterminaros y no pudieron, porque Yo estaba unido a vosotros como un padre que sostiene a su hijo y no lo entrega en mano ajena. «Desde Shitim hasta Guilgal»: ¿qué relación hay entre ambos lugares? El Santo, bendito sea, dijo a Israel: «Os suplico que recordéis que mientras permanecisteis unidos a Mí, aquel malvado no pudo dominaros mediante sus hechicerías y adivinaciones. Pero cuando soltasteis vuestras manos de Mí y estuvisteis en Shitim, ¿qué está escrito? “Y el pueblo comió y se prosternó ante sus dioses”. Y en Guilgal, como está dicho: “En Guilgal sacrificaron toros”; entonces vuestros enemigos dominaron sobre vosotros». ¿Y por qué todo esto? «Para que conozcas las justicias de YHVH»: todas las obras justas que hice por vosotros mientras permanecíais unidos a Mí, sin permitir que cosa alguna del mundo os dominara; ni la ira de arriba o de abajo ni las especies malignas podían acercarse a vosotros.