Bekhorot 33a
Bekhorot 33a:1
ובית הלל הני מילי תם אבל בעל מום כתיב (דברים טו, כב) הטמא והטהור יחדיו יאכלנו ומה טמא שאינו אוכל בקדשים קלים אוכל בבכור זר שאוכל בקדשים קלים אינו דין שיאכל בבכור
Beit Hilel dicen: Esa regla se aplica a un primogénito íntegro. Respecto de un primogénito con defecto está escrito: «El impuro y el puro lo comerán juntos». Si una persona impura, que no puede comer ofrendas de santidad menor, puede comer el primogénito defectuoso, con mayor razón un israelita puro, que sí puede comer ofrendas de santidad menor.
Bekhorot 33a:2
איכא למיפרך מה לטמא שכן הותר מכללו בעבודת צבור
Puede objetarse: Una persona impura es diferente, porque en el servicio comunitario la impureza puede ser permitida excepcionalmente.
Bekhorot 33a:3
וב"ה אטו בעבודה קאמר באכילה קאמרינן אכילת זר עדיף
Beit Hilel responden: ¿Estamos hablando del servicio del Templo? Estamos hablando del consumo. Respecto del consumo, un israelita tiene una ventaja mayor que una persona impura.
Bekhorot 33a:4
ורבי עקיבא מתיר ואפי' עובדי כוכבים מ"ט דרבי עקיבא (דברים טו, כב) כצבי וכאיל מה צבי ואיל מותר לעובדי כוכבים אף פסולין מותר לעובדי כוכבים
Rabí Akivá permite incluso a los gentiles. ¿Cuál es su razón? Está escrito: «Como la gacela y como el ciervo». Así como la carne de una gacela y un ciervo puede darse a gentiles, también la carne de animales consagrados descalificados puede darse a gentiles.
Bekhorot 33a:5
ואידך תלתא צבי ואיל כתיבי חד לכדרבי יצחק וחד לכדר' אושעיא וחד לכדרבי אלעזר הקפר
¿Qué hacen los demás Sabios con las tres menciones de la gacela y el ciervo? Una se utiliza para la enseñanza de Rabí Yitzjak, otra para la de Rabí Oshaia y otra para la de Rabí Elazar HaKapar.
Bekhorot 33a:6
ואידך מה צבי ואיל פטורים מן הבכורה אף פסולי המוקדשין פטורין מן הבכורה
Rabí Akivá utiliza otra comparación: Así como la gacela y el ciervo están exentos de la ley del primogénito, también los animales consagrados descalificados están exentos de producir un primogénito consagrado.
Bekhorot 33a:7
ת"ר בכור אין מאכילין אותו לנדות דברי בית שמאי וב"ה אומרים מאכילין אותו לנדות מ"ט דב"ש דכתיב (במדבר יח, יח) ובשרם יהיה לך מה התם נדות לא אף הכא נדות לא
Los Sabios enseñaron: No puede darse carne de un primogénito a mujeres en estado de nidá; estas son las palabras de Beit Shamai. Beit Hilel dicen que puede darse. ¿Cuál es la razón de Beit Shamai? Está escrito: «Su carne será tuya». Así como en el contexto anterior no comen mujeres en estado de nidá, tampoco aquí.
Bekhorot 33a:8
וב"ה הני מילי תם אבל בעל מום הטמא והטהור אכלה
Beit Hilel dicen: Esa regla se aplica a un primogénito íntegro. Respecto de uno con defecto, el versículo permite que «el impuro y el puro lo coman».
Bekhorot 33a:9
וב"ש ה"מ היכא דאין טומאה יוצאה עליו מגופו אבל היכא דטומאה יוצאה עליו מגופו לא
Beit Shamai responden: Eso se aplica cuando la impureza no procede del propio cuerpo. Cuando la fuente de la impureza está en el propio cuerpo, no está permitido.
Bekhorot 33a:10
דאשכחן דפליג רחמנא בין טומאה יוצאה עליו מגופו לבין שאין טומאה יוצאה עליו מגופו דתנן הפסח שבא בטומאה לא יאכלו ממנו זבים ומצורעין וזבות ונדות ויולדות
Encontramos que la Torá distingue entre una impureza que procede del cuerpo y otra que no. Aprendimos: Cuando el sacrificio de Pésaj se ofrece en estado de impureza comunitaria, no pueden comer de él los zavim, los leprosos, las zavot, las mujeres en nidá ni las parturientas.
Bekhorot 33a:11
וב"ה התם הוא דגלי רחמנא (במדבר ט י) טמא נפש אבל הכא טמא סתמא כתיב לא שנא
Beit Hilel responden: Allí la Torá especificó «impuro por un cadáver». Aquí simplemente está escrito «impuro», sin establecer ninguna diferencia.
Bekhorot 33a:12
ת"ר אין מרגילין ביום טוב כיוצא בו אין מרגילין בבכור ולא בפסולי המוקדשין
Los Sabios enseñaron: No se desuella un animal durante Yom Tov retirando toda la piel intacta a través de las patas, procedimiento llamado marguil. Del mismo modo, no se hace esto con un primogénito ni con animales consagrados descalificados.
Bekhorot 33a:13
בשלמא יום טוב דקא טרח טירחא דלא חזי ליה אלא בכור מאן תנא אמר רב חסדא בית שמאי היא דאמר אין מאכילין אותו לנדות
Respecto de Yom Tov se comprende, porque es un esfuerzo innecesario para las necesidades de ese día. Pero ¿quién es el autor de la prohibición respecto del primogénito? Rav Jisdá dijo: Es Beit Shamai, quienes sostienen que no puede darse su carne a mujeres en nidá.
Bekhorot 33a:14
ולא בפסולי המוקדשין מאן תנא אמר רב חסדא רבי אלעזר בר' שמעון היא דתנן היו לפניו שתי חטאות אחת תמימה ואחת בעלת מום תמימה תקרב בעלת מום תיפדה
¿Quién es el autor respecto de los animales consagrados descalificados? Rav Jisdá dijo: Es Rabí Elazar, hijo de Rabí Shimón. Aprendimos: Si había delante de una persona dos ofrendas por el pecado, una íntegra y otra con defecto, la íntegra debe ofrecerse y la defectuosa debe redimirse.
Bekhorot 33a:15
נשחטה בעלת מום אם עד שלא נזרק דמה של תמימה מותרת אם משנזרק דמה של תמימה אסורה
Si la defectuosa fue sacrificada, cuando todavía no había sido rociada la sangre de la íntegra, su carne está permitida; si ya había sido rociada la sangre de la íntegra, está prohibida.
Bekhorot 33a:16
ר"א ברבי שמעון אומר אפילו בשר בקדירה ונזרק דמה של תמימה אסורה
Rabí Elazar, hijo de Rabí Shimón, dice: Incluso si la carne de la defectuosa ya estaba cocinándose en la olla, cuando se rocía la sangre de la íntegra, queda prohibida.
Bekhorot 33a:17
ורב חסדא לוקמה כולה כב"ש דלמא עד כאן לא קאמרי ב"ש אלא בבכור דקדושתו מרחם אבל פסולי המוקדשין דאין קדושתו מרחם לא
¿Por qué Rav Jisdá no explica toda la baraita conforme a Beit Shamai? Quizá Beit Shamai solamente dijeron su severidad respecto del primogénito, cuya santidad existe desde el nacimiento. Respecto de otros animales consagrados descalificados, cuya santidad no existe desde el nacimiento, quizá no serían estrictos.
Ficha editorial de este texto
