Sanhedrín 62b
Sanhedrín 62b:1
הכי תנא קמיה חומר בשבת משאר מצות חומר בשאר מצות מבשבת חומר בשבת שהשבת עשה שתים בהעלם אחד חייב על כל אחת ואחת מה שאין כן בשאר מצות חומר בשאר מצות שבשאר מצות שגג בלא מתכוין חייב מה שאין כן בשבת
Así enseñó delante de él: hay una gravedad particular en Shabat frente a los demás preceptos, y una gravedad particular en los demás preceptos frente a Shabat. La gravedad de Shabat es que quien realiza dos [labores distintas] en un solo período de inadvertencia es responsable por cada una, a diferencia de los demás preceptos. La gravedad de los demás preceptos es que quien transgrede por error sin tener intención de hacerlo es responsable, a diferencia de Shabat.
Sanhedrín 62b:2
אמר מר חומר בשבת שהשבת עשה שתים כו' היכי דמי אילימא דעבד קצירה וטחינה דכוותה גבי שאר מצות דאכל חלב ודם הכא תרתי מיחייב והכא תרתי מיחייב
Dijo el maestro: «La gravedad de Shabat es que quien realiza dos...» ¿De qué se trata? Si realizó la siega y la molienda, el equivalente entre los demás preceptos sería comer grasa prohibida y sangre: aquí incurre en dos responsabilidades, y allí también incurre en dos responsabilidades.
Sanhedrín 62b:3
אלא גבי שאר מצות דאינו חייב אלא אחת היכי דמי דאכל חלב וחלב דכוותה גבי שבת דעבד קצירה וקצירה הכא חדא מיחייב והכא חדא מיחייב
Y si el caso de los demás preceptos donde solo es responsable por una ofrenda es que comió grasa prohibida y luego otra grasa prohibida, el equivalente en Shabat sería segar y volver a segar; aquí debe una ofrenda y allí también una.
Sanhedrín 62b:4
והיינו דאמר ליה פוק תני לברא
Y por eso le dijo: «Sal y enseña eso fuera».
Sanhedrín 62b:5
מאי קושיא דילמא לעולם אימא לך דעבד קצירה וטחינה מה שאין כן בשאר מצות אתאן לעבודת כוכבים כדרבי אמי דאמר ר' אמי זיבח וקיטר וניסך בהעלם אחד אינו חייב אלא אחת
¿Cuál es la dificultad? Quizá sí se trata de la siega y la molienda, pero la expresión «a diferencia de los demás preceptos» se refiere a la idolatría, según Rabí Amí, pues Rabí Amí dijo: quien sacrificó, quemó incienso e hizo una libación en un solo período de inadvertencia solo debe una ofrenda.
Sanhedrín 62b:6
לא מיתוקמא ליה בעבודת כוכבים דקתני סיפא חומר בשאר מצות שבשאר מצות שגג בלא מתכוין חייב
No se puede interpretar que trata de idolatría, porque al final enseña: «La gravedad de los demás preceptos es que quien transgrede por error sin intención es responsable».
Sanhedrín 62b:7
שוגג בלא מתכוין בעבודת כוכבים היכי דמי אי דקסבר בית הכנסת הוא והשתחוה לו הרי לבו לשמים אלא דחזא אנדרטא וסגיד ליה אי קבליה עליה באלוה מזיד הוא ואי לא קבליה עליה לא כלום היא
¿Cómo se da un error involuntario y sin intención en idolatría? Si creía que era una sinagoga y se postró, su corazón se dirigía al Cielo. Si vio una estatua y se postró, si la aceptó como dios actuó deliberadamente; y si no la aceptó como dios, no hizo nada [punible].
Sanhedrín 62b:8
אלא מאהבה ומיראה הניחא לאביי דאמר חייב אלא לרבא דאמר פטור מאי איכא למימר
Más bien, se trataría de quien actuó por amor o por temor. Esto funciona según Abayé, que lo declara culpable, pero ¿qué se puede decir según Rava, que lo exime?
Sanhedrín 62b:9
אלא באומר מותר מה שאין כן בשבת דפטור לגמרי
Más bien, se trata de quien cree que está permitido, a diferencia de Shabat, donde estaría completamente exento.
Sanhedrín 62b:10
עד כאן לא בעא מיניה רבא מרב נחמן העלם זה וזה אלא אי לחיובי חדא אי לחיובי תרתי פטור לגמרי ליכא למאן דאמר
Pero Rava solo preguntó a Rav Najmán por el desconocimiento de ambas cosas para saber si obliga a una ofrenda o a dos; nadie sostiene que esté completamente exento.
Sanhedrín 62b:11
מאי קושיא דלמא לעולם אימא לך רישא בעבודת כוכבים וסיפא בשאר מצות
¿Cuál es la dificultad? Quizá la primera parte sí se refiere a la idolatría y la última parte a los demás preceptos.
Sanhedrín 62b:12
ושגג בלא מתכוין דקסבר רוק הוא ובולעו מה שאין כן בשבת דפטור שנתכוין להגביה את התלוש וחתך את המחובר פטור
Y el caso del error sin intención es el de quien cree que [lo que tiene en la boca] es saliva y se lo traga; a diferencia de Shabat, donde está exento quien intentó levantar algo desprendido del suelo y terminó cortando algo unido a la tierra.
Sanhedrín 62b:13
וכדרב נחמן אמר שמואל דאמר המתעסק בחלבים ובעריות חייב שכן נהנה המתעסק בשבת פטור מלאכת מחשבת אסרה תורה
Y esto concuerda con Rav Najmán en nombre de Shemuel, quien dijo: quien realiza un acto involuntario con grasas prohibidas o relaciones sexuales prohibidas es responsable, porque obtuvo placer; quien realiza un acto involuntario en Shabat está exento, porque la Torá solo prohibió la labor realizada con intención consciente.
Sanhedrín 62b:14
ר' יוחנן לטעמיה דלא מוקים מתניתא רישא בחד טעמא וסיפא בחד טעמא
Rabí Yojanán sigue su propio criterio: no interpreta una baraita de modo que la primera parte trate de una cosa y la segunda de otra.
Sanhedrín 62b:15
דא"ר יוחנן מאן דמתרגם לי חבית אליבא דחד תנא מובילנא מאניה בתריה לבי מסותא
Pues Rabí Yojanán dijo: a quien me explique la [baraita de la] barrica conforme a un solo tanaíta, le llevaré sus utensilios tras él a la casa de baños.
Sanhedrín 62b:16
גופא
Volviendo al asunto principal:
Ficha editorial de este texto
