Temurah 11a
Temurah 11a:1
הכי קאמר מקדישין איברין וממירין בהן אבל לא ממירין [אברים] בהן ועוברים שקדשו במעי אמן אין ממירין בהן
Debe entenderse así: Se pueden consagrar miembros y esos miembros pueden participar en ciertas leyes de temurá, pero no se sustituyen miembros por ellos; y los fetos cuya santidad ya existe mientras están dentro de sus madres no producen temurá.
Temurah 11a:2
בולדי קדשים במעי אמן הוא דלא עבדין תמורה הא אבראי עבדי והא תנן אין הוולדות עושין תמורה הא מני רבי יהודה היא
De esto parecería que solamente las crías de animales consagrados mientras están en el vientre no producen temurá, pero después de nacer sí. Sin embargo, aprendimos: Las crías de animales sagrados no producen temurá. La enseñanza sigue a Rabí Yehudá.
Temurah 11a:3
אי רבי יהודה אברין מי קדשי הא לר' יהודה לית ליה האומר רגלה של זו עולה כולה עולה
Pero si sigue a Rabí Yehudá, ¿acaso los miembros pueden adquirir santidad de ese modo? Rabí Yehudá no acepta la opinión según la cual quien dice «la pata de este animal será olá» provoca que todo el animal se convierta en olá.
Temurah 11a:4
אמר ליה הכא במאי עסקינן בדבר העושה אותה טרפה
Le respondió: Aquí se trata de un miembro cuya pérdida haría que el animal se convirtiera en terefá.
Temurah 11a:5
לימא כתנאי השוחט את החטאת ומצא בה בן ארבע חי קתני חדא אינה נאכלת אלא לזכרי כהונה ואינה נאכלת אלא לפנים מן הקלעים ואינה נאכלת אלא ליום אחד
Digamos que la discusión entre Bar Pedá y Rabí Yojanán corresponde a una disputa entre tanaítas. Si alguien sacrificó una ofrenda de pecado y encontró dentro de ella un feto vivo de cuatro meses, una baraita enseña que solamente puede ser comido por kohanim varones, solamente dentro de las cortinas del patio y únicamente durante un día.
Temurah 11a:6
ותניא אידך נאכלת לכל אדם ונאכלין בכל מקום ואינן נאכלין בעזרה מאי לאו תנאי היא דמר סבר קדושה חלה על עוברין ומר סבר אין קדושה חלה על עוברין
Otra baraita enseña que puede ser comido por cualquier persona, en cualquier lugar, y que no tiene que comerse dentro del patio del Templo. ¿No dependen estas opiniones precisamente de si la santidad recae sobre los fetos? Una sostiene que sí recae y la otra que no.
Temurah 11a:7
לא הני תנאי בהא קא מיפלגי דמר סבר ולדות קדשים בהוייתן הן קדושים ומר סבר ולדי קדשים במעי אמן הן קדושים
No. Esos tanaítas discrepan sobre otra cuestión: uno sostiene que las crías de animales consagrados adquieren santidad solamente cuando nacen, mientras que el otro sostiene que adquieren santidad ya dentro del vientre de sus madres.
Temurah 11a:8
ואיבעית אימא חד תנא הוא חדא מהלין מתנייתא במקדיש בהמה ואח"כ נתעבדה וחדא מנהון שהקדישה מעוברת
Y, si quieres, puedes decir que ambas baraitot siguen a un mismo tana: una se refiere al caso en que consagró al animal y solamente después quedó preñado; la otra, a un animal que ya estaba preñado en el momento de ser consagrado.
Temurah 11a:9
תניא רבי אליעזר אומר כלאים וטרפה ויוצא דופן טומטום ואנדרוגינוס לא קדושין ולא מקדישין ואמר שמואל לא קדושין בתמורה ולא מקדישין [לעשות] תמורה
Se enseñó: Rabí Eliezer dice que un híbrido, una terefá, un animal nacido por cesárea, un tumtum y un andrógino no adquieren santidad mediante temurá ni pueden ser utilizados para producir temurá. Shmuel explicó: «No adquieren santidad» significa mediante temurá, y «no consagran» significa que no pueden hacer que otro animal se convierta en temurá.
Temurah 11a:10
ותניא א"ר מאיר מאחר שאינן קדושין היאך מקדישין אי אתה מוצא אלא במקדיש בהמה ואחר כך נטרפה במקדיש ולד ויצא [דרך] דופן אלמא קדיש ולד
Y se enseñó que Rabí Meir dijo: Si estos animales no pueden adquirir santidad, ¿cómo puede siquiera existir un caso en que ya sean sagrados y se pregunte si producen temurá? Solamente puede ocurrir cuando consagró primero un animal y luego se convirtió en terefá, o cuando consagró un feto y posteriormente nació mediante cesárea. Vemos de aquí que un feto sí puede adquirir santidad.
Temurah 11a:11
אמרי בתם במעי תמימה אפילו בר פדא נמי מודי דקדיש לא נחלקו אלא בתם במעי בעלת מום בר פדא סבר כיון דאימיה לא מקדישין קדושת הגוף הוא נמי לא קדיש ורבי יוחנן סבר הני כב' בהמות נינהו אימיה היא דלא מיקדשא אבל הוא קדוש
Respondieron: Cuando se trata de un feto íntegro dentro de una madre íntegra, incluso Bar Pedá reconoce que adquiere santidad. Solamente discrepan respecto de un feto íntegro dentro de una madre defectuosa. Bar Pedá sostiene que, dado que la madre no puede recibir santidad corporal, tampoco el feto. Rabí Yojanán sostiene que se los considera como dos animales diferentes: la madre no puede consagrarse corporalmente, pero el feto sí.
Temurah 11a:12
לישנא אחרינא אבל כלאים וטומטום ואנדרוגינוס אי אתה מוצא אלא בולדי קדשים
Otra versión: Respecto de híbridos, tumtum y andróginos, solamente encontramos estos casos entre las crías de animales ya consagrados.
Temurah 11a:13
וכרבי יהודה שהיה אומר הולד עושה תמורה הלין הוא דלא קדשי גופייהו אבל עוברין אחרים קדושין
Y esto sigue a Rabí Yehudá, quien sostiene que una cría de un animal sagrado puede producir temurá. Solamente estos fetos anormales no adquieren santidad por sí mismos; otros fetos sí la adquieren.
Temurah 11a:14
אמר אביי תם במעי תמימה דברי הכל קדיש גופיה אלא כי פליגי במעי בעלת מום דבר פדא סבר כיון דאימיה נמי לא קדיש גופה איהו נמי לא קדיש אלא לדמי רבי יוחנן סבר עובר לאו ירך אמו הוא ואע"ג דאימיה לא קדשה לגופה ולד מיהא קדיש לגופיה
Abaye dijo: Respecto de un feto íntegro dentro de una madre íntegra, todos están de acuerdo en que el propio feto adquiere santidad corporal. La discusión solamente existe cuando está dentro de una madre defectuosa. Bar Pedá sostiene que, dado que la madre tampoco adquiere santidad corporal sino solamente monetaria, el feto tampoco adquiere más que santidad monetaria. Rabí Yojanán sostiene que un feto no se considera una extremidad de su madre; aunque la madre no pueda adquirir santidad corporal, el feto sí la adquiere.
Temurah 11a:15
א"ר יוסי והלא במוקדשין האומר רגלה של זו כו'
Rabí Yosé dijo: «¿Acaso respecto de animales consagrados, quien dice “la pata de este animal será...”».
Ficha editorial de este texto