Shulján Aruj, Óraj Jaim 142:1
דין מי שקרא וטעה ובמקום שאין שם יודע לקרות בדיוק. ובו ב סעיפים: קרא וטעה אפי' בדקדוק אות אחת מחזירין אותו: הגה וכן דין החזן הקורא ודוקא שנוי שמשתנה ע"י זה הענין אבל אם טעה בנגינת הטעם או בניקוד אין מחזירין אותו אבל גוערין בו: (ב"י ופסקי מהרי"א סי' קפ"א):
Sobre quien se equivoca al leer y los lugares donde no hay quien sepa leer con exactitud. Contiene dos apartados: Si quien lee comete un error, aunque sea en la pronunciación precisa de una sola letra, se lo hace retroceder y corregirlo. Glosa: Esto rige también para el oficiante que lee, pero solo cuando el cambio altera el sentido. Si se equivocó en la entonación de los acentos o en la vocalización sin cambiar el sentido, no se lo hace retroceder, aunque se le reprende (Bet Yosef; Pesaké Maharí A., capítulo 181).