Menachot 106a:1
ומרקיקין וקא קמיץ מחלות ארקיקין ומרקיקין אחלות
y de obleas; y toma el kometz de los panes teniendo en mente también las obleas, o de las obleas teniendo en mente también los panes.
ומרקיקין וקא קמיץ מחלות ארקיקין ומרקיקין אחלות
y de obleas; y toma el kometz de los panes teniendo en mente también las obleas, o de las obleas teniendo en mente también los panes.
שמעינן ליה לרבי שמעון דאמר אם קמץ ועלה בידו מאחד על שניהם יצא
Hemos oído que Rabí Shimón dice: si tomó el kometz y en su mano salió de uno de los dos tipos en favor de ambos, cumplió.
והא איכא מותר שמן דאי מחצה חלות ומחצה רקיקין אמר מותר השמן מחזירו לחלות אי כולהו רקיקין אמר מותר השמן נאכל לכהנים
Pero todavía queda aceite sobrante. Si trajo mitad panes y mitad obleas, dijo que el aceite sobrante se devuelve a los panes; y si todas eran obleas, dijo que el aceite sobrante lo comen los kohanim.
כרבי שמעון בן יהודה דתניא רבי שמעון בן יהודה אומר משום ר' שמעון מושחן כמין כי ומותר השמן נאכל לכהנים
Esto sigue a Rabí Shimón ben Yehudá, pues se enseñó: Rabí Shimón ben Yehudá dice en nombre de Rabí Shimón que las unge con forma de la letra griega ji, y el aceite sobrante es comido por los kohanim.
אמר ליה רב כהנא לרב אשי והא איכא לספוקה במנחת נסכים דאמר רבא מתנדב אדם מנחת נסכים בכל יום
Rav Kahana dijo a Rav Ashi: pero también debería existir una duda respecto de una minjat nesajim, pues Rava dijo que una persona puede ofrecer voluntariamente una minjat nesajim todos los días.
כי קא מסתפקא ליה (סימן יחי"ד בגל"ל לבונ"ה בלו"ג מקמצ"ה)
Cuando se plantea la duda se aplican las siguientes señales mnemotécnicas: individuo, por sí misma, levoná, un log, kemitzá.
באה בגלל יחיד באה בגלל ציבור לא מסתפקא ליה
La duda solamente se plantea respecto de una minjá que viene por causa de un individuo; una que viene por causa de la comunidad no entra en la duda.
כי קא מסתפקא ליה באה בגלל עצמה באה בגלל זבח לא מסתפקא ליה
La duda se plantea respecto de una minjá que viene por sí misma; una que viene acompañando a un sacrificio no entra en la duda.
כי קא מסתפקא ליה טעונה לבונה שאינה טעונה לבונה לא מסתפקא ליה
La duda se plantea respecto de una minjá que requiere levoná; una que no requiere levoná no entra en la duda.
כי קא מסתפקא ליה באה בלוג באה בשלשה לוגין לא מסתפקא ליה
La duda se plantea respecto de una minjá cuyo aceite es un log; una que requiere tres log no entra en la duda.
כי קא מסתפקא ליה טעונה קמיצה שאינה טעונה קמיצה לא קא מסתפקא ליה:
La duda se plantea respecto de una minjá que requiere kemitzá; una que no requiere kemitzá no entra en la duda.
פירשתי מנחה של עשרונים:
«Especifiqué una minjá de cierto número de isaronim».
תנו רבנן פירשתי מנחה וקבעתי בכלי אחד של עשרונים ואיני יודע מה פירשתי יביא מנחה של ששים עשרונים דברי חכמים רבי אומר יביא מנחות של עשרונים מאחד ועד ששים שהן אלף ושמונה מאות ושלשים
Enseñaron los Sabios: si dijo: «Especifiqué una minjá y establecí que se trajera en un solo recipiente, de cierto número de isaronim, pero no sé cuántos especifiqué», según los Sabios debe traer una minjá de sesenta isaronim. Rabí dice que debe traer menajot desde una de un isarón hasta una de sesenta, que suman mil ochocientos treinta isaronim.
פירשתי ואיני יודע מה פירשתי ואי זו מהן פירשתי ואיני יודע כמה פירשתי יביא חמש מנחות של ששים ששים עשרונים שהן שלש מאות דברי חכמים רבי אומר יביא חמש מנחות של ששים עשרונים מאחד ועד ששים שהן תשעה אלפים ומאה וחמשים
Si dijo: «Especifiqué una minjá, pero no sé qué tipo especifiqué, ni cuántos isaronim especifiqué», según los Sabios trae cinco menajot de sesenta isaronim cada una, en total trescientos. Rabí dice que trae cinco series de menajot, de uno hasta sesenta isaronim, en total nueve mil ciento cincuenta isaronim.
במאי קא מיפלגי אמר רב חסדא במותר להכניס חולין לעזרה קא מיפלגי רבי סבר אסור להכניס חולין לעזרה ורבנן סברי מותר להכניס חולין לעזרה
¿Respecto de qué discrepan? Rav Jisda dijo: discrepan sobre si está permitido introducir julín, alimento no consagrado, en la Azará. Rabí sostiene que está prohibido introducir julín en la Azará, mientras que los Sabios sostienen que está permitido.
רבא אמר דכולי עלמא אסור להכניס חולין לעזרה והכא במותר לערב חובה בנדבה קא מיפלגי
Rava dijo: todos concuerdan en que está prohibido introducir julín en la Azará; aquí discrepan sobre si puede mezclarse una ofrenda obligatoria con una voluntaria.
רבנן סברי מותר לערב חובה בנדבה ורבי סבר אסור לערב חובה בנדבה
Los Sabios sostienen que puede mezclarse una obligación con una ofrenda voluntaria; Rabí sostiene que no.
אמר ליה אביי לרבא לרבנן דאמרי מותר לערב חובה בנדבה הא בעינן שני קמצים דקמיץ והדר קמיץ
Abaye dijo a Rava: según los Sabios, que permiten mezclar obligación y voluntaria, necesitamos dos kemitzot: primero toma una y después otra.
והא קא קמיץ מחובה אנדבה ומנדבה אחובה
Pero entonces está tomando parte de la obligación en favor de la voluntaria y parte de la voluntaria en favor de la obligación.
דתלי ליה בדעת כהן דאמר כל היכא דמטיא ידא דכהן השתא חובה ולבסוף נדבה
Se deja esto a la intención del kohén, quien declara: «En cualquier lugar donde llegue ahora mi mano será para la obligación, y lo que tome después será para la voluntaria».
ואקטורי היכי מקטר ליקטר נדבה ברישא דחובה היכי מקטר לה דלמא כולה חובה היא וחסרו להו שירים
¿Pero cómo las quema? Si quema primero la voluntaria, ¿cómo podrá después quemar la obligatoria? Quizá toda la mezcla era en realidad obligación, y al tomar primero una porción ya quedaron disminuidos los shirayim.
ואמר מר שירים שחסרו בין קמיצה להקטרה אין מקטיר קומץ עליהן
Y el Maestro dijo: si los shirayim disminuyeron entre la kemitzá y la quema, no se quema el kometz por ellos.
ליקטר חובה ברישא דנדבה היכי מקטר לה
Y si quema primero la obligación, ¿cómo podrá después quemar la voluntaria?
מנחות ק״ו א
23 pasajes·100% en español
Toca un pasaje para subrayarlo, comentarlo o abrir sus mefarshim.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 18 de agosto de 2026.
El número indica cuántos pasajes están enlazados entre ambos textos.