Yomá 41b:1
מאי איכא למימר לא תימא ואח"כ אמר אלא אימא ואחר כך לקח ואמר
¿qué cabe decir? No digas «y después dijo», sino «y después compró y dijo».
מאי איכא למימר לא תימא ואח"כ אמר אלא אימא ואחר כך לקח ואמר
¿qué cabe decir? No digas «y después dijo», sino «y después compró y dijo».
לקח מוסיף ומביא חובתו מאי ניהו
¿Compró? ¿Qué significa entonces que agrega dinero y trae su ofrenda obligatoria?
דפריק ליה והא אין פדיון לעוף
¿Que rescata el ave? Pero un ave consagrada no puede ser redimida.
אמר רב פפא כגון שלקח פרידה אחת אי עולה זבן מוסיף ומביא חובתו מדמי חטאתו והאי עולה אזלא לנדבה אי חטאת זבן אין מוסיף ומביא חובתו מדמי עולתו והאי חטאת אזלא למיתה
Dijo Rav Papá: se trata del caso en que compró una sola ave. Si compró un holocausto, agrega dinero y trae su obligación con el dinero de su ofrenda por el pecado, y aquel holocausto se destina a una ofrenda voluntaria. Si compró una ofrenda por el pecado, no agrega ni trae su obligación con el dinero de su holocausto, y esa ofrenda por el pecado se deja morir.
גופא א"ר אלעזר א"ר הושעיא מטמא מקדש עשיר והביא קרבן עני לא יצא ורבי חגא א"ר הושעיא יצא
Volviendo al asunto: rabí Elazar dijo en nombre de rabí Hoshayá que un rico que se impurificó y entró en el Santuario y presentó la ofrenda de un pobre no cumplió su obligación; rabí Jagá, en nombre de rabí Hoshayá, dijo que sí la cumplió.
מיתיבי מצורע עני שהביא קרבן עשיר יצא עשיר שהביא קרבן עני לא יצא שאני התם דכתיב (ויקרא יד, ב) זאת
Se objeta: un leproso pobre que presentó la ofrenda de un rico cumplió su obligación; un rico que presentó la ofrenda de un pobre no cumplió. Allí es diferente, pues está escrito «Esta» (Levítico 14:2).
אי הכי רישא נמי הא רבי רחמנא תורת והתניא תורת לרבות מצורע עני שהביא קרבן עשיר יכול אפילו עשיר שהביא קרבן עני ת"ל זאת
Si es así, tampoco en el primer caso. Pero la Torá amplió la norma al decir «la ley». Y así se enseñó: «la ley» incluye al leproso pobre que presentó la ofrenda de un rico. ¿Podría incluir también al rico que presentó la de un pobre? La Escritura dice «Esta».
ונילף מינה מיעט רחמנא (ויקרא יד, כא) ואם דל הוא
¿Y por qué no aprender de allí? La Torá excluyó esa comparación al decir: «Y si él es pobre» (Levítico 14:21).
מתני׳ קשר לשון של זהורית בראש שעיר המשתלח והעמידו כנגד בית שילוחו ולנשחט כנגד בית שחיטתו
Mishná: ataba una cinta de lana teñida de escarlata a la cabeza del macho cabrío enviado al desierto y lo colocaba frente a la salida por la que sería enviado; al cabrío destinado al sacrificio lo colocaba frente al lugar de su degüello.
בא לו אצל פרו שניה וסומך שתי ידיו עליו ומתודה וכך היה אומר אנא השם (חטאתי עויתי ופשעתי) [ועויתי פשעתי חטאתי] לפניך אני וביתי ובני אהרן עם קדושך אנא השם כפר נא לעונות ולפשעים ולחטאים שעויתי ושפשעתי ושחטאתי לפניך אני וביתי ובני אהרן עם קדושך ככתוב בתורת משה עבדך (ויקרא טז, ל) כי ביום הזה יכפר עליכם לטהר אתכם מכל חטאתיכם לפני ה' תטהרו והן עונין אחריו ברוך שם כבוד מלכותו לעולם ועד
Volvía por segunda vez a su toro, apoyaba ambas manos sobre él y confesaba, diciendo: «Por favor, Hashem, [he pecado, he cometido iniquidad y he transgredido] [he cometido iniquidad, he transgredido y he pecado] ante Ti, yo, mi casa y los hijos de Aarón, Tu pueblo santo. Por favor, Hashem, expía las iniquidades, transgresiones y pecados que cometí ante Ti, yo, mi casa y los hijos de Aarón, Tu pueblo santo, como está escrito en la Torá de Moshé, Tu siervo: “Porque en este día se hará expiación por vosotros para purificaros; de todos vuestros pecados, delante de Hashem seréis purificados” (Levítico 16:30)». Y ellos respondían tras él: «Bendito sea el nombre de la gloria de Su reino por siempre jamás».
גמ׳ איבעיא להו ולנשחט אקשירה קאי או אהעמדה קאי
Guemará: les surgió una pregunta: respecto al destinado al sacrificio, ¿se refiere la Mishná a atarle la cinta o a colocarlo en su sitio?
ת"ש דתני רב יוסף קשר לשון של זהורית בראש שעיר המשתלח והעמידו כנגד בית שילוחו ולנשחט כנגד בית שחיטתו שלא יתערב זה בזה ולא יתערב באחרים
Ven y escucha lo que enseñó Rav Yosef: «Ataba una cinta escarlata a la cabeza del macho cabrío enviado al desierto y lo colocaba frente a su salida, y al destinado al sacrificio, frente al lugar de su degüello», para que no se confundieran entre sí ni con otros animales.
אי אמרת בשלמא אקשירה קאי שפיר אלא אי אמרת אהעמדה קאי נהי דבחבריה לא מיערב דהאי קטיר ביה והאי לא קטיר ביה באחריני מיהת מיערב אלא לאו שמע מינה אקשירה קאי שמע מינה
Si dices que se refiere al atado de la cinta, está bien. Pero si dices que se refiere a colocarlo en su sitio, aunque no se confunda con su compañero, pues uno lleva cinta y el otro no, sí se confundiría con otros animales. Por consiguiente, aprende de esto que se refiere al atado. En efecto, así se deduce.
א"ר יצחק שתי לשונות שמעתי אחת של פרה ואחת של שעיר המשתלח אחת צריכה שיעור ואחת אינה צריכה שיעור ולא ידענא הי מינייהו
Dijo rabí Yitzjak: he oído acerca de dos cintas, una de la vaca roja y otra del macho cabrío enviado al desierto. Una requiere una medida determinada y la otra no la requiere, pero no sé cuál es cuál.
אמר רב יוסף ניחזי אנן של שעיר המשתלח דבעי חלוקה בעי שיעור ושל פרה דלא בעי חלוקה לא בעי שיעור
Dijo Rav Yosef: examinémoslo. La del macho cabrío enviado al desierto, que debe dividirse, requiere una medida; la de la vaca, que no debe dividirse, no requiere medida.
מתקיף לה רמי בר חמא דפרה נמי בעי כובד א"ל רבא כובד תנאי היא
Rami bar Jamá objetó: también la de la vaca requiere peso. Le respondió Rava: el requisito del peso es objeto de discrepancia entre tanaítas.
ודפרה לא בעי חלוקה איתיביה אביי כיצד הוא עושה כורכן בשירי לשון אימא בזנב לשון
Y acerca de que la cinta de la vaca no necesita dividirse, Abayé le objetó: «¿Cómo lo hace? Los envuelve con los restos de la cinta». Responde: lee «con el extremo de la cinta».
א"ר חנין אמר רב עץ ארז ושני תולעת שקלטתן שלהבת כשרה מיתיבי נתהבהב הלשון מביא לשון אחר ומקדש
Dijo rabí Janín en nombre de Rav: si la llama alcanzó a consumir la madera de cedro y la lana escarlata, el procedimiento es válido. Se objeta: si la cinta se chamuscó, trae otra cinta y realiza la consagración.
אמר אביי ל"ק כאן בקולחת כאן בנכפפת
Dijo Abayé: no hay contradicción; un caso trata de una llama que se eleva y el otro de una llama que se curva hacia abajo.
רבא אומר כובד תנאי היא דתניא למה כורכן כדי שיהיו כולן באגודה אחת דברי רבי רבי אלעזר בר' שמעון אומר כדי שיהא בהן כובד ויפלו לתוך שריפת הפרה
Rava dice: lo relativo al peso es una controversia de tanaítas. Se enseñó: ¿por qué los envuelve? Para que todos formen un solo haz, según Rabí. Rabí Elazar, hijo de rabí Shimón, dice: para que tengan peso y caigan dentro de la hoguera de la vaca.
כי אתא רב דימי א"ר יוחנן שלש לשונות שמעתי אחת של פרה ואחת של שעיר המשתלח ואחת של מצורע אחת משקל עשרה זוז ואחת משקל שני סלעים ואחת משקל שקל ואין לי לפרש
Cuando llegó Rav Dimi, dijo en nombre de rabí Yojanán: he oído acerca de tres cintas, una de la vaca, otra del macho cabrío enviado al desierto y otra del leproso. Una pesa diez zuz, otra dos selaim y otra un shékel; no puedo precisar cuál corresponde a cada una.
כי אתא רבין פירשה משמיה דרבי יונתן
Cuando llegó Ravín, lo explicó en nombre de rabí Yonatán:
יומא מ״א ב
22 pasajes·100% en español
Toca un pasaje para subrayarlo, comentarlo o abrir sus mefarshim.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 29 de octubre de 2026.
El número indica cuántos pasajes están enlazados entre ambos textos.