Zohar, Pinchas 5:1
רִבִּי חִיָּיא פָּתַח, (תהילים פ״א:ו׳) עֵדוּת בִּיהוֹסֵף שָׂמוֹ וְגוֹ'. הָא אוֹקְמוּהָ, דְּאוֹלִיף שִׁבְעִין פִּתְקִין, וְלָשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ יַתִיר. הֲדָא הוּא דִכְתִיב, (תהילים פ״א:ו׳) שְׂפַת לֹא יָדַעְתִּי אֶשְׁמָע. אֲבָל מַאי עֵדוּת. תָּא חֲזֵי, בְּשַׁעֲתָא דְּאִתְּתֵיהּ דְּפוֹטִיפַר הֲוַת אֲחִידָא בֵּיהּ לְהַהִיא מִלָּה, הֲוָה יוֹסֵף עָבִיד גַּרְמֵיהּ כְּמַאן דְּלָא יָדַע לִישָׁנָא דִּילָהּ, וְכֵן בְּכָל יוֹמָא עַד הַהִיא שַׁעֲתָא בַּתְרַיְיתָא, דִּכְתִיב (בראשית ל״ט:י״ב) וַתִּתְפְּשֵׂהוּ בְּבִגְדוֹ. מַאי וַתִּתְפְּשֵׂהוּ. אֶלָּא בְּגִין דְּעָבִיד גַּרְמֵיהּ כְּמַאן דְּלָא יָדַע לִישָׁנָא. וְרוּחַ הַקֹּדֶשׁ צָוַוח לָקֳבְלֵיהּ, (משלי ז׳:ה׳) לִשְׁמָרְךָ מֵאִשָׁה זָרָה מִנָּכְרִיָּה אֲמָרֶיהָ הֶחלִיקָה. מַאי קָא מַשְׁמַע לָן. אֶלָּא כָּל מַאן דְּנָטִיר גַּרְמֵיהּ מֵהַאי, אִתְקְשַׁר בָּהּ בִּשְׁכִינְתָּא, וְאָחִיד בְּהַהוּא עֵדוּת. וּמַאי הוּא. ה' דְּאִתּוֹסַף בֵּיהּ. דִּכְתִיב, עֵדוּת בִּיהוֹסֵף שָׂמוֹ. אוּף הָכָא י' אִתּוֹסַף בְּפִנְחָס, עַל דְּקַנֵּי בְּהַאי.
Rabí Jiyá abrió: «Puso un testimonio en Yehosef…». Ya se explicó que Yosef aprendió setenta lenguas, además de la Lengua Santa, como está escrito: «Oí una lengua que no conocía». Pero ¿qué significa «testimonio»? Ven y observa: cuando la mujer de Potifar se aferraba a Yosef para aquel asunto, él fingía no conocer su lengua. Así hizo cada día hasta la última ocasión, cuando está escrito: «Lo asió por su vestido». ¿Qué significa «lo asió»? Como él fingía no comprender su lengua, ella lo tomó físicamente. El Espíritu Santo clamó frente a él: «Para guardarte de la mujer extraña, de la extranjera que suaviza sus palabras». ¿Qué nos enseña esto? Quien se guarda de tal cosa queda unido a la Shejiná y se aferra a aquel testimonio. ¿Cuál es? La letra He que fue añadida a su nombre, como está escrito: «Puso un testimonio en יהוסף —Yehosef—». Del mismo modo aquí, una Yod fue añadida a פינחס —Pinjás— porque manifestó celo en este asunto.
