Temurah 9a:1
בוצינא טב מקרא
«Una pequeña calabaza ahora es mejor que una gran calabaza después»: es preferible una ganancia segura e inmediata a una ganancia mayor pero incierta en el futuro.
בוצינא טב מקרא
«Una pequeña calabaza ahora es mejor que una gran calabaza después»: es preferible una ganancia segura e inmediata a una ganancia mayor pero incierta en el futuro.
מתני׳ ממירין מן הצאן על הבקר ומן הבקר על הצאן ומן הכבשים על העזים ומן העזים על הכבשים מן הזכרים על הנקבות ומן הנקבות על הזכרים מן התמימים על בעלי מומין מן בעלי מומין על התמימים
**Mishná:** Se puede hacer temurá de ganado menor por ganado mayor y de ganado mayor por ganado menor; de ovejas por cabras y de cabras por ovejas; de machos por hembras y de hembras por machos; de animales íntegros por animales defectuosos y de animales defectuosos por íntegros.
שנאמר (ויקרא כז, י) לא יחליפנו ולא ימיר אותו טוב ברע או רע בטוב ואיזהו טוב ברע בעלי מומין שקדם הקדישן את מומן
Pues está escrito: «No lo cambiará ni lo sustituirá, bueno por malo o malo por bueno». ¿Qué significa «bueno por malo»? Se refiere a animales que desarrollaron un defecto después de haber sido consagrados.
גמ׳ מנא הני מילי דתנו רבנן (ויקרא כז, י) בהמה בבהמה מכאן שממירין מן הצאן על הבקר ומן הבקר על הצאן מן הכבשים על העזים ומן העזים על הכבשים ומן הזכרים על הנקבות ומן הנקבות על הזכרים ומן בעלי מומין על התמימים ומן התמימים על בעלי מומין
**Guemará:** ¿De dónde sabemos estas leyes? Los Sabios enseñaron: «Animal por animal». De aquí aprendemos que se puede hacer temurá de ganado menor por mayor y de mayor por menor, de ovejas por cabras y de cabras por ovejas, de machos por hembras y de hembras por machos, de animales defectuosos por íntegros y de íntegros por defectuosos.
יכול אפילו קדם מום להקדישן ת"ל לא יחליפנו ולא ימיר אותו טוב ברע או רע בטוב ואיזהו טוב ברע בעלי מומין שקדם הקדישן את מומן
Podría pensarse que esto se aplica incluso cuando el defecto precedió a la consagración. Por eso dice: «No lo cambiará ni lo sustituirá, bueno por malo o malo por bueno». ¿Qué significa «bueno por malo»? Un animal cuya consagración precedió a su defecto.
מאי תלמודא אמר אביי נימא קרא לא יחליפנו ולא ימיר אותו טוב ברע או רע בו בטוב אחרינא ל"ל שמע מינה טוב מעיקרו עושה תמורה רע מעיקרו אין עושה תמורה
¿Cómo se deduce esto? Abaye dijo: La Torá podría haber escrito: «No lo cambiará ni lo sustituirá, bueno por malo o malo por él». ¿Para qué repite la palabra «bueno»? Concluimos que un animal que era bueno originalmente puede producir temurá, mientras que uno que era malo, es decir, defectuoso desde el principio, no produce temurá.
רבא אמר תרווייהו טוב ייתורי מייתרי אם כן נכתוב קרא לא יחליפנו ולא ימיר אותו ברע או רע בו למה לי למכתב תרוייהו טוב חד טוב אפי' בטוב נמי כי ממיר לקי ואידך טוב מעיקרו עושה תמורה רע מעיקרו אין עושה תמורה
Rava dijo: Ambas apariciones de «bueno» son adicionales. Si no, podría haber escrito simplemente: «No lo cambiará ni lo sustituirá por malo, o malo por él». ¿Para qué escribir dos veces «bueno»? Una enseña que incluso si sustituye un animal bueno por otro bueno recibe azotes; la otra, que un animal originalmente bueno produce temurá, pero uno originalmente defectuoso no.
ואביי אמר קל וחומר הוא ומה טוב ברע דעלויי קא מעלי ליה לקי טוב בטוב דכי הדדי נינהו לא כל שכן דלקי
Abaye dice que no necesita un versículo para el primer punto, pues se aprende mediante kal vajómer: Si al sustituir un animal bueno por uno malo, con lo cual aparentemente mejora la situación del bien sagrado, recibe azotes, con mayor razón recibirá azotes al sustituir bueno por bueno, donde ambos son equivalentes.
ורבא אין עונשין מן הדין ואביי אמר לך הא לאו דינא הוא מי גרע טוב מרע
Rava responde: No imponemos castigos a partir de una inferencia lógica. Abaye responde: Esto no es verdaderamente una inferencia adicional; ¿acaso un animal bueno puede ser tratado con menor severidad que uno malo?
תנו רבנן לא יחליפנו בשל אחרים ולא ימיר אותו בשל עצמו ולכתוב לא יחליפנו ולא בעי לא ימיר אותו
Los Sabios enseñaron: «No lo cambiará» se refiere a sustituirlo por un animal de otra persona; «ni lo sustituirá» se refiere a hacerlo con un animal propio. ¿Por qué no escribir solamente «no lo cambiará» y omitir «no lo sustituirá»?
אי כתב הכי הוה אמינא תצא זו ותכנס זו הוא דתילקי אבל ממיר דתרווייהו קא מקדיש להו אימא לא לקי קא משמע לן
Si solamente estuviera escrito así, habría pensado que únicamente recibe azotes cuando pretende que el animal sagrado salga de su santidad y el otro entre en su lugar. Pero cuando hace temurá, donde ambos animales terminan consagrados, podría haber pensado que no recibe azotes. Por eso el versículo lo enseña expresamente.
האי בשל אחרים היכי דמי אי נימא בהמה דהקדש דידיה וחולין דעלמא מי מצי מקדיש (ויקרא כז, יד) איש כי יקדיש את ביתו קדש לה' אמר רחמנא מה ביתו ברשותו אף כל ברשותו ואלא בהמה דהקדש דעלמא וחולין דידיה מי מתפיס בדבר שאינו שלו
¿Cómo se entiende la frase «por un animal de otra persona»? Si el animal sagrado es suyo y el animal no consagrado pertenece a otra persona, ¿puede él consagrar algo ajeno? La Torá dice: «Cuando un hombre consagre su casa como sagrada para Hashem»: así como su casa debe estar bajo su autoridad, también cualquier cosa que consagre debe estar bajo su autoridad. Y si el animal sagrado pertenece a otra persona y el animal no consagrado es suyo, ¿puede hacer temurá utilizando un objeto sagrado que no le pertenece?
לעולם בבהמה דהקדש דעלמא וחולין דידיה כגון דאמר מריה דבהמה דהקדש כל הרוצה להמיר בבהמתו יבא וימיר
En realidad se refiere a un animal sagrado perteneciente a otra persona y un animal no consagrado suyo, cuando el propietario del animal sagrado declaró: «Quien quiera hacer temurá utilizando mi animal puede venir y hacerlo».
מתני׳ ממירין אחד בשנים ושנים באחד אחד במאה ומאה באחד ר"ש אומר אין ממירין אלא אחד באחד שנאמר (ויקרא כז, י) והיה הוא ותמורתו יהיה קדש מה הוא מיוחד אף היא מיוחדת
**Mishná:** Se puede hacer temurá de un animal por dos y de dos por uno, de uno por cien y de cien por uno. Rabí Shimón dice: Solamente se puede hacer temurá de uno por uno, pues está escrito: «Él y su sustituto serán sagrados». Así como «él» es una unidad individual, también su sustituto debe ser una unidad individual.
גמ׳ מנא ה"מ דת"ר בהמה בבהמה מכאן שממירין אחד בב' וב' באחד אחד במאה ומאה באחד ר"ש אומר אין ממירין אלא אחד באחד שנאמר בהמה בבהמה ולא בהמה בבהמות ולא בהמות בבהמה
**Guemará:** ¿De dónde aprendemos la opinión de los Sabios? Se enseñó: «Animal por animal». De aquí que se pueda hacer temurá de uno por dos, de dos por uno, de uno por cien y de cien por uno. Rabí Shimón dice: Solamente uno por uno, pues dice «animal por animal», y no un animal por varios animales ni varios animales por uno.
אמר לו מצינו בהמות שקרויה בהמה שנאמר (יונה ד, יא) ובהמה רבה ור"ש בהמה רבה איקרי בהמה סתם לא איקרי
Los Sabios le dijeron: Encontramos que varios animales pueden denominarse colectivamente «animal», como está escrito: «Y mucho ganado». Rabí Shimón responde: Allí se utiliza la expresión «mucho ganado»; no encontramos que varios animales sean llamados simplemente «animal» sin calificación.
וטעמא דר"ש משום בהמה הוא והא טעמא דר"ש משום הוא מה הוא מיוחד אף תמורה מיוחדת
¿La razón de Rabí Shimón realmente proviene de la expresión «animal»? En nuestra Mishná su razón era el versículo «él y su sustituto»: así como él es individual, también la temurá debe ser individual.
מעיקרא אמר להן ר"ש מן והיה הוא ותמורתו וכי חזא דדרשי רבנן מבהמה בבהמה אמר להם איהו מהתם נמי מצינן למילף טעמא דידי
Inicialmente Rabí Shimón les enseñó su opinión basándose en «él y su sustituto». Cuando vio que los Sabios interpretaban «animal por animal», les dijo que incluso desde ese mismo versículo podía encontrarse apoyo para su propia opinión.
אמר ר"ל מודה ר"ש שממירין וחוזרין וממירין מ"ט קדושה ראשונה דהקדש להיכן הלכה ורבי יוחנן אמר כשם שאין ממירין ב' באחד כן אין ממירין וחוזרין וממירין
Reish Lakish dijo: Rabí Shimón reconoce que se puede hacer una temurá y luego volver a hacer otra temurá utilizando el animal sagrado original. ¿Por qué? Porque ¿adónde se fue la santidad original del animal? Rabí Yojanán, en cambio, dijo: Así como según Rabí Shimón no se pueden sustituir dos animales por uno, tampoco se puede hacer una temurá y luego otra sucesiva.
תניא כוותיה דרבי יוחנן תניא כוותיה דר"ל תניא כוותיה דרבי יוחנן כשם שאין ממירין אחד בשנים כך אין ממירין וחוזרין וממירין תניא כוותיה דר"ל יכול כשם שאר"ש שאין ממירין שנים באחד כך אין ממירין וחוזרין וממירין ת"ל והיה הוא ותמורתו אפילו במאה
Se enseñó una baraita que apoya a Rabí Yojanán y otra que apoya a Reish Lakish. A favor de Rabí Yojanán: Así como no se hace temurá de uno por dos, tampoco se hace una temurá y luego otra. A favor de Reish Lakish: Podría pensarse que, así como Rabí Shimón dice que no se sustituyen dos por uno, tampoco se puede volver a hacer temurá una segunda vez. Por eso dice: «Él y su sustituto», permitiendo incluso cien sustituciones sucesivas.
בעי רבי אבין לדברי האומר אין ממירין וחוזרין וממירין הפריש אשם להתכפר בו והמיר בו
Rabí Avín planteó, según quien sostiene que no se hace temurá repetidamente: Si separó una ofrenda de culpa para obtener expiación con ella e hizo temurá utilizando ese animal...
תמורה ט׳ א
21 pasajes·100% en español
Toca un pasaje para subrayarlo, comentarlo o abrir sus mefarshim.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 24 de septiembre de 2026.
El número indica cuántos pasajes están enlazados entre ambos textos.