Shabat 69a
Shabat 69a:1
(במדבר טו, כב) וכי תשגו ולא תעשו את כל המצות האלה וכתיב (במדבר טו, ל) והנפש אשר תעשה ביד רמה הוקשו כולם לע"ז מה להלן דבר שחייבים על זדונו כרת ושגגתו חטאת אף כל דבר שחייבין על זדונו כרת ועל שגגתו חטאת
«Y cuando erréis y no cumpláis todos estos mandamientos» (Números 15:22), y está escrito «Pero la persona que actúe con mano alzada» (Números 15:30). Todas las transgresiones se comparan con la idolatría: así como en esta el acto deliberado merece escisión espiritual y el involuntario una ofrenda por el pecado, lo mismo rige para cualquier transgresión que conlleve escisión intencional y ofrenda por error.
Shabat 69a:2
ואלא מונבז שגגה במאי כגון ששגג בקרבן ורבנן שגגת קרבן לא שמה שגגה
Según Munbaz, entonces, ¿cuándo se considera error? Cuando desconoce la obligación de ofrecer un sacrificio. Los sabios no consideran que el desconocimiento del sacrificio sea un error.
Shabat 69a:3
ורבנן שגגה במאי רבי יוחנן אמר כיון ששגג בכרת אף על פי שהזיד בלאו וריש לקיש אמר עד שישגוג בלאו וכרת אמר רבא מאי טעמא דרשב"ל אמר קרא (ויקרא ד, ב) אשר לא תעשינה (בשגגה) ואשם עד שישגוג בלאו וכרת שבה
¿Y qué constituye error según los sabios? Rabí Yojanán dijo: Basta con desconocer la pena de escisión, aunque se conozca la prohibición. Reish Lakish dijo: Debe desconocer tanto la prohibición como la escisión. Rabá dijo: ¿Cuál es su razón? El versículo dice: «De las cosas que no deben hacerse, y se hace culpable» (Levítico 4:2); debe errar sobre la prohibición y la escisión.
Shabat 69a:4
ורבי יוחנן האי קרא דרשב"ל מאי עביד ליה מיבעי ליה לכדתניא (ויקרא ד, כז) מעם הארץ פרט למומר רבי שמעון בן אלעזר אומר משום רבי שמעון אשר לא תעשינה (בשגגה) ואשם השב מידיעתו מביא קרבן על שגגתו לא שב מידיעתו אינו מביא קרבן על שגגתו:
¿Y qué hace Rabí Yojanán con ese versículo? Lo necesita para la enseñanza: «De la gente de la tierra» (Levítico 4:27) excluye al apóstata. Rabí Shimón ben Elazar dijo en nombre de Rabí Shimón: «De las cosas que no deben hacerse, y se hace culpable»; quien se abstendría al conocer su error ofrece sacrificio por él, y quien no se abstendría al conocerlo no presenta sacrificio.
Shabat 69a:5
תנן אבות מלאכות ארבעים חסר אחת והוינן בה מנינא למה לי ואמר ר' יוחנן שאם עשאן כולן בהעלם אחד חייב על כל אחת ואחת היכי משכחת לה בזדון שבת ושגגת מלאכות
Aprendimos: Las categorías principales de trabajo son cuarenta menos una. Preguntamos: ¿Para qué se da el número? Rabí Yojanán dijo: Para enseñar que, si una persona realiza todas en un único período de desconocimiento, está obligada por cada una. ¿Cómo puede ocurrir? Cuando sabe que es Shabat pero ignora las prohibiciones de las labores.
Shabat 69a:6
בשלמא לרבי יוחנן דאמר כיון ששגג בכרת אע"פ שהזיד בלאו משכחת לה כגון דידע לה לשבת בלאו אלא לר"ש ב"ל דאמר עד שישגוג בלאו ובכרת דידע ליה לשבת במאי דידעה בתחומין ואליבא דר"ע
Según Rabí Yojanán, quien considera suficiente desconocer la escisión aunque se conozca la prohibición, puede ocurrir que sepa que Shabat conlleva una prohibición. Pero según Reish Lakish, que exige ignorancia de prohibición y escisión, ¿qué sabe sobre Shabat? Sabe la prohibición de salir fuera del límite sabático, según Rabí Akiva.
Shabat 69a:7
מאן תנא להא דתנו רבנן שגג בזה ובזה זהו שוגג האמור בתורה הזיד בזה ובזה זו היא מזיד האמור בתורה שגג בשבת והזיד במלאכות או ששגג במלאכות והזיד בשבת או שאמר יודע אני שמלאכה זו אסורה אבל איני יודע שחייבין עליה קרבן או לא חייב כמאן כמונבז
¿Quién es el tana de la enseñanza: «Si ignoraba tanto una cosa como otra, es el error del que habla la Torá; si conocía ambas, es el acto deliberado de la Torá; si ignoraba Shabat pero conocía las labores, o ignoraba las labores pero conocía Shabat, o decía: sé que esta labor está prohibida pero no sé si requiere un sacrificio», según quién se sostiene? Según Munbaz.
Shabat 69a:8
אמר אביי הכל מודים בשבועת ביטוי שאין חייבין עליה קרבן עד שישגוג בלאו שבה הכל מודים מאן ר' יוחנן פשיטא כי קא"ר יוחנן היכא דאיכא כרת אבל הכא דליכא כרת לא
Dijo Abayé: Todos reconocen que, respecto de un juramento verbal, no se debe un sacrificio a menos que se ignore la prohibición misma. ¿Quiénes son «todos»? Rabí Yojanán. Es evidente: Rabí Yojanán habló cuando existe pena de escisión, pero aquí no existe.
Shabat 69a:9
סד"א הואיל וחייב קרבן חידוש הוא דבכל התורה כולה לא אשכחן לאו דמייתי עליה קרבן והכא מייתי כי שגג בקרבן נמי ליחייב
Podríamos haber pensado que, puesto que el sacrificio por ese juramento es una novedad —en el resto de la Torá no encontramos un precepto negativo que exija sacrificio, pero aquí sí—, también debería obligar cuando se desconoce solamente la obligación de sacrificar.
Ficha editorial de este texto