Ievamot 114a
Ievamot 114a:1
דבר טלי וטליא וליטיילו התם דאי משכחי להו מייתי להו אלמא קסבר קטן אוכל נבלות אין ב"ד מצווין להפרישו לימא מסייע ליה לא יאמר אדם לתינוק הבא לי מפתח הבא לי חותם אלא מניחו תולש מניחו זורק
«…y lleva niños y niñas a jugar allí; si encuentran las llaves, las traerán». De aquí se deduce que, si un menor come alimentos prohibidos por sí mismo, el tribunal no tiene la obligación de impedírselo. ¿Podemos aportar una prueba? No se debe decir a un niño «Tráeme una llave» o «Tráeme un sello», pero se lo puede dejar arrancar plantas o arrojar objetos.
Ievamot 114a:2
אמר אביי תולש בעציץ שאינו נקוב זורק בכרמלית דרבנן:
Abayé dijo: Se refiere a arrancar plantas de una maceta sin perforación y a arrojar en un karmelit, acciones prohibidas solamente por los Sabios.
Ievamot 114a:3
ת"ש עובד כוכבים שבא לכבות אין אומרים לו כבה ואל תכבה מפני שאין שביתתו עליהם קטן הבא לכבות אומרים לו אל תכבה ששביתתו עליהם
Ven y escucha: Si un no judío viene a apagar un incendio, no se le dice ni «Apágalo» ni «No lo apagues», porque el descanso sabático de él no es responsabilidad de los judíos. Si un menor viene a apagarlo, se le dice «No lo apagues», pues su descanso sabático es responsabilidad de ellos.
Ievamot 114a:4
א"ר יוחנן בעושה על דעת אביו דכוותיה גבי עובד כוכבים דעושה על דעת ישראל מי שרי עובד כוכבים אדעתא דנפשיה עביד
Rabí Yojanán dijo: Se trata de un menor que actúa por encargo de su padre. Si fuera así, ¿se permitiría al no judío actuar por encargo del israelita? La diferencia es que el no judío actúa por su propia cuenta.
Ievamot 114a:5
ת"ש בן חבר שרגיל לילך אצל אבי אמו עם הארץ אין חוששין שמא יאכילנו דברים שאינם מתוקנים מצא בידו פירות אין זקוק לו אמר רבי יוחנן בדמאי הקילו
Ven y escucha: El hijo de un estudioso observante que suele visitar a su abuelo materno, un ignorante en las leyes rituales, no causa preocupación de que este lo alimente con productos sin diezmar. Si se encuentran frutas en poder del menor, no es necesario intervenir. Rabí Yojanán dijo: Los Sabios fueron indulgentes respecto del demái.
Ievamot 114a:6
אלא טעמא דדמאי הא ודאי בעא לעשורי והאמר ר' יוחנן בעושה על דעת אביו אלא רבי יוחנן ספוקי מספקא ליה קאי הכא מדחי קאי הכא מדחי
Pero si la indulgencia solo se aplica al demái, con productos ciertamente sin diezmar sería necesario intervenir. ¿Acaso Rabí Yojanán no dijo que se trata de un menor que actúa por encargo de su padre? Más bien, Rabí Yojanán tenía dudas y respondía a cada dificultad con una distinción diferente.
Ievamot 114a:7
ת"ש בן חבר כהן שרגיל לילך אצל אבי אמו כהן עם הארץ אין חוששין שמא יאכילנו תרומה טמאה מצא בידו פירות אין זקוק לו בתרומה דרבנן
Ven y escucha: Si el hijo de un kohén observante suele visitar a su abuelo materno, un kohén ignorante, no se teme que este le dé terumá impura; si se hallan frutas en su mano, no es necesario intervenir. Se refiere a terumá de origen rabínico.
Ievamot 114a:8
תא שמע יונק תינוק והולך מעובדת כוכבים ומבהמה טמאה ואין חוששין ביונק שקץ ולא יאכילנו נבלות וטרפות שקצים ורמשים ומכולן יונק מהם ואפילו בשבת ובגדול אסור אבא שאול אומר נוהגין היינו שיונקים מבהמה טהורה ביום טוב
Ven y escucha: Un lactante puede mamar de una mujer no judía y de un animal no puro, sin que se considere que come algo abominable. Pero no se le debe dar directamente carne de animales muertos sin sacrificio válido, animales no aptos, criaturas impuras ni reptiles. De todos ellos puede mamar, incluso en Shabat; para un adulto está prohibido. Abá Shaúl dice: Era costumbre mamar de un animal puro en día festivo.
Ievamot 114a:9
קתני מיהא אין חוששין ביונק שקץ התם משום סכנה אי הכי גדול נמי
Se enseña, en todo caso, que no se teme que el lactante ingiera algo abominable. Allí es diferente porque existe peligro para su salud. Si es así, ¿por qué no también un adulto?
Ievamot 114a:10
גדול בעי אומדנא קטן נמי ליבעי אומדנא אמר רב הונא בריה דרב יהושע סתם תינוק מסוכן אצל חלב:
Un adulto requiere una evaluación particular del peligro. ¿Y no debería exigirse también para un menor? Rav Huná, hijo de Rav Yehoshúa, dijo: Un lactante se presume en peligro cuando carece de leche.
Ievamot 114a:11
אבא שאול אומר נוהגין היינו שיונקים מבהמה טהורה ביום טוב: היכי דמי אי דאיכא סכנה אפילו בשבת נמי ואי דליכא סכנה אפילו ביום טוב אסור לא צריכא דאיכא צערא
«Abá Shaúl dice: Era costumbre mamar de un animal puro en día festivo». ¿En qué caso? Si hay peligro, incluso en Shabat está permitido; y si no hay peligro, incluso en día festivo está prohibido. Se trata de una situación de sufrimiento o molestia.
Ievamot 114a:12
וקסבר מפרק כלאחר יד הוא שבת דאיסור סקילה גזרו רבנן יו"ט דאיסור לאו לא גזרו ביה רבנן
Él sostiene que extraer leche de ese modo es una forma inusual de realizar la labor prohibida. En Shabat, cuya transgresión puede acarrear lapidación, los Sabios lo prohibieron; en día festivo, cuya transgresión corresponde a una prohibición ordinaria, no lo prohibieron.
Ievamot 114a:13
ת"ש (ויקרא יא, מב) לא תאכלום כי שקץ הם לא תאכילום להזהיר הגדולים על הקטנים מאי לאו דאמר להו לא תאכלו לא דלא ליספו ליה בידים
Ven y escucha: «No los comeréis, porque son abominables» (Levítico 11:42): interprétese «No se los daréis de comer», para advertir a los adultos acerca de los menores. ¿Significa que deben decirles «No comáis»? No, que no deben alimentarlos directamente con ellos.
Ievamot 114a:14
תא שמע (ויקרא יז, יב) כל נפש מכם לא תאכל דם להזהיר הגדולים על הקטנים מאי לאו דאמרי להו לא תאכלו לא דלא ליספו להו בידים
Ven y escucha: «Ninguno de vosotros comerá sangre» (Levítico 17:12): es una advertencia a los adultos respecto de los menores. ¿Significa que deben decirles «No comáis»? No, que no deben darles sangre directamente.
Ievamot 114a:15
ת"ש (ויקרא כא, א) אמור ואמרת להזהיר גדולים על הקטנים מאי לאו דאמר להו לא תיטמו לא דלא ליטמו להו בידים
Ven y escucha: «Di… y dirás» (Levítico 21:1) advierte a los adultos acerca de los menores. ¿Significa que deben decirles «No os impurifiquéis»? No, que no deben impurificarlos directamente.
Ievamot 114a:16
וצריכי דאי אשמעינן שקצים
Y todos esos versículos eran necesarios. Si solo se nos hubiera enseñado la prohibición de criaturas impuras…
Ficha editorial de este texto
