Sanhedrín 45a
Sanhedrín 45a:1
גמ׳ תנו רבנן האיש מכסין אותו פרק אחד מלפניו ואשה שני פרקים בין מלפניה בין מלאחריה מפני שכולה ערוה דברי ר' יהודה וחכמים אומרים האיש נסקל ערום ואין האשה נסקלת ערומה
Guemará: Enseñaron los sabios: al hombre se le cubre un solo lugar por delante, y a la mujer dos lugares, por delante y por detrás, pues todo su cuerpo constituye desnudez; palabras de Rabí Yehudá. Los sabios dicen: el hombre es lapidado desnudo, pero la mujer no es lapidada desnuda.
Sanhedrín 45a:2
מאי טעמייהו דרבנן אמר קרא (ויקרא כד, יד) ורגמו אותו מאי אותו
¿Cuál es la razón de los sabios? La Escritura dice (Levítico 24:14): «Lo apedrearán». ¿Qué significa «lo»?
Sanhedrín 45a:3
אילימא אותו ולא אותה והכתיב (דברים יז, ה) והוצאת את האיש ההוא או את האשה ההיא אלא מאי אותו אותו בלא כסותו הא אותה בכסותה רבי יהודה אומר אותו בלא כסותו לא שנא איש ולא שנא אשה
Si dijeras «a él y no a ella», está escrito (Deuteronomio 17:5): «Sacarás a aquel hombre o a aquella mujer». Entonces, «lo» significa sin sus ropas, pero a ella con sus ropas. Rabí Yehudá dice que «sin sus ropas» se aplica igualmente a un hombre y a una mujer.
Sanhedrín 45a:4
למימרא דרבנן חיישי להרהורא ורבי יהודה לא חייש להרהורא והא איפכא שמענא להו דתנן הכהן אוחז בבגדיה אם נקרעו נקרעו ואם נפרמו נפרמו עד שמגלה את לבה וסותר את שערה רבי יהודה אומר אם היה לבה נאה לא היה מגלהו ואם היה שערה נאה לא היה סותרו
¿Significa esto que los sabios se preocupan por provocar pensamientos impropios, pero Rabí Yehudá no? Hemos oído lo contrario, pues aprendimos que el sacerdote sujeta las ropas de la mujer sospechosa de adulterio y, si se rompen, se rompen; si se descosen, se descosen; descubre su pecho y suelta su cabello. Rabí Yehudá dice que, si su pecho era bello, no lo descubría, y si su cabello era hermoso, no lo soltaba.
Sanhedrín 45a:5
אמר רבה התם היינו טעמא שמא תצא מב"ד זכאה ויתגרו בה פירחי כהונה הכא הא מקטלא וכי תימא אתי לאיתגרויי באחרנייתא אמר רבה גמירי אין יצר הרע שולט אלא במי שעיניו רואות
Rabá dijo: allí la razón es que quizá salga absuelta del tribunal y los jóvenes sacerdotes se exciten por ella. Aquí, en cambio, va a ser ejecutada. Y si dices que pueden excitarse por otras mujeres, Rabá dijo que se ha transmitido que la inclinación al mal solo domina respecto de aquello que los ojos han visto.
Sanhedrín 45a:6
אמר רבא דר' יהודה אדר' יהודה קשיא דרבנן אדרבנן לא קשיא אלא אמר רבא דרבי יהודה אדר' יהודה לא קשיא כדשנין
Ravá dijo: las palabras de Rabí Yehudá parecen contradecir las de Rabí Yehudá, pero las de los sabios no se contradicen. Más bien, Ravá dijo: las palabras de Rabí Yehudá no se contradicen, según la explicación dada.
Sanhedrín 45a:7
דרבנן אדרבנן נמי לא קשיא אמר קרא (יחזקאל כג, מח) ונוסרו כל הנשים ולא תעשינה כזמתכינה הכא אין לך ייסור גדול מזה
Y las palabras de los sabios tampoco se contradicen, pues la Escritura dice (Ezequiel 23:48): «Todas las mujeres serán advertidas y no cometerán vuestras infamias». En este caso no hay advertencia mayor que esa.
Sanhedrín 45a:8
וכ"ת ליעביד בה תרתי אמר רב נחמן אמר רבה בר אבוה אמר קרא (ויקרא יט, יח) ואהבת לרעך כמוך ברור לו מיתה יפה
Y si dices que se le hagan ambas cosas, Rav Najmán dijo en nombre de Rabá bar Abuhá: la Escritura dice (Levítico 19:18): «Amarás a tu prójimo como a ti mismo»: elige para él una muerte digna.
Sanhedrín 45a:9
לימא דרב נחמן תנאי היא לא דכולי עלמא אית להו דרב נחמן והכא בהא קמיפלגי מר סבר בזיוני דאיניש עדיפא ליה טפי מניחא דגופיה ומר סבר ניחא דגופיה עדיף מבזיוני:
¿Diremos que las palabras de Rav Najmán están sujetas a disputa entre tanaím? No; todos aceptan su principio y discrepan aquí: uno considera que la humillación personal pesa más que el sufrimiento del cuerpo, y el otro que evitar el sufrimiento físico pesa más que evitar la humillación.
Sanhedrín 45a:10
מתני׳ בית הסקילה היה גובה שתי קומות אחד מן העדים דוחפו על מתניו נהפך על לבו הופכו על מתניו ואם מת בה יצא
Mishná: el lugar de lapidación tenía una altura de dos veces la estatura de una persona. Uno de los testigos lo empujaba por las caderas. Si caía boca abajo, lo volteaban para dejarlo boca arriba. Si moría por la caída, se había cumplido la pena.
Sanhedrín 45a:11
ואם לאו השני נוטל את האבן ונותנו על לבו אם מת בה יצא ואם לאו רגימתו בכל ישראל שנאמר (דברים יז, ז) יד העדים תהיה בו בראשונה להמיתו ויד כל העם באחרונה:
Si no moría, el segundo testigo tomaba la piedra y la colocaba sobre su pecho. Si moría, se había cumplido la pena; si no, todo Israel participaba en su lapidación, como está dicho (Deuteronomio 17:7): «La mano de los testigos será la primera contra él para darle muerte, y después la mano de todo el pueblo».
Sanhedrín 45a:12
גמ׳ תנא וקומה שלו הרי כאן שלש ומי בעינן כולי האי ורמינהו מה בור שהוא כדי להמית עשרה טפחים אף כל כדי להמית עשרה טפחים
Guemará: se enseñó que, sumada su propia estatura, la altura total era de tres estaturas. ¿Acaso hace falta tanta altura? Se objetó: un pozo de diez palmos ya puede causar la muerte, y todo lo que tiene capacidad de matar requiere una profundidad de diez palmos.
Sanhedrín 45a:13
אמר רב נחמן אמר רבה בר אבוה אמר קרא (ויקרא יט, יח) ואהבת לרעך כמוך ברור לו מיתה יפה אי הכי ליגבהיה טפי משום דמינוול:
Rav Najmán dijo en nombre de Rabá bar Abuhá: la Escritura dice (Levítico 19:18): «Amarás a tu prójimo como a ti mismo»; escoge para él una muerte digna. Entonces, ¿por qué no elevarlo más? Porque su cuerpo quedaría desfigurado.
Sanhedrín 45a:14
אחד מן העדים דוחפו: תנו רבנן מניין שבדחייה ת"ל (שמות יט, יג) ירה ומנין שבסקילה ת"ל סקל
«Uno de los testigos lo empujaba…». Enseñaron los sabios: ¿de dónde se sabe que se ejecuta empujándolo? De (Éxodo 19:13): «Será arrojado». ¿Y de dónde se sabe que se hace con piedras? De «Será apedreado».
Sanhedrín 45a:15
ומנין שבסקילה ובדחייה ת"ל (שמות יט, יג) סקל יסקל או ירה יירה ומנין שאם מת בדחייה יצא תלמוד לומר או ירה יירה מניין שאף לדורות כן
¿Y de dónde se sabe que se hacen ambas cosas, lapidación y empujón? De (Éxodo 19:13): «Ciertamente será apedreado o arrojado». ¿Y de dónde sabemos que, si muere al caer, la pena se cumplió? De «o será arrojado». ¿Y de dónde sabemos que también rige en generaciones posteriores?
Ficha editorial de este texto