תניא בהדיא (שמות כב, ד) מיטב שדהו ומיטב כרמו ישלם מיטב שדהו של ניזק ומיטב כרמו של ניזק דברי רבי ישמעאל רע"א מיטב שדהו של מזיק ומיטב כרמו של מזיק
Se enseñó expresamente: «Pagará con lo mejor de su campo y de su viña»: con lo mejor del campo del perjudicado y lo mejor de la viña del perjudicado, según Rabí Yishmael. Rabí Akiva dice: Con lo mejor del campo del causante y lo mejor de la viña del causante.
רבינא אמר לעולם מתני' ר"ע היא דאמר מדאורייתא בדמזיק שיימינן ור"ש היא דדריש טעמא דקרא ומה טעם קאמר מה טעם הניזקין שמין להן בעידית מפני תיקון העולם
Ravina dijo: En realidad, nuestra mishná sigue a Rabí Akiva, quien sostiene que por la Torá se evalúa conforme a las propiedades del causante. La mishná sigue además a Rabí Shimón, quien interpreta las razones de los versículos, y pregunta cuál es el motivo de la ley: ¿Por qué se paga a los perjudicados con la mejor tierra? Por el orden social.
דתניא אמר ר"ש מפני מה אמרו הניזקין שמין להן בעידית מפני הגזלנים ומפני החמסנין כדי שיאמר אדם למה אני גוזל ולמה אני חומס למחר ב"ד יורדין לנכסי ונוטלין שדה נאה שלי וסומכים על מה שכתוב בתורה מיטב שדהו ומיטב כרמו ישלם לפיכך אמרו הניזקין שמין להן בעידית
Se enseñó: Rabí Shimón dijo: ¿Por qué establecieron que los daños se paguen con la mejor tierra? Por causa de ladrones y extorsionadores, para que una persona diga: «¿Por qué voy a robar o arrebatar? Mañana el tribunal descenderá a mis bienes y tomará mi mejor campo». Los Sabios apoyaron esta medida en lo escrito en la Torá: «Pagará con lo mejor de su campo y lo mejor de su viña». Por eso dijeron que los daños se cobran de la mejor tierra.
מפני מה אמרו בעל חוב בבינונית כדי שלא יראה אדם לחבירו שדה נאה ודירה נאה ויאמר אקפוץ ואלונו כדי שאגבנו בחובי לפיכך אמרו בע"ח בבינונית
¿Por qué dijeron que un acreedor cobra de tierra media? Para que una persona no vea un campo hermoso o una casa hermosa de su compañero y diga: «Me apresuraré a prestarle dinero para después cobrar esa propiedad por mi deuda». Por eso se estableció que cobre de tierra media.
אלא מעתה יהא בזיבורית א"כ אתה נועל דלת בפני לווין
Entonces debería cobrar de la peor tierra. Si fuera así, cerrarías la puerta ante quienes necesitan préstamos, porque nadie querría prestar.
כתובת אשה בזיבורית דברי ר' יהודה ר"מ אומר בבינונית אמר ר"ש מפני מה אמרו כתובת אשה בזיבורית שיותר ממה שהאיש רוצה לישא האשה רוצה לינשא
La ketubá de una mujer se cobra de tierra inferior, según Rabí Yehudá. Rabí Meír dice: De tierra media. Rabí Shimón dijo: ¿Por qué establecieron que la ketubá se cobre de tierra inferior? Porque más de lo que el hombre desea casarse, la mujer desea contraer matrimonio.
דבר אחר אשה יוצאה לרצונה ושלא לרצונה והאיש אינו מוציאה אלא לרצונו
Otra explicación: La mujer puede salir del matrimonio tanto por su voluntad como contra su voluntad, mientras que el hombre solo la hace salir por su propia voluntad.
מאי דבר אחר וכ"ת כי היכי דכי מפיק לה איהו תקינו לה רבנן כתובה מיניה כי נפקא איהי נמי ליתקני ליה רבנן כתובה מינה ת"ש אשה יוצאה לרצונה ושלא לרצונה והאיש אינו מוציא אלא לרצונו אפשר דמשהי לה בגיטא:
¿Qué añade esta otra explicación? Podría preguntarse: Así como cuando el marido la expulsa los Sabios establecieron que él le pagara una ketubá, también cuando ella provoca la disolución podrían haber establecido que ella le pagara a él. Por eso se enseña: La mujer puede salir tanto voluntariamente como contra su voluntad, pero el hombre solo divorcia por su propia voluntad; si no desea divorciarla, puede retrasar el guet.
כתובת אשה בזיבורית: אמר מר זוטרא בריה דרב נחמן לא אמרן אלא מיתמי אבל מיניה דידיה בבינונית
«La ketubá de una mujer se cobra de tierra inferior». Mar Zutra, hijo de Rav Najmán, dijo: Esto se aplica únicamente cuando cobra de los huérfanos; pero si cobra directamente del marido, recibe tierra media.
מיתמי מאי איריא כתובת אשה אפילו כל מילי נמי דהא תנן אין נפרעים מנכסי יתומים אלא מן הזיבורית אלא לאו מיניה
¿Por qué mencionar específicamente la ketubá respecto a huérfanos? Todas las deudas se cobran de la peor tierra de los huérfanos, como aprendimos. Más bien, la mishná debe referirse al propio marido.
לעולם מיתמי וכתובת אשה איצטריכא ליה ס"ד אמינא משום חינא אקילו רבנן גבה קמ"ל
En realidad, se refiere a los huérfanos. Era necesario mencionar la ketubá, pues podría pensarse que, por consideración al jen de las mujeres, los Sabios fueron más indulgentes con ellas. Por eso enseña que también cobran de inferior.
אמר רבא ת"ש ר"מ אומר כתובת אשה בבינונית ממאן אילימא מיתמי לית ליה לר"מ הא דתנן אין נפרעים מנכסי יתומים אלא מן הזיבורית אלא לאו מיניה מכלל דרבנן סברי בזבורית
Rava dijo: Ven y escucha: Rabí Meír dice que la ketubá se cobra de tierra media. ¿De quién? Si de los huérfanos, ¿acaso Rabí Meír no acepta la mishná que enseña que de los huérfanos solo se cobra de inferior? Más bien, se refiere al marido. De aquí se deduce que los Sabios sostienen que incluso de él se cobra de inferior.
לא לעולם מיתמי ושאני כתובת אשה משום חינא
No. En realidad, Rabí Meír habla de los huérfanos, y la ketubá es diferente debido al jen.
אמר אביי ת"ש הניזקין שמין להן בעידית ובעל חוב בבינונית וכתובת אשה בזיבורית ממאן אילימא מיתמי מאי איריא כתובת אשה אפילו כל הני נמי אלא לאו מיניה
Abayé dijo: Ven y escucha: Los perjudicados cobran de la mejor tierra, el acreedor de la media y la ketubá de la inferior. ¿De quién se cobra? Si se refiere a huérfanos, ¿por qué solamente la ketubá sería de inferior? También las otras deudas lo serían. Más bien, se refiere al propio obligado.
אמר רב אחא בר יעקב הכא במאי עסקינן כגון שנעשה ערב לנזקי בנו לבעל חוב בנו ולכתובת כלתו
Rav Ajá bar Yaakov respondió: Se trata de alguien que se hizo garante por los daños causados por su hijo, por la deuda de su hijo y por la ketubá de su nuera.
והאי כי דיניה והאי כי דיניה ניזקין ובעל חוב דמחיים גבו איהו נמי כי מגבי כמחיים מגבי כתובת אשה דלאחר מיתה גביא ולאחר מיתה ממאן גביא מיתמי איהו נמי כי מגבי כלאחר מיתה מגבי
Cada obligación conserva su régimen. Los daños y el préstamo se cobran normalmente durante la vida del hijo; por eso, cuando el garante paga, lo hace como si se cobrara en vida, según la calidad correspondiente. La ketubá normalmente se cobra tras la muerte del marido, de los huérfanos; por eso el garante paga como si se cobrara después de la muerte, de la peor tierra.
ותיפוק ליה דערב דכתובה לא משתעבד בקבלן
Pero un garante ordinario de una ketubá no queda obligado, salvo que sea un kablán, un garante que acepta responsabilidad directa.
הניחא למאן דאמר קבלן אף על גב דלית ליה נכסי ללוה משתעבד שפיר אלא למאן דאמר אי אית ליה משתעבד אי לית ליה לא משתעבד מאי איכא למימר
Esto se comprende según quien dice que un kablán queda obligado aunque el deudor no tenga bienes. Pero según quien dice que solo queda obligado si el deudor poseía bienes, ¿qué puede decirse?
איבעית אימא בדהוו ליה ואישתדוף
Puede responderse que el hijo tenía bienes, pero después fueron destruidos.
ואיבעית אימא כל לגבי בריה שעבודי משעבד נפשיה
También puede responderse que un padre se obliga especialmente cuando se trata de su propio hijo.
איתמר ערב דכתובה דברי הכל לא משתעבד
Se enseñó: Respecto al garante ordinario de una ketubá, todos coinciden en que no queda obligado.
El estudiante lee sin distracciones; al tocar un pasaje abre comentarios, Rashí, Onkelos, notas privadas, preguntas, tarjetas y progreso guardado.
21
Pasajes
100%
ES
0
Refs
0
Guardado
גיטין מ״ט ב
Aula de estudio · Bet Midrash Online
Haz clic sobre cualquier pasaje para subrayar, preguntar, guardar nota, abrir Rashí/Onkelos o crear repaso.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 28 de julio de 2026.
