Shabat 118a
Shabat 118a:1
מצילין מזון ג' סעודות מאי לאו דלא אכל לא דאכל שחרית מצילין מזון שתי סעודות מאי לאו דלא אכל לא דאכל במנחה מצילין מזון סעודה אחת מאי לאו דלא אכל לא דאכל
«...se salva alimento para tres comidas». ¿No significa que todavía no había comido? No, que ya había comido. «Por la mañana se salva alimento para dos comidas». ¿No significa que todavía no había comido? No, que ya había comido. «A la hora de Minjá, alimento para una comida». ¿No significa que todavía no había comido? No, que ya había comido.
Shabat 118a:2
והא מדקתני סיפא רבי יוסי אומר לעולם מצילין מזון ג' סעודות מכלל דתנא קמא ג' סבירא ליה אלא מחוורתא מתני' דלא כרבי חידקא
Pero puesto que al final se enseña «Rabí Yosí dice: Siempre se salva alimento para tres comidas», se deduce que el primer maestro sostiene que hay tres comidas. Por tanto, resulta claro que la Mishná no concuerda con Rabí Jidka.
Shabat 118a:3
והא דתנן מי שיש לו מזון שתי סעודות לא יטול מן התמחוי מזון ארבע עשרה לא יטול מן הקופה מני לא רבנן ולא רבי חידקא אי רבנן חמסרי הויין אי רבי חידקא שית סרי הויין לעולם רבנן דאמרינן ליה מאי דבעית למיכל באפוקי שבתא אכליה בשבתא
Y aquello que aprendimos: quien tiene comida para dos comidas no debe tomar del reparto diario de alimentos; quien tiene para catorce comidas no debe tomar del fondo comunitario. ¿A quién corresponde esto? Ni a los Sabios ni a Rabí Jidka. Si corresponde a los Sabios, deberían ser quince comidas; si a Rabí Jidka, dieciséis. En realidad corresponde a los Sabios, pues le decimos: «Lo que pensabas comer al terminar Shabat, cómelo durante Shabat».
Shabat 118a:4
לימא רבנן היא ולא ר' חידקא אפי' תימא ר' חידקא דאמרינן ליה מאי דבעית למיכל במעלי שבתא אכליה לאורתא וכולי יומא דמעלי שבתא בתעניתא מותבינן ליה אלא הא מני רבי עקיבא היא דאמר עשה שבתך חול ואל תצטרך לבריות
¿Diremos que corresponde a los Sabios y no a Rabí Jidka? También podría corresponder a Rabí Jidka, pues le decimos: «Lo que pensabas comer en la víspera de Shabat, cómelo por la noche». ¿Acaso lo obligaríamos a ayunar durante todo el viernes? Más bien, esto corresponde a Rabí Akiva, que dijo: «Haz de tu Shabat un día laborable antes que necesitar de otras personas».
Shabat 118a:5
והא דתנן אין פוחתין לעני העובר ממקום למקום מככר בפונדיון מד' סאין בסלע לן נותנין לו פרנסת לינה ואם שבת נותנין לו מזון ג' סעודות לימא רבנן היא ולא ר' חידקא לעולם ר' חידקא כגון דאיכא סעודה בהדיה דאמרינן ליה הא דאיכא בהדך אכליה וכי אזיל בריקן אזיל דמלווינן ליה סעודה בהדיה מאי פרנסת לינה אמר רב פפא פוריא ובי סדיא:
Y aquello que aprendimos: a un pobre que pasa de un lugar a otro no se le da menos que una hogaza de pan, al precio de un pundión cuando cuatro seá de trigo valen un sela. Si pernocta, se le proporciona lo necesario para dormir; si pasa Shabat, se le da alimento para tres comidas. ¿Diremos que esto corresponde a los Sabios y no a Rabí Jidka? En realidad puede corresponder a Rabí Jidka, si el viajero ya tiene consigo una comida; se le dice: «Come la que llevas». ¿Acaso entonces se marchará sin alimento? Se le proporciona una comida para que se la lleve. ¿Qué significa lo necesario para dormir? Rav Papa dijo: una cama y una almohada.
Shabat 118a:6
ת"ר קערות שאכל בהן ערבית מדיחן לאכול בהן שחרית שחרית מדיחן לאכול בהן בצהרים בצהרים מדיחן לאכול בהן במנחה מן המנחה ואילך שוב אינו מדיח אבל כוסות וקיתוניות וצלוחיות מדיח והולך כל היום כולו לפי שאין קבע לשתיה
Enseñaron los Sabios: los platos en los que se cenó se lavan para desayunar; los del desayuno se lavan para la comida de mediodía; los del mediodía se lavan para la comida de Minjá. Después de Minjá ya no se lavan. Sin embargo, vasos, jarras y botellas pueden lavarse a lo largo de todo el día, pues la bebida no tiene un momento fijo.
Shabat 118a:7
א"ר שמעון בן פזי א"ר יהושע בן לוי משום בר קפרא כל המקיים שלש סעודות בשבת ניצול משלש פורעניות מחבלו של משיח ומדינה של גיהנם וממלחמת גוג ומגוג מחבלו של משיח כתיב הכא יום וכתיב התם (מלאכי ג, כג) הנה אנכי שולח לכם את אליה הנביא לפני בוא יום וגו' מדינה של גיהנם כתיב הכא יום וכתיב התם (צפניה א, טו) יום עברה היום ההוא ממלחמת גוג ומגוג כתיב הכא יום וכתיב התם (יחזקאל לח, יח) ביום בא גוג
Rabí Shimón ben Pazí dijo en nombre de Rabí Yehoshúa ben Leví, en nombre de Bar Kapará: Todo el que cumple las tres comidas de Shabat se salva de tres calamidades: los sufrimientos de la época del Mesías, el juicio del Guehinom y la guerra de Gog y Magog. Para los sufrimientos del Mesías, aquí está escrito «día», y allí: «He aquí que os envío al profeta Elías antes de que venga el día...» (Malaquías 3:23). Para el juicio del Guehinom, aquí está escrito «día», y allí: «Aquel día será día de ira» (Sofonías 1:15). Para la guerra de Gog y Magog, aquí está escrito «día», y allí: «El día en que venga Gog» (Ezequiel 38:18).
Shabat 118a:8
א"ר יוחנן משום רבי יוסי כל המענג את השבת נותנין לו נחלה בלי מצרים שנאמר (ישעיהו נח, יד) אז תתענג על ה' והרכבתיך על במתי ארץ והאכלתיך
Rabí Yojanán dijo en nombre de Rabí Yosí: A todo el que se deleita en Shabat se le concede una heredad sin límites, como está dicho: «Entonces te deleitarás en el Señor; te haré cabalgar sobre las alturas de la tierra y te alimentaré con...
Ficha editorial de este texto