Bereshit 47:29
וַיִּקְרְב֣וּ יְמֵֽי־יִשְׂרָאֵל֮ לָמוּת֒ וַיִּקְרָ֣א ׀ לִבְנ֣וֹ לְיוֹסֵ֗ף וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אִם־נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ שִֽׂים־נָ֥א יָדְךָ֖ תַּ֣חַת יְרֵכִ֑י וְעָשִׂ֤יתָ עִמָּדִי֙ חֶ֣סֶד וֶאֱמֶ֔ת אַל־נָ֥א תִקְבְּרֵ֖נִי בְּמִצְרָֽיִם׃
Y se acercaron los días de Yisrael para morir, y llamó a su hijo, a Yosef, y le dijo: «Si ahora he hallado gracia ante tus ojos, pon, por favor, tu mano debajo de mi muslo, y haz conmigo bondad y verdad: no me entierres, por favor, en Mitzráim.
