Ketubot 96a
Ketubot 96a:1
תא שמע אמר רבי זירא אמר שמואל מציאת אלמנה לעצמה אי אמרת בשלמא הניזונת תנן שפיר אלא אי אמרת ניזונת תנן ניהוו כבעל מה בעל מציאת אשה לבעלה הכא נמי מציאת אשה ליורשים
Ven y escucha: Rabí Zeira dijo en nombre de Shmuel que el objeto encontrado por una viuda le pertenece a ella. Esto funciona si la Mishná dice «la viuda que es mantenida», porque no siempre existe obligación. Pero si dice «una viuda es mantenida», debería ser como una esposa: así como el objeto encontrado por una esposa pertenece al marido, el de la viuda debería pertenecer a los herederos.
Ketubot 96a:2
לעולם אימא לך ניזונת תנן טעמא מאי אמור רבנן מציאת אשה לבעלה דלא תיהוי לה איבה הני תיהוי להו איבה
Puede decirse que la lectura es «una viuda es mantenida». ¿Por qué los Sabios concedieron al marido los objetos encontrados por su esposa? Para evitar enemistad. ¿Acaso debemos preocuparnos por enemistad entre la viuda y los herederos?
Ketubot 96a:3
אמר רבי יוסי בר חנינא כל מלאכות שהאשה עושה לבעלה אלמנה עושה ליורשים חוץ ממזיגת הכוס והצעת המטה והרחצת פניו ידיו ורגליו
Rabí Yosi bar Janiná dijo: todas las labores que una esposa realiza para su marido, una viuda las realiza para los herederos, excepto servir la copa, tender la cama y lavarles el rostro, las manos y los pies.
Ketubot 96a:4
אמר רבי יהושע בן לוי כל מלאכות שהעבד עושה לרבו תלמיד עושה לרבו חוץ מהתרת (לו) מנעל
Rabí Yehoshúa ben Levi dijo: todas las tareas que un esclavo realiza para su amo, un alumno las realiza para su maestro, excepto desatarle el calzado.
Ketubot 96a:5
אמר רבא לא אמרן אלא במקום שאין מכירין אותו אבל במקום שמכירין אותו לית לן בה אמר רב אשי ובמקום שאין מכירין אותו נמי לא אמרן אלא דלא מנח תפלין אבל מנח תפלין ל"ל בה
Rava dijo: esto solamente está prohibido en un lugar donde no conocen al alumno, porque podrían pensar que es esclavo. En un lugar donde lo conocen no existe problema. Rav Ashi dijo: incluso donde no lo conocen, la prohibición solamente se aplica si no lleva tefilín. Si lleva tefilín, es evidente que es un judío libre.
Ketubot 96a:6
אמר ר' חייא בר אבא אמר רבי יוחנן כל המונע תלמידו מלשמשו כאילו מונע ממנו חסד שנא' (איוב ו, יד) למס מרעהו חסד רב נחמן בר יצחק אומר אף פורק ממנו יראת שמים שנאמר (איוב ו, יד) ויראת שדי יעזוב
Rabí Jiyá bar Aba dijo en nombre de Rabí Yojanán: quien impide que su alumno le sirva es como quien le priva de bondad, como está escrito: «Al que desfallece, su compañero debe mostrar bondad». Rav Najmán bar Yitzjak dice: incluso lo aparta del temor del Cielo, pues el versículo continúa: «Y abandona el temor del Omnipotente».
Ketubot 96a:7
אמר רבי אלעזר אלמנה שתפסה מטלטלין במזונותיה מה שתפסה תפסה תניא נמי הכי אלמנה שתפסה מטלטלין במזונותיה מה שתפסה תפסה
Rabí Elazar dijo: si una viuda tomó bienes muebles para su manutención, lo que tomó permanece en sus manos. Se enseñó lo mismo en una baraita.
Ketubot 96a:8
וכן כי אתא רב דימי אמר מעשה בכלתו של ר' שבתי שתפסה דסקיא מלאה מעות ולא היה כח ביד חכמים להוציא מידה
Del mismo modo, cuando Rav Dimi llegó, dijo: ocurrió con la nuera de Rabí Shabtai, quien tomó una bolsa llena de dinero, y los Sabios no pudieron quitársela.
Ketubot 96a:9
אמר רבינא ולא אמרן אלא למזוני אבל לכתובה מפקינן מינה
Ravina dijo: esto solamente se aplica a la manutención. Si tomó bienes muebles para cobrar la ketubá, se los retira.
Ketubot 96a:10
מתקיף לה מר בר רב אשי מ"ש לכתובה דממקרקעי ולא ממטלטלי מזונות נמי ממקרקעי ולא ממטלטלי אלא למזוני מאי דתפסה תפסה הכי נמי לכתובה
Mar bar Rav Ashi objetó: ¿por qué respecto de la ketubá se los retira? Porque se cobra de terrenos y no de bienes muebles. Pero la manutención también se cobra originalmente de terrenos, no de bienes muebles. Si lo que tomó para manutención permanece en sus manos, lo mismo debería aplicarse a la ketubá.
Ketubot 96a:11
אמר ליה רב יצחק בר נפתלי לרבינא הכי אמרינן משמיה דרבא כוותיך
Rav Yitzjak bar Naftali dijo a Ravina: así transmitimos en nombre de Rava, conforme a tu opinión.
Ketubot 96a:12
אמר ר' יוחנן משמיה דרבי יוסי בן זימרא אלמנה ששהתה שתים ושלש שנים ולא תבעה מזונות איבדה מזונות
Rabí Yojanán dijo en nombre de Rabí Yosi ben Zimrá: una viuda que permaneció dos o tres años sin reclamar manutención perdió su derecho a cobrarla retroactivamente.
Ketubot 96a:13
השתא שתים איבדה שלש מיבעיא לא קשיא כאן בעניה כאן בעשירה
Si después de dos años ya la perdió, ¿es necesario decir tres? No existe contradicción: una viuda pobre pierde el derecho después de dos años, porque se presume que no podía mantenerse sin perdonar la deuda; una rica, después de tres.
Ketubot 96a:14
אי נמי כאן בפרוצה כאן בצנועה
Otra explicación: una mujer extrovertida, que no se avergüenza de reclamar, lo pierde después de dos; una recatada, después de tres.
Ketubot 96a:15
אמר רבא לא אמרן אלא למפרע אבל להבא יש לה
Rava dijo: solamente perdió la manutención pasada. Para el futuro conserva su derecho.
Ketubot 96a:16
בעי ר' יוחנן יתומים אומרים נתננו והיא אומרת לא נטלתי על מי להביא ראיה
Rabí Yojanán preguntó: los huérfanos dicen «Te entregamos la manutención» y ella dice «No recibí». ¿Quién debe aportar la prueba?
Ficha editorial de este texto
