Bava Metziá 62a:1
(ויקרא כה, לו) וחי אחיך עמך אהדר ליה כי היכי דניחי
«Y que tu hermano viva contigo» (Levítico 25:36): devuélvele el interés para que pueda vivir.
(ויקרא כה, לו) וחי אחיך עמך אהדר ליה כי היכי דניחי
«Y que tu hermano viva contigo» (Levítico 25:36): devuélvele el interés para que pueda vivir.
ורבי יוחנן האי וחי אחיך עמך מאי עביד ליה מבעי ליה לכדתניא שנים שהיו מהלכין בדרך וביד אחד מהן קיתון של מים אם שותין שניהם מתים ואם שותה אחד מהן מגיע לישוב דרש בן פטורא מוטב שישתו שניהם וימותו ואל יראה אחד מהם במיתתו של חבירו עד שבא ר' עקיבא ולימד וחי אחיך עמך חייך קודמים לחיי חבירך
¿Y cómo interpreta Rabí Yojanán «que tu hermano viva contigo»? Lo necesita para lo enseñado: Dos hombres caminaban por un camino y uno tenía una cantimplora de agua. Si bebían ambos, morirían; si bebía uno solo, llegaría a un lugar habitado. Ben Peturá interpretaba: Es preferible que ambos beban y mueran antes que uno vea morir a su compañero. Hasta que vino Rabí Akivá y enseñó: «Que tu hermano viva contigo» significa que tu vida tiene prioridad sobre la de tu compañero.
מיתיבי הניח להם אביהם מעות של רבית אע"פ שיודעים שהן של רבית אינן חייבין להחזירן הא אביהן חייב להחזיר
Se objetó: Si un padre dejó a sus hijos dinero obtenido mediante intereses, aunque sepan su origen, no están obligados a devolverlo. Esto implica que el padre sí estaría obligado a devolverlo.
בדין הוא דאבוהון נמי לא מיחייב להחזיר ואיידי דקא בעי למתני סיפא הניח להן אביהם פרה וטלית וכל דבר המסוים חייבין להחזיר מפני כבוד אביהם תני נמי רישא בדידהו
En rigor, tampoco el padre tendría que devolverlo. Se formuló así porque la segunda parte enseña: Si el padre dejó una vaca, un manto u otro objeto reconocible recibido como interés, los hijos deben devolverlo por respeto al padre; por ello la primera parte también habla de los hijos.
והני מפני כבוד אביהם מי מיחייבי קרי כאן (שמות כב, כז) ונשיא בעמך לא תאר בעושה מעשה עמך
¿Acaso están obligados a ello por respeto al padre? El versículo dice: «No maldecirás a un dirigente de tu pueblo» (Éxodo 22:27): a quien actúa como miembro digno de tu pueblo.
כדאמר ר' פנחס משמיה דרבא בשעשה תשובה הכא נמי בשעשה תשובה אי עשה תשובה מאי בעי גביה שלא הספיק להחזיר עד שמת
Como explicó Rabí Pinjás en nombre de Ravá: Se trata de alguien que se arrepintió. Aquí también se trata de quien hizo teshuvá. Si se arrepintió, ¿por qué conservó el objeto? Porque murió antes de poder devolverlo.
מיתיבי הגזלנין ומלוי רבית אע"פ שגבו מחזירין גזלנין מאי אע"פ שגבו איכא אי גזול גזול אי לא גזול גזלנין קרית להו אלא אימא גזלנין מאי ניהו מלוי רבית אע"פ שגבו מחזירין
Se objetó: Los ladrones y quienes prestan con intereses devuelven lo cobrado. ¿Qué significa, respecto de los ladrones, «aunque lo hayan cobrado»? Si robaron, robaron; si no robaron, ¿por qué llamarlos ladrones? Debe leerse: Los ladrones, es decir, quienes prestan con intereses, deben devolver lo cobrado.
תנאי היא דתניא רבי נחמיה ורבי אליעזר בן יעקב פוטרין את המלוה ואת הערב מפני שיש בהן קום עשה מאי קום עשה לאו משום דאמרינן להו קומו אהדורו
Es una disputa entre tanaítas. Se enseñó: Rabí Nejemiá y Rabí Eliezer ben Yaakov eximen al prestamista y al garante, porque existe un mandamiento positivo que deben cumplir. ¿Cuál? ¿No se les dice acaso: «Levantaos y devolved»?
מכלל דתנא קמא סבר לאו בני אהדורי נינהו לא מאי קום עשה לקרוע שטרא
¿Se deduce de ello que el primer tana considera que no están sujetos a devolución? No; el mandamiento positivo aludido consiste en rasgar el documento del préstamo.
מאי קסבר אי קסבר שטר העומד לגבות כגבוי דמי והא עבדו איסורייהו ואי לאו כגבוי דמי הא לא עבוד ולא כלום
¿Qué considera este tana? Si cree que un documento pendiente de cobro equivale a dinero ya cobrado, habrían cometido la prohibición. Y si no equivale a dinero cobrado, aún no han hecho nada.
לעולם קסבר שטר העומד לגבות לאו כגבוי דמי והא קא משמע לן דשומא מילתא היא
En realidad considera que un documento pendiente de cobro no equivale a dinero cobrado; se nos enseña que la valoración y fijación de la deuda ya es jurídicamente significativa.
הכי נמי מסתברא דתנן אלו עוברים בלא תעשה המלוה והלוה הערב והעדים בשלמא כולהו עבוד מעשה אלא עדים מאי עבוד אלא לאו שמע מינה דשומא מילתא היא ש"מ
Esto también parece razonable: aprendimos que transgreden una prohibición el prestamista, el prestatario, el garante y los testigos. Los demás intervienen activamente; pero los testigos, ¿qué hacen? De aquí se infiere que fijar los términos del préstamo tiene relevancia. Así se concluye.
אמר רב ספרא כל שאילו בדיניהם מוציאים מלוה למלוה בדינינו מחזירין ממלוה ללוה כל שאילו בדיניהם אין מוציאין מלוה למלוה בדינינו אין מחזירין ממלוה ללוה
Rav Safrá dijo: Todo lo que, según sus leyes, se exigiría del prestatario para el prestamista, según nuestras leyes debe devolverse del prestamista al prestatario; y lo que según sus leyes no se exigiría al prestatario, según nuestras leyes no se devuelve al prestatario.
א"ל אביי לרב יוסף וכללא הוא והרי סאה בסאה דבדיניהם מוציאין מלוה למלוה ובדינינו אין מחזירין ממלוה ללוה אמר ליה אינהו בתורת פקדון אתא לידיה
Abayé preguntó a Rav Yosef: ¿Es una regla general? En el préstamo de una seá por una seá, según sus leyes se exige el pago al prestatario y según las nuestras no se hace devolver al prestamista lo percibido. Le respondió: Para ellos, eso llegó a manos del prestamista en calidad de depósito.
א"ל רבינא לרב אשי והרי משכנתא בלא נכייתא דבדיניהם מוציאין מלוה למלוה
Raviná preguntó a Rav Ashí: ¿Y qué ocurre con una hipoteca sin deducción, que según sus leyes se exige del prestatario para el prestamista...
בבא מציעא ס״ב א
15 pasajes·100% en español
Toca un pasaje para subrayarlo, comentarlo o abrir sus mefarshim.
Texto hebreo: Wikisource Talmud Bavli — licencia CC BY-SA
Fuente hebrea: Wikisource Talmud Bavli.
Estado de la traducción: Traducción española revisada y publicada.
Última revisión editorial: 29 de octubre de 2026.
El número indica cuántos pasajes están enlazados entre ambos textos.