אין בו משום אסופי משלטי הדמיה אין בו משום אסופי שייף משחא ומלא כוחלא רמי חומרי תלי פיתקא ותלי קמיעא אין בו משום אסופי
no tiene el estatus de asufí. Si sus miembros han sido corregidos, no se considera asufí; tampoco si está untado de aceite, con los ojos maquillados, lleva amuletos, un documento o una protección colgada.
תלי בדיקלי אי מטיא ליה חיה יש בו משום אסופי אם לאו אין בו משום אסופי
Si está colgado de una palmera, y una fiera puede alcanzarlo, es asufí; si no puede alcanzarlo, no lo es.
זרדתא סמיכא למתא יש בו משום אסופי ואם לאו אין בו משום אסופי בי כנישתא סמיכתא למתא ושכיחי ביה רבים אין בו משום אסופי ואם לאו יש בו משום אסופי
Si se lo deja entre matorrales próximos a la ciudad, se considera asufí; si están lejos, no. Si está en una sinagoga próxima a la ciudad y concurrida, no se considera asufí; si no reúne esas condiciones, sí.
אמר אמימר האי פירא דסופלי יש בו משום אסופי חריפתא דנהרא אין בו משום אסופי פשרי יש בו משום אסופי צידי רשות הרבים אין בו משום אסופי רשות הרבים יש בו משום אסופי
Ameimar dijo: si lo depositaron en un hoyo de desechos, se considera asufí; en la parte elevada de la orilla del río, no; en aguas estancadas, sí; al margen de la vía pública, no; en plena vía pública, sí.
אמר רבא ובשני רעבון אין בו משום אסופי הא דרבא אהייא אילימא ארשות הרבים איידי דשני רעבון קטלא ליה ואלא אצידי רשות הרבים מאי איריא שני רעבון אפילו בלא שני רעבון
Rabá dijo que en años de hambre no se considera asufí. ¿A qué caso se refiere? Si a la vía pública, ¡con mayor razón se teme por su vida en años de hambre! Y si a sus márgenes, esa excepción existe también fuera de los años de hambre.
אלא כי אתמר דרבא אהא דאמר רב יהודה אמר רבי אבא אמר רבי יהודה בר זבדי אמר רב כל זמן שבשוק אביו ואמו נאמנים עליו נאסף מן השוק אין נאמנים עליו
En realidad, Rabá se refirió a lo que Rav Yehudá dijo en nombre de Rabí Abá, en nombre de Rabí Yehudá bar Zavdí, en nombre de Rav: mientras el niño permanece en el mercado, sus padres son dignos de crédito al reconocerlo; una vez recogido, ya no lo son.
מאי טעמא אמר רבא הואיל ויצא עליו שם אסופי ואמר רבא ובשני רעבון אע"פ שנאסף מן השוק אביו ואמו נאמנים עליו
¿Por qué? Rabá dijo: porque ya adquirió la reputación de asufí. Pero en años de hambre, añadió Rabá, aun si fue recogido del mercado, sus padres son creíbles al identificarlo.
אמר רב חסדא שלשה נאמנים לאלתר אלו הן אסופי חיה ופוטרת חברותיה
Rav Jisda dijo: hay tres personas creíbles únicamente de inmediato: respecto del asufí, la partera y una mujer que exime a sus compañeras.
אסופי הא דאמרן
En el caso del asufí, es lo que acabamos de enseñar.
חיה דתניא חיה נאמנת לומר זה יצא ראשון וזה יצא שני במה דברים אמורים שלא יצתה וחזרה אבל יצתה וחזרה אינה נאמנת רבי אליעזר אומר הוחזקה על עומדה נאמנת ואם לאו אינה נאמנת מאי בינייהו איכא בינייהו דאהדר אפה
Respecto de la partera, se enseñó: es creíble cuando dice «este nació primero y aquel segundo», siempre que no haya salido del lugar y vuelto a entrar. Si salió y regresó, no es creíble. Rabí Eliezer dice que sigue siéndolo si permanece en su posición; de lo contrario, no. La diferencia es el caso en que volvió el rostro.
פוטרת חברותיה מאי היא דתנן שלש נשים שהיו ישנות במטה אחת ונמצא דם תחת אחת מהן כולן טמאות בדקה אחת מהן ונמצאת טמאה היא טמאה וכולן טהורות אמר רב חסדא שבדקה עצמה כשיעור ווסת
¿Qué significa «una mujer que exime a sus compañeras»? La Mishná enseña: si tres mujeres duermen en una misma cama y se encuentra sangre debajo de una de ellas, todas son impuras; si una se examina y descubre que está impura, solo ella lo está y las otras quedan puras. Rav Jisda precisó que debe examinarse dentro del tiempo necesario para advertir la emisión.
תנו רבנן נאמנת חיה לומר זה כהן וזה לוי זה נתין וזה ממזר במה דברים אמורים שלא קרא עליה שם ערער אבל קרא עליה ערער אינה נאמנת
Los Sabios enseñaron: una partera es creíble para decir «este es kohén, este levita, este netín y este mamzer», siempre que no haya una impugnación; si la hay, ya no es creíble.
ערער דמאי אילימא ערער חד והאמר רבי יוחנן אין ערער פחות משנים אלא ערער תרי
¿Qué constituye una impugnación? Si se trata de una sola persona, ¿no dijo Rabí Yojanán que debe haber al menos dos? Por tanto, se trata de la impugnación de dos personas.
ואיבעית אימא לעולם אימא לך ערער חד וכי אמר רבי יוחנן אין ערער פחות משנים הני מילי היכא דאיתא חזקה דכשרות אבל היכא דליכא חזקה דכשרות חד נמי מהימן
O bien puede tratarse incluso de una persona: la regla de Rabí Yojanán de que se necesitan dos se aplica donde existe presunción de legitimidad; donde no existe, basta el testimonio de uno.
נאמן בעל מקח לומר לזה מכרתי ולזה אין מכרתי במה דברים אמורים בזמן שמקחו בידו אבל אין מקחו בידו אינו נאמן
El vendedor es creíble para decir «a este vendí y a aquel no», cuando aún tiene en sus manos el objeto vendido; si ya no lo tiene, no es creíble.
קידושין ע״ג ב
15 pasajes·100% en español
Toca un pasaje para subrayarlo, comentarlo o abrir sus mefarshim.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 28 de octubre de 2026.
