Mishnah Kelim 2
Mishnah Kelim 2:1
כְּלֵי עֵץ, וּכְלֵי עוֹר, וּכְלֵי עֶצֶם, וּכְלֵי זְכוּכִית, פְּשׁוּטֵיהֶן טְהוֹרִים, וּמְקַבְּלֵיהֶן טְמֵאִים. נִשְׁבְּרוּ, טָהָרוּ. חָזַר וְעָשָׂה מֵהֶם כֵּלִים, מְקַבְּלִין טֻמְאָה מִכָּאן וּלְהַבָּא. כְּלֵי חֶרֶס וּכְלֵי נֶתֶר, טֻמְאָתָן שָׁוָה. מִטַּמְּאִין וּמְטַמְּאִין בַּאֲוִיר, וּמִטַּמְּאִין מֵאֲחוֹרֵיהֶן, וְאֵינָן מִטַּמְּאִין מִגַּבֵּיהֶן, וּשְׁבִירָתָן הִיא טָהֳרָתָן:
Los utensilios de madera, cuero, hueso y vidrio que son planos y no poseen receptáculo son puros; los que poseen receptáculo pueden recibir impureza.
Si se rompen, quedan puros. Si posteriormente se fabrican con sus fragmentos nuevos utensilios, estos pueden recibir impureza solamente desde ese momento en adelante.
Los utensilios de barro y los utensilios de neter poseen las mismas leyes de impureza.
Se impurifican y también impurifican lo que se encuentra dentro de su espacio interior.
Pueden impurificarse por su parte posterior, pero no transmiten impureza desde su parte posterior hacia su interior.
Su ruptura constituye su purificación.
Mishnah Kelim 2:2
הַדַּקִּין שֶׁבִּכְלֵי חֶרֶס, וְקַרְקְרוֹתֵיהֶן, וְדָפְנוֹתֵיהֶן יוֹשְׁבִין שֶׁלֹּא מְסֻמָּכִין, שִׁעוּרָן, מִכְּדֵי סִיכַת קָטָן וְעַד לֹג. מִלֹּג וְעַד סְאָה, בִּרְבִיעִית. מִסְּאָה וְעַד סָאתַיִם, בַּחֲצִי לֹג. מִסָּאתַיִם וְעַד שָׁלֹשׁ וְעַד חָמֵשׁ סְאִין, בְּלֹג, דִּבְרֵי רַבִּי יִשְׁמָעֵאל. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֲנִי אֵינִי נוֹתֵן בָּהֶן מִדָּה, אֶלָּא, הַדַּקִּין שֶׁבִּכְלֵי חֶרֶס, וְקַרְקְרוֹתֵיהֶן, וְדָפְנוֹתֵיהֶן יוֹשְׁבִין שֶׁלֹּא מְסֻמָּכִין, שִׁעוּרָן מִכְּדֵי סִיכַת קָטָן וְעַד קְדֵרוֹת הַדַּקּוֹת. מֵהַקְּדֵרוֹת הַדַּקּוֹת וְעַד חָבִיּוֹת לוּדִיּוֹת, בִּרְבִיעִית. מִלּוּדִיּוֹת וְעַד לַחְמִיּוֹת, בַּחֲצִי לֹג. מִלַּחְמִיּוֹת וְעַד חֲצָבִים גְּדוֹלִים, בְּלֹג. רַבָּן יוֹחָנָן בֶּן זַכַּאי אוֹמֵר, חֲצָבִים גְּדוֹלִים, שִׁעוּרָן בִּשְׁנֵי לֻגִּין. הַפַּכִּים הַגְּלִילִים וְהֶחָבִיּוֹנוֹת, שִׁעוּר קַרְקְרוֹתֵיהֶן כָּל שֶׁהֵן, וְאֵין לָהֶם דְּפָנוֹת:
Los pequeños recipientes de barro, así como sus bases y paredes rotas que pueden mantenerse por sí mismas sin apoyo, conservan la condición de utensilio según las siguientes medidas:
Desde un recipiente destinado a contener aceite para ungir a un niño hasta uno de un log: el fragmento debe poder contener su cantidad habitual.
Desde un log hasta una seá: debe contener un reviit.
Desde una seá hasta dos seot: medio log.
Desde dos seot hasta tres, y hasta cinco seot: un log. Estas son las palabras de Rabí Yishmael.
Rabí Akiva dice: no establezco las medidas según la capacidad original, sino según las clases de utensilios.
Desde los pequeños recipientes de barro hasta las ollas pequeñas, el fragmento debe conservar la utilidad propia del utensilio.
Desde las ollas pequeñas hasta las jarras de Lod: un reviit.
Desde las jarras de Lod hasta las de Beit Léjem: medio log.
Desde las de Beit Léjem hasta las grandes tinajas: un log.
Rabán Yojanán ben Zakai dice: el fragmento de una gran tinaja debe poder contener dos lugim.
Las pequeñas botellas galileas y los pequeños barriles conservan impureza en sus bases aunque estas contengan cualquier cantidad mínima; sus paredes laterales, sin base, no conservan condición de utensilio.
Mishnah Kelim 2:3
הַטְּהוֹרִין שֶׁבִּכְלֵי חֶרֶס, טַבְלָה שֶׁאֵין לָהּ לִזְבֵּז, וּמַחְתָּה פְרוּצָה, וְאַבּוּב שֶׁל קַלָּאִין, וְסִילוֹנוֹת, אַף עַל פִּי כְפוּפִין אַף עַל פִּי מְקַבְּלִין, וְכַבְכָּב שֶׁעֲשָׂאוֹ לְסַל הַפַּת, וּטְפִי שֶׁהִתְקִינוֹ לָעֲנָבִים, וְחָבִית שֶׁל שַׁיָּטִין, וְחָבִית דְּפוּנָה בְשׁוּלֵי הַמַּחַץ, וְהַמִּטָּה, וְהַכִּסֵּא, וְהַסַּפְסָל, וְהַשֻּׁלְחָן, וְהַסְּפִינָה, וְהַמְּנוֹרָה שֶׁל חֶרֶס, הֲרֵי אֵלּוּ טְהוֹרִים. זֶה הַכְּלָל, כֹּל שֶׁאֵין לוֹ תוֹךְ בִּכְלֵי חֶרֶס, אֵין לוֹ אֲחוֹרָיִם:
Los siguientes objetos de barro son puros:
Una tabla sin borde elevado; una pala perforada; un tubo utilizado para tostar grano; conductos, aunque estén curvados y puedan retener algo; una placa colocada como base de una cesta de pan; un recipiente preparado para colocar uvas; un barril utilizado por nadadores; un barril empotrado en el fondo de una artesa; una cama, una silla, un banco, una mesa, una embarcación y una lámpara de pie hecha de barro.
Esta es la regla general: todo objeto de barro que no posee un espacio interior receptivo tampoco posee una parte posterior que pueda recibir impureza.
Mishnah Kelim 2:4
פַּנָּס שֶׁיֶּשׁ בּוֹ בֵית קִבּוּל שֶׁמֶן, טָמֵא. וְשֶׁאֵין בּוֹ, טָהוֹר. מְגוּפַת הַיּוֹצְרִין שֶׁהוּא פוֹתֵחַ בָּהּ, טְהוֹרָה. וְשֶׁהוּא גוֹמֵר בָּהּ, טְמֵאָה. מַשְׁפֵּךְ שֶׁל בַּעֲלֵי בָתִּים, טָהוֹר. וְשֶׁל רוֹכְלִין, טָמֵא, מִפְּנֵי שֶׁהוּא שֶׁל מִדָּה, דִּבְרֵי רַבִּי יְהוּדָה בֶן בְּתֵירָא. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַטֵּהוּ עַל צִדּוֹ וּמֵרִיחַ בּוֹ לַלּוֹקֵחַ:
Una linterna de barro que posee un depósito para aceite puede recibir impureza. Si no posee depósito, es pura.
La tapa provisional que el alfarero utiliza al comenzar una vasija es pura; la tapa con la cual la termina es susceptible de impureza.
El embudo de un particular es puro.
El de los vendedores ambulantes puede recibir impureza, porque se usa para medir. Estas son las palabras de Rabí Yehudá ben Beteirá.
Rabí Akiva dice: se impurifica porque el vendedor lo inclina de lado y permite al comprador oler su contenido, de modo que funciona como recipiente.
Mishnah Kelim 2:5
כִּסּוּי כַּדֵּי יַיִן וְכַדֵּי שֶׁמֶן, וְכִסּוּי חָבִיוֹת נְיָרוֹת, טְהוֹרִין. וְאִם הִתְקִינוֹ לְתַשְׁמִישׁ, טְמֵאִים. כְּסוּי הַלְּפָס, בִּזְמַן שֶׁהוּא נָקוּב וְיֶשׁ לוֹ חִדּוּד, טָהוֹר. אִם אֵינוֹ נָקוּב וְאֵין לוֹ חִדּוּד, טָמֵא, מִפְּנֵי שֶׁהִיא מְסַנֶּנֶת לְתוֹכוֹ אֶת הַיָּרָק. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בַּר צָדוֹק אוֹמֵר, מִפְּנֵי שֶׁהִיא הוֹפֶכֶת עָלָיו אֶת הָרוּנְקִי:
Las tapas de jarras de vino, jarras de aceite y barriles de cerveza son puras.
Si se prepararon expresamente para algún uso como recipientes, pueden recibir impureza.
La tapa de una olla: si está perforada y termina en punta, es pura.
Si no está perforada ni tiene punta, puede recibir impureza, porque la mujer coloca verduras en ella para escurrirlas.
Rabí Eliezer bar Tzadok dice: porque la utiliza invertida para colocar sobre ella alimentos hervidos.
Mishnah Kelim 2:6
גִּסְטְרָא שֶׁנִּמְצֵאת בַּכִּבְשָׁן, עַד שֶׁלֹּא נִגְמְרָה מְלַאכְתָּהּ, טְהוֹרָה. מִשֶּׁנִּגְמְרָה מְלַאכְתָּהּ, טְמֵאָה. טִיטְרוֹס, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בַּר צָדוֹק מְטַהֵר. רַבִּי יוֹסֵי מְטַמֵּא, מִפְּנֵי שֶׁהוּא כְמוֹצִיא פְרוּטוֹת:
Un fragmento de vasija encontrado en el horno del alfarero antes de que su fabricación haya terminado es puro.
Después de terminada su fabricación, puede recibir impureza.
Respecto al titrós, un recipiente perforado que deja salir su contenido por pequeños orificios, Rabí Eliezer bar Tzadok lo declara puro.
Rabí Yosé lo declara impuro, porque puede utilizarse para dispensar pequeñas monedas o cantidades.
Mishnah Kelim 2:7
הַטְּמֵאִין שֶׁבִּכְלֵי חֶרֶס, טַבְלָה שֶׁיֶּשׁ לָהּ לִזְבֵּז, וּמַחְתָּה שְׁלֵמָה, וְטַבְלָה שֶׁהִיא מְלֵאָה קְעָרוֹת. נִטְמֵאת אַחַת מֵהֶם בְּשֶׁרֶץ, לֹא נִטְמְאוּ כֻלָּם. אִם יֶשׁ לָהּ לִזְבֵּז עוֹדֵף, נִטְמְאָה אַחַת מֵהֶם, נִטְמְאוּ כֻלָּן. וְכֵן בֵּית תְּבָלִין שֶׁל חֶרֶס, וְקַלְמָרִים הַמְּתֹאָמוֹת. וּבֵית תְּבָלִין שֶׁל עֵץ, שֶׁנִּטְמָא אֶחָד בְּמַשְׁקֶה, לֹא נִטְמָא חֲבֵרוֹ. רַבִּי יוֹחָנָן בֶּן נוּרִי אוֹמֵר, חוֹלְקִין אֶת עָבְיוֹ. הַמְשַׁמֵּשׁ לַטָּמֵא, טָמֵא. הַמְשַׁמֵּשׁ לַטָּהוֹר, טָהוֹר. אִם יֶשׁ לוֹ לִזְבֵּז עוֹדֵף, נִטְמָא אַחַד מֵהֶם, נִטְמָא חֲבֵרוֹ:
Los siguientes objetos de barro pueden recibir impureza:
Una tabla con borde elevado; una pala completa; y una bandeja que contiene varias cavidades semejantes a cuencos.
Si un sheretz impurifica una de las cavidades, no se impurifican todas.
Si existe un borde exterior común que sobresale por encima de todas, al impurificarse una cavidad se impurifican todas.
La misma regla se aplica a una caja de barro para especias y a tinteros dobles unidos.
En una caja de madera para especias, si un compartimento se impurifica por un líquido, el otro no se impurifica.
Rabí Yojanán ben Nurí dice: se divide imaginariamente el grosor de la pared común. La parte que sirve al compartimento impuro es impura y la que sirve al puro permanece pura.
Si existe un borde exterior común que sobresale, al impurificarse uno se impurifica el otro.
Mishnah Kelim 2:8
הַלַּפִּיד, טָמֵא. וּבֵית שִׁקְעוֹ שֶׁל נֵר, מִטַּמֵּא בַאֲוִיר. הַמַּסְרֵק שֶׁל צַרְצוּר, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מְטַהֵר, וַחֲכָמִים מְטַמְּאִין:
Una antorcha de barro puede recibir impureza.
La cavidad hundida de una lámpara se impurifica por aquello que entra en su espacio interior.
Respecto al peine de un tzartzur, Rabí Eliezer lo declara puro y los Sabios lo declaran susceptible de impureza.
Ficha editorial de este texto