Kidushín 46b:1
ושמע מינה מעות בעלמא חוזרים
…y el dinero entregado con carácter ordinario se devuelve [si la operación no se efectúa].
ושמע מינה מעות בעלמא חוזרים
…y el dinero entregado con carácter ordinario se devuelve [si la operación no se efectúa].
איתמר המקדש אחותו רב אמר מעות חוזרים ושמואל אמר מעות מתנה רב אמר מעות חוזרים אדם יודע שאין קידושין תופסין באחותו וגמר ונתן לשום פקדון ולימא לה לשום פקדון סבר לא מקבלה
Se dijo: Quien intenta efectuar kidushín con su propia hermana: Rav dice que se devuelve el dinero y Shemuel dice que se considera un regalo. Rav sostiene que se devuelve, porque el hombre sabe que los kidushín no surten efecto con su hermana y por ello entrega el dinero como depósito. ¿Por qué no se lo dice expresamente? Porque supone que ella no lo aceptaría.
ושמואל סבר מעות מתנה אדם יודע שאין קידושין תופסין באחותו וגמר ונתן לשום מתנה ונימא לה לשום מתנה סבר כסיפא לה מילתא
Shemuel sostiene que el dinero es un regalo: sabe que no pueden surtir efecto los kidushín con su hermana y decide entregarlo como obsequio. ¿Por qué no lo expresa? Porque le avergüenza decirlo.
מתיב רבינא המפריש חלתו קמח אינו חלה וגזל ביד כהן ואמאי גזל ביד כהן נימא אדם יודע שאין מפרישים חלה קמח ונתן לשם מתנה
Raviná objetó: Si alguien separa harina como jalá, no es jalá y se considera un bien retenido injustamente por el kohén. ¿Por qué se considera apropiación indebida? Digamos que el hombre sabe que no se separa jalá de la harina y que la dio como regalo.
שאני התם דנפיק חורבה מינה זימנין דאית ליה לכהן פחות מחמש רבעים קמח והאי אליש ליה בהדי הדדי וקסבר נתקנה עיסתו ואתי למיכלה בטיבלה
Allí es diferente, porque de ello podría derivarse un perjuicio: a veces el kohén tiene menos de cinco cuartos de kav de harina y amasa junto con ella la harina recibida, creyendo que su masa ya fue corregida, y acaba comiéndola cuando aún es tevel [sin haber separado la jalá exigida].
והאמרת אדם יודע שאין מפרישים חלה קמח יודע ואינו יודע יודע שאין מפריש חלה קמח ואינו יודע דסבר טעמייהו מאי משום טירחא דכהן וטירחא דכהן אחילתיה
Pero dijiste que la gente sabe que no se separa jalá de la harina. Sabe y no sabe: sabe que no debe separarse harina, pero cree que la razón es evitar las molestias al kohén y que este puede renunciar a ese beneficio.
ותיהוי תרומה ולא תאכל עד שיוציא עליה חלה ממקום אחר מי לא תנן מן הנקוב על שאינו נקוב תרומה ולא תאכל עד שיוציא עליה תרומה ומעשר ממקום אחר
Entonces, que se considere terumá y no se coma hasta separar jalá de otro lugar para cubrirla. ¿No enseñamos que quien separa terumá de producto cultivado en suelo perforado para producto de recipiente no perforado tiene terumá, pero no debe comerse hasta separar terumá y diezmo de otro lugar?
בתרי מני צאית בחד מנא לא צאית
Cuando son dos recipientes distintos presta atención; cuando es un solo recipiente, no.
ואיבעית אימא לעולם כהן מיצת ציית וקסבר בעל הבית נתקנה עיסתו ואתי למיכל בטיבלא
Y, si quieres, di que el kohén sí presta atención, pero el dueño piensa que su masa quedó corregida y podría comerla siendo tevel.
והאמרת אדם יודע שאין מפרישין חלה קמח יודע ואינו יודע יודע שאין מפרישין חלה קמח ואינו יודע דסבר טעמא מאי משום טירחא דכהן טירחא דכהן קבלה עליה
Pero dijiste que la gente sabe que no se separa jalá de la harina. Sabe y no sabe: sabe que no se hace, pero cree que el motivo es la molestia al kohén y que este acepta esa molestia.
ותיהוי תרומה ויחזור ויתרום מי לא תנן משאינו נקוב על הנקוב תרומה ויחזור ויתרום הא אוקימנא בתרי מאני צאית בחד מנא לא צאית
Entonces, que sea terumá y se vuelva a separar. ¿No se enseña que quien separa de producto de recipiente no perforado para producto de recipiente perforado debe volver a separar terumá? Ya explicamos que en dos recipientes presta atención, mientras que en uno solo no.
ולא צאית והתנן התורם קישות ונמצא מרה אבטיח ונמצאת סרוח תרומה ויחזור ויתרום שאני התם דמדאורייתא תרומה מעליא היא
¿Y no presta atención? Pues aprendimos: Quien separa un pepino y descubre que es amargo, o una sandía y descubre que está podrida, su separación se considera terumá y debe volver a separar. Allí es distinto, porque según la Torá la primera terumá es válida.
מדרבי אלעאי דא"ר אלעאי מנין לתורם מן הרעה על היפה שתרומתו תרומה שנאמר (במדבר יח, לב) ולא תשאו עליו חטא בהרימכם את חלבו אם אינו קדוש נשיאות חטא למה מכאן לתורם מן הרעה על היפה שתרומתו תרומה
Como enseñó Rabí Ilai: ¿De dónde sabemos que quien separa terumá de lo malo por lo bueno ha separado terumá válida? De lo escrito (Números 18:32): «No llevaréis pecado por ello cuando hayáis ofrecido lo mejor». Si lo malo no quedara consagrado, ¿por qué habría pecado? De aquí se aprende que la terumá separada de lo malo por lo bueno es válida.
אמר רבא
Dijo Rava:
קידושין מ״ו ב
14 pasajes·100% en español
Toca un pasaje para subrayarlo, comentarlo o abrir sus mefarshim.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 28 de octubre de 2026.
El número indica cuántos pasajes están enlazados entre ambos textos.