Shabat 112b:1
דלמילתיה מנא הוא אבל הכא למילתיה לאו מנא הוא
...el calzado todavía cumple su función, pero aquí ya no la cumple.
דלמילתיה מנא הוא אבל הכא למילתיה לאו מנא הוא
...el calzado todavía cumple su función, pero aquí ya no la cumple.
ומי א"ר יוחנן הכי והאמר רבי יוחנן הלכה כסתם משנה ותנן סנדל שנפסקה אחת מאזניו ותיקנה טמא מדרס (נפסקה שניה ותיקנה טהור מלטמא מדרס אבל טמא מגע מדרס) מאי לאו לא שנא פנימית ולא שנא חיצונה
¿Realmente Rabí Yojanán dijo eso? Él afirmó que la halajá sigue la Mishná anónima, y aprendimos: si a una sandalia se le rompe una orejeta y se repara, todavía transmite impureza por pisada; si después se rompe la segunda y también se repara, ya no transmite impureza por pisada, aunque sí por contacto con algo impuro por pisada. ¿Acaso no es igual si se rompe la interior o la exterior?
לא פנימית דוקא אבל חיצונה מאי טהור אי הכי אדתני נפסקה שניה ותיקנה טהור מן המדרס אבל טמא מגע מדרס ניפלוג בדידה בד"א שנפסקה פנימית אבל חיצונה טהור אמר רב יצחק בן יוסף תהא משנתנו בסנדל שיש לו ארבע אזנים וארבע תרסיותים שלא לשבור דבריו של ר' יוחנן
No, se refiere específicamente a la interior. Pero si se rompe la exterior, queda pura. Si es así, en vez de enseñar que al romperse y repararse la segunda deja de transmitir impureza por pisada, debería distinguir dentro del primer caso: si se rompió la interior, impura; si la exterior, pura. Rav Yitzjak ben Yosef dijo: Consideremos que nuestra Mishná se refiere a una sandalia con cuatro orejetas y cuatro correas, para no contradecir a Rabí Yojanán.
כי אתא רבין אמר רב חנן בר אבא אמר רב הלכה כרבי יהודה ורבי יוחנן אמר אין הלכה כר' יהודה ומי א"ר יוחנן הכי והא מדמתרץ ר' יוחנן אליבא דר' יהודה ש"מ כר' יהודה סבירא ליה אמוראי נינהו ואליבא דרבי יוחנן
Cuando llegó Ravín dijo: Rav Janán bar Abá transmitió en nombre de Rav que la halajá sigue a Rabí Yehudá, pero Rabí Yojanán dijo que no sigue a Rabí Yehudá. ¿Realmente Rabí Yojanán lo dijo, si explicó su opinión? Hay dos versiones amoraicas sobre la opinión de Rabí Yojanán.
תנן התם כל כלי בעלי בתים שיעורן כרמונים בעי (רבי) חזקיה ניקב כמוציא זית וסתמו וחזר וניקב כמוציא זית וסתמו עד שהשלימו למוציא רימון מהו
Aprendimos allí: los recipientes domésticos dejan de ser susceptibles a impureza cuando tienen un agujero por el que sale una granada. Rabí Jizkiyá preguntó: si se perfora un agujero del tamaño de una aceituna, se tapa, después otro y se tapa, hasta que la suma de agujeros equivalga al tamaño de una granada, ¿cuál es la ley?
אמר ליה ר' יוחנן רבי שנית לנו סנדל שנפסקה אחת מאזניו ותיקנה טמא מדרס נפסקה שניה ותיקנה טהור מן המדרס אבל טמא מגע מדרס ואמרינן לך מאי שנא ראשונה דהא קיימא שניה שניה נמי מתקנה ראשונה
Rabí Yojanán le dijo: Maestro, nos enseñaste que una sandalia cuya primera orejeta se rompe y se repara sigue transmitiendo impureza por pisada; si la segunda se rompe y se repara, deja de transmitirla, aunque sigue recibiéndola por contacto. Te preguntamos: ¿por qué cambia el segundo caso, si la primera ya está reparada?
ואמרת לן עליה פנים חדשות באו לכאן הכא נמי פנים חדשות באו לכאן
Y nos respondiste: es como si hubiese llegado un objeto completamente nuevo. Aquí también ha llegado un objeto completamente nuevo.
קרי עליה לית דין בר אינש איכא דאמרי כגון דין בר אינש אמר ר' זירא אמר רבא בר זימונא אם ראשונים בני מלאכים אנו בני אנשים ואם ראשונים בני אנשים אנו כחמורים ולא כחמורו של ר' חנינא בן דוסא ושל רבי פנחס בן יאיר אלא כשאר חמורים:
Sobre él exclamó: «¡Este sí es un hombre!». Algunos transmiten que dijo: «¡Un hombre como este!». Rabí Zeirá dijo en nombre de Rava bar Zimuná: si los antiguos eran como ángeles, nosotros somos como hombres; si ellos eran como hombres, nosotros somos como asnos, y no como el asno de Rabí Janiná ben Dosá ni el de Rabí Pinjás ben Yair, sino como asnos corrientes.
ונודות יין ושמן: פשיטא לא צריכא דאית ליה תרתי אוני מהו דתימא חדא מינייהו בטולי מבטל לה קמ"ל:
«Y los odres de vino y aceite». ¡Es evidente! Se trata de un odre que tiene dos bocas; podrías pensar que una de ellas queda anulada permanentemente; por eso nos enseña que se permite atarlas.
קדירה של בשר: פשיטא לא צריכא דאית לה שלאכא מהו דתימא בטולי מבטל לה קמ"ל:
«Y una olla de carne». ¡Es evidente! Se trata de una olla que tiene una abertura de desagüe; podrías pensar que se deja cerrada de forma permanente; por eso nos enseña que se puede atar.
רבי אליעזר בן יעקב אומר קושרה כו': פשיטא לא צריכא דאית לה תרתי איסרי מהו דתימא
«Rabí Eliezer ben Yaakov dice que puede atarse», etc. ¡Es evidente! Se trata de un animal con dos cuerdas; podrías pensar que una de ellas queda permanentemente anulada...
שבת קי״ב ב
11 pasajes·100% en español
Toca un pasaje para subrayarlo, comentarlo o abrir sus mefarshim.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 28 de octubre de 2026.
El número indica cuántos pasajes están enlazados entre ambos textos.