Mishná Nazir 5
Mishná Nazir 5:1
בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, הֶקְדֵּשׁ טָעוּת הֶקְדֵּשׁ. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אֵינוֹ הֶקְדֵּשׁ. כֵּיצַד. אָמַר, שׁוֹר שָׁחוֹר שֶׁיֵּצֵא מִבֵּיתִי רִאשׁוֹן הֲרֵי הוּא הֶקְדֵּשׁ, וְיָצָא לָבָן, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים הֶקְדֵּשׁ, וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים אֵינוֹ הֶקְדֵּשׁ:
Bet Shamai dicen que una consagración realizada por error es válida. Bet Hilel dicen que no es válida. ¿Cómo se aplica? Si alguien dice: «El primer toro negro que salga de mi casa quedará consagrado», y el primero que sale es blanco, Bet Shamai dicen que el toro queda consagrado; Bet Hilel dicen que no queda consagrado.
Mishná Nazir 5:2
דִּינַר זָהָב שֶׁיַּעֲלֶה בְיָדִי רִאשׁוֹן הֲרֵי הוּא הֶקְדֵּשׁ, וְעָלָה שֶׁל כֶּסֶף, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים הֶקְדֵּשׁ, וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים אֵינוֹ הֶקְדֵּשׁ. חָבִית שֶׁל יַיִן שֶׁתַּעֲלֶה בְיָדִי רִאשׁוֹנָה הֲרֵי הִיא הֶקְדֵּשׁ, וְעָלְתָה שֶׁל שֶׁמֶן, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים הֶקְדֵּשׁ, וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים אֵינוֹ הֶקְדֵּשׁ:
Si alguien dice: «La primera moneda de oro que saque con mi mano quedará consagrada», y la primera resulta ser de plata, Bet Shamai dicen que queda consagrada; Bet Hilel dicen que no queda consagrada. Si dice: «El primer barril de vino que saque quedará consagrado», y el primero resulta contener aceite, Bet Shamai dicen que queda consagrado; Bet Hilel dicen que no queda consagrado.
Mishná Nazir 5:3
מִי שֶׁנָּדַר בְּנָזִיר וְנִשְׁאַל לְחָכָם וַאֲסָרוֹ, מוֹנֶה מִשָּׁעָה שֶׁנָּדַר. נִשְׁאַל לְחָכָם וְהִתִּירוֹ, הָיְתָה לוֹ בְהֵמָה מֻפְרֶשֶׁת, תֵּצֵא וְתִרְעֶה בָעֵדֶר. אָמְרוּ בֵית הִלֵּל לְבֵית שַׁמַּאי, אִי אַתֶּם מוֹדִים בָּזֶה שֶׁהוּא הֶקְדֵּשׁ טָעוּת שֶׁתֵּצֵא וְתִרְעֶה בָעֵדֶר. אָמְרוּ לָהֶן בֵּית שַׁמַּאי, אִי אַתֶּם מוֹדִים בְּמִי שֶׁטָּעָה וְקָרָא לַתְּשִׁיעִי עֲשִׂירִי וְלָעֲשִׂירִי תְשִׁיעִי וְלָאַחַד עָשָׂר עֲשִׂירִי שֶׁהוּא מְקֻדָּשׁ. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית הִלֵּל, לֹא הַשֵּׁבֶט קִדְּשׁוֹ. וּמָה אִלּוּ טָעָה וְהִנִּיחַ אֶת הַשֵּׁבֶט עַל שְׁמִינִי וְעַל שְׁנֵים עָשָׂר, שֶׁמָּא עָשָׂה כְלוּם. אֶלָּא כָּתוּב שֶׁקִּדֵּשׁ אֶת הָעֲשִׂירִי, הוּא קִדֵּשׁ אֶת הַתְּשִׁיעִי וְאֶת אַחַד עָשָׂר:
Quien formuló un voto de nezirut y consultó a un sabio, si el sabio confirmó que el voto era válido, cuenta la nezirut desde el momento en que la formuló. Si el sabio encontró una causa para liberarlo y ya había separado un animal como sacrificio, el animal vuelve al rebaño común. Bet Hilel dijeron a Bet Shamai: ¿acaso no reconocen que en este caso se trató de una consagración por error y que el animal vuelve al rebaño? Bet Shamai les respondieron: ¿acaso ustedes no reconocen que, si alguien se equivocó al contar el diezmo de los animales y llamó «décimo» al noveno, «noveno» al décimo y «décimo» al undécimo, los tres quedan consagrados? Bet Hilel les respondieron: no fue la vara con la que contaba la que los consagró. Si por error hubiera puesto la vara sobre el octavo o el duodécimo, ¿habría producido alguna consagración? Es la disposición escrita en la Torá acerca del décimo animal la que extiende la santidad también al noveno y al undécimo cuando son llamados «décimo».
Mishná Nazir 5:4
מִי שֶׁנָּדַר בְּנָזִיר וְהָלַךְ לְהָבִיא אֶת בְּהֶמְתּוֹ וּמְצָאָהּ שֶׁנִּגְנְבָה, אִם עַד שֶׁלֹּא נִגְנְבָה בְהֶמְתּוֹ נָזַר, הֲרֵי זֶה נָזִיר. וְאִם מִשֶּׁנִּגְנְבָה בְהֶמְתּוֹ נָזַר, אֵינוֹ נָזִיר. וְזוֹ טָעוּת טָעָה נַחוּם הַמָּדִי כְּשֶׁעָלוּ נְזִירִים מִן הַגּוֹלָה וּמָצְאוּ בֵית הַמִּקְדָּשׁ חָרֵב, אָמַר לָהֶם נַחוּם הַמָּדִי, אִלּוּ הֱיִיתֶם יוֹדְעִים שֶׁבֵּית הַמִּקְדָּשׁ חָרֵב הֱיִיתֶם נוֹזְרִים. אָמְרוּ לוֹ לֹא, וְהִתִּירָן נַחוּם הַמָּדִי. וּכְשֶׁבָּא הַדָּבָר אֵצֶל חֲכָמִים, אָמְרוּ לוֹ, כֹּל שֶׁנָּזַר עַד שֶׁלֹּא חָרַב בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, נָזִיר. וּמִשֶּׁחָרַב בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, אֵינוֹ נָזִיר:
Quien formuló un voto de nezirut y fue a buscar el animal destinado a sus sacrificios, pero descubrió que había sido robado: si formuló el voto antes de que el animal fuera robado, continúa siendo nazir. Si formuló el voto después de que el animal ya había sido robado, puede quedar liberado de la nezirut. Este fue el error que cometió Najum el medo cuando varios nazirs regresaron de la diáspora y encontraron el Templo destruido. Najum el medo les preguntó: «Si hubieran sabido que el Templo estaba destruido, ¿habrían formulado sus votos de nezirut?». Ellos respondieron que no, y Najum los liberó. Cuando el asunto llegó ante los Sabios, estos dijeron: todo el que formuló el voto antes de la destrucción del Templo sigue siendo nazir; quien lo formuló después de que el Templo ya había sido destruido puede quedar liberado.
Mishná Nazir 5:5
הָיוּ מְהַלְּכִין בַּדֶּרֶךְ וְאֶחָד בָּא כְנֶגְדָּן, אָמַר אֶחָד מֵהֶן הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁזֶּה פְלוֹנִי, וְאֶחָד אָמַר הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁאֵין זֶה פְלוֹנִי, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁאֶחָד מִכֶּם נָזִיר, שֶׁאֵין אֶחָד מִכֶּם נָזִיר, שֶׁשְּׁנֵיכֶם נְזִירִים, שֶׁכֻּלְּכֶם נְזִירִים, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים כֻּלָּם נְזִירִים. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אֵינוֹ נָזִיר אֶלָּא מִי שֶׁלֹּא נִתְקַיְּמוּ דְבָרָיו. וְרַבִּי טַרְפוֹן אוֹמֵר, אֵין אֶחָד מֵהֶם נָזִיר:
Un grupo caminaba por el camino y una persona venía hacia ellos. Uno dijo: «Seré nazir si esa persona es Fulano». Otro dijo: «Seré nazir si esa persona no es Fulano». Otros dijeron: «Seré nazir si uno de ustedes es nazir»; «si ninguno de ustedes es nazir»; «si los dos son nazirs»; o «si todos ustedes son nazirs». Bet Shamai dicen que todos se convierten en nazirs. Bet Hilel dicen que solamente aquel cuyas palabras no se cumplieron queda libre de la nezirut. Rabí Tarfón dice que ninguno de ellos se convierte en nazir, porque en el momento del voto no existía certeza.
Mishná Nazir 5:6
הִרְתִּיעַ לַאֲחוֹרָיו, אֵינוֹ נָזִיר. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, יֹאמַר, אִם הָיָה כִדְבָרַי, הֲרֵינִי נְזִיר חוֹבָה. וְאִם לָאו, הֲרֵינִי נְזִיר נְדָבָה:
Si la persona que venía por el camino se volvió y desapareció antes de que pudieran identificarla, ninguno queda obligado por aquella declaración. Rabí Shimón dice que cada uno debe declarar: «Si la realidad era conforme a mis palabras, soy nazir en cumplimiento de mi obligación; si no era conforme a mis palabras, seré nazir como voto voluntario».
Mishná Nazir 5:7
רָאָה אֶת הַכּוֹי וְאָמַר, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁזֶּה חַיָּה, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁזֶּה אֵינוֹ חַיָּה, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁזֶּה בְהֵמָה, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁאֵין זֶה בְהֵמָה, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁזֶּה חַיָּה וּבְהֵמָה, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁאֵין זֶה לֹא חַיָּה וְלֹא בְהֵמָה, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁאֶחָד מִכֶּם נָזִיר, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁאֵין אֶחָד מִכֶּם נָזִיר, הֲרֵינִי נָזִיר שֶׁכֻּלְּכֶם נְזִירִים, הֲרֵי כֻלָּם נְזִירִים:
Si alguien vio un animal llamado koy y dijo: «Seré nazir si esto es un animal silvestre»; otro dijo: «Seré nazir si no es un animal silvestre»; otro: «Seré nazir si es un animal doméstico»; otro: «Seré nazir si no es un animal doméstico»; otro: «Seré nazir si es tanto animal silvestre como doméstico»; otro: «Seré nazir si no es ni animal silvestre ni doméstico»; otro: «Seré nazir si uno de ustedes es nazir»; otro: «Seré nazir si ninguno de ustedes es nazir»; y otro: «Seré nazir si todos ustedes son nazirs», todos quedan obligados por la nezirut.
Ficha editorial de este texto